در زندان‌های اسرائیل

بد رفتاری با کودکان فلسطینی

یک اتاق دو در یک متر با تشکی کثیف در مناطق اشغالی رام‌الله. بوی زننده‌ای از توالت در سراسر این اتاق بدون پنجره پخش می‌شود و چراغی که 24 ساعته روشن است و خواب را از چشم می‌پراند. این یکی از بدترین سلول‌ها از مجموعه 36 سلولی است که در زندان الجلامه اسرائیل وجود دارد.
کد خبر: ۵۰۰۰۱۶

این یکی از سلول‌هایی است که بسیاری از کودکان فلسطینی هنگامی که بازداشت می‌شوند یک دوره مجردی را در آن تجربه می‌کنند.

اکثر کودکانی که در اینجا نگهداری می‌شوند، کسانی هستند که نیمه شب‌ها یا ساعت پنج صبح در خانه‌هایشان بازداشت شده‌اند.

در یک مورد سربازان اسرائیلی در بیت عمر نزدیک رام‌الله یک پسر فلسطینی را بازداشت کردند که از پیش و از طریق همسایگان اطلاعاتی در ارتباط با او به دست آمده بود.

اکثر کودکانی که بازداشت می‌شوند در نقاط تماس و بخش‌های نزدیک شهرک‌نشینان یهودی زندگی می‌کنند.

عمده جرم آنان نیز سنگ‌پرانی به شهرک‌نشینان یا سربازان اسرائیلی در نزدیکی شهرک‌ها یا نزدیکی دیوار حایل بوده است.

جزئیات این‌گونه بدرفتاری‌ها در یک گزارش برملا شد که مبتنی بر شهادت بیش از 300 کودک فلسطینی بود که طی چهار سال انتخاب شده بودند.

در این گزارش که توسط سازمان بین‌المللی دفاع از حقوق کودکان تهیه شده است، بازداشت کودکان به واسطه سیستم قضایی و نظامی اسرائیل به عنوان یک نمونه از بدرفتاری با کودکان مطرح شده است.

این گزارش نشان می‌دهد طی 11 سال گذشته حدود 7500 کودک که تعدادی از آنها 12 سال دارند یا توقیف شده یا به وسیله همین سیستم بازجویی شده و به زندان افتاده‌اند. یعنی به طور متوسط 500 تا 700 کودک در سال یا نزدیک به دو کودک در هر روز.

محمد، ساکن شهر طولکرم در شمال کرانه باختری است. او 16 ساله بود که بازداشت شد. در ساعت 2.5 صبح سربازان اسرائیلی او را از رختخواب بیرون کشیدند، چشمانش را بستند و با تهدید‌های زبانی و بدرفتاری او را به زندان بردند.

خودش می‌گوید در حالی که سرماخورده بود برای چند ساعت او را در جایی سرد نگه داشتند سپس ساعت 11 صبح او را در مرکزی نزدیک نابلس تحت بازجویی قرار دادند.

تنها بعد از آن بود که به او اجازه داده شد اندکی آب بنوشد و بعد از این‌که یک بازرسی بدنی به صورت برهنه شد، اجازه یافت که حمام کند.

او همچنان چشمانش بسته بود تا این‌که به زندان الجلامه در نزدیکی حیفا در سرزمین‌های اشغالی برده شد. در آنجا به سلول 36 منتقل گردید. جایی که مجبور بود نخستین شب خود را بگذراند و بدون پتو یا روانداز روی زمین بخوابد.

محمد می‌گوید 17 روز را مجردی در سلول‌های 36 و 37 گذراند و تنها در مواقع بازجویی از سلول خارج می‌شد. محمد هر روز به طور متوسط بین دو تا سه ساعت بازجویی می‌شد.

طبق گزارش‌های موجود 48 ساعت بعد از این که یک کودک بازداشت می‌شود بسیار مهم خواهد بود، زیرا عمده بدرفتاری‌ها در این زمان اتفاق می‌افتد.

 کودکان از همان ابتدایی که بازداشت می‌شوند، چشمانشان بسته و به کف خودروهای نظامی انداخته می‌شوند.

به گفته شاهدان برخی از آنان مورد ضرب و شتم قرار گرفته، تحقیر می‌شوند و حتی کودکان می‌گویند صدای کلیک دوربین‌ها را شنیده‌اند که در آن حالت از آنها فیلم یا عکس گرفته‌اند.

در طول بازجویی‌ها نه اولیای این کودکان حضور دارند و نه وکیلی که بتواند وضع آنها را توضیح دهد. کودکان فلسطینی مانند بزرگسالان به زندان فرستاده می‌شوند و برای آنها حکم صادر می‌شود حتی گاهی بدون داشتن حکمی آنها را بیش از 188 روز در بازداشت موقت نگه می‌دارند.

عجیب این که اگر دو کودک اسرائیلی و فلسطینی به سوی یکدیگر سنگ پرتاب کنند و بازداشت شوند، کودک فلسطینی به دادگاه نظامی فرستاده می‌شود در حالی که کودک اسرائیلی به سیستم قضایی نوجوانان سپرده می‌شود و اولیایش می‌توانند در بازرسی‌ها حضور داشته و حتی برای او وکیل بگیرند. در واقع این دو از حقوقی کاملا متفاوت برخوردارند.

احمد، نوجوان 15 ساله دیگر از نابلس است که سال 2011 بازداشت شد. او برای بازجویی به مرکز (حورا)‌ برده شد.

جایی که از ساعت پنج صبح تا سه بعد از ظهر تحت بازجویی بود. در این فاصله یک بار سربازان مقداری غذای سگ آوردند و آن را روی سر او گذاشتند تا حیوان بخورد. بعد کمی از آن غذا را روی شلوار و نزدیک آلت تناسلی او گذاشتند تا سگ آن را بخورد. احمد می‌گوید در این موقع ترسیدم و خودم را کنار کشیدم، اما سگ شروع واق‌واق کرد و من وحشت‌زده شدم. در طول دوره بازجویی بسیاری از کودکان با تهدید‌های توأم با آزارهای فیزیکی یا تهدید به آزارهای جنسی مواجه‌اند و باید اعترافات‌شان را که به زبان عبری ثبت شده است امضا کنند.

هر چند مقامات صهیونیستی این مسائل را کتمان می‌کنند و می‌گویند اظهارات آنها به عربی ضبط می‌شود، اما ویدئوهایی که از بازجویی کودکان تهیه‌شده، نشان می‌دهد آنها متونی عبری را امضا می‌کنند.

اکثر شهادتی که علیه کودکان استفاده می‌شود از اظهارات سربازان یا ماموران مخفی رژیم صهیونیستی است. ملاقات خانواده‌ها با کودکانی که به زندان‌های اسرائیل منتقل می‌شوند به دلیل سیستم بروکراسی و آزار و اذیتی که متوجه خانواده‌ها می‌شود، بسیار دشوار است.

اسرائیل با وجودی که کنوانسیون‌های بین‌المللی مربوط به حقوق کودکان را امضا کرده از انجام تعهدات خود سرباز می‌زند و منکر هر گونه بدرفتاری با کودکان می‌شود.

رژیم صهیونیستی در عوض استدلال می‌کند که پرتاب سنگ توسط کودکان فلسطینی می‌تواند مرگبار باشد.

گزارش‌ های مختلفی که از سوی نهادهای بین‌المللی درباره بدرفتاری اسرائیل با کودکان فلسطینی تاکنون منتشر شده، نتوانسته است هیچ‌گونه تغییری در رفتار این رژیم به وجود آورد.

منبع: الجزیره انگلیسی - مترجم:‌ علیرضا ثمودی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها