به اعتقاد روانشناسان، ماندگارترین تشویق، چهره شاداب و لحن ملایم و مهربان والدین است. تشویقها و تحسینها باید متوجه رفتارها و حرفهای مشخص باشد و به صورت صفتهای کلی بیان نشود.
بهترین تشویقها و تحسینها نوع غیرمستقیم آن است که شامل گفتن خوبیهای فرزندان به فامیل و دوستان و ایجاد تصویر مثبت اجتماعی از آنهاست.
والدین حتی در صورت شکست و افت درسی فرزندان خود پس از واگذاری مسئولیتهای شخصی به آنها نباید به سرزنش، تحقیر، انتقاد، مقایسه، منت گذاشتن، نصیحتکردن و تهدید وی بپردازند بلکه باید به توجه عاطفی خود ادامه دهند.
والدین باید نکات مثبت فرزندان خود را برجسته کنند و فضایی از مهربانی، صمیمیت، احترام و اعتماد را در محیط خانواده به وجود آورند تا بتدریج شاهد خلاقیتهای بینظیر بچهها در غلبه بر شکستها و رسیدن به استقلال و خودکفایی باشند.
تذکر مداوم، سرزنش، نصیحت کردن، پیش بینیهای منفی و گله و شکایت دائمی و انتظارات، زیاد و تلاش برای تغییر فرزند بدون ایجاد زمینههای مناسب به هر نیتی که باشد سبب اصلاح رفتار نوجوان نمیشود، زیرا خواستهها و انتظارات ما زمانی از سوی دیگری پذیرفته میشود که در بخش مثبت ذهن وی جاری شود.
با هوشنگ نصیرزاده، وکیل بیرانوند
با تهیهکننده «سفینه نجات» به مناسبت روز جهانی کودک، از ضرورت سرمایهگذاری پایدار در انیمیشن ایران گفتیم