یکشنبه 17 بهمن ماه 1372
ساعت 11 با آقای هاشمی قرار داشتم تا با عده ای از هنرمندان داخلی و خارجی و داوران کتاب سال
خدمت ایشان برسیم. برخی کارگردانان و فیلمسازان کشورهای اسلامی نیز حضور داشتند.
کد خبر: ۴۹۰۸۸
سخنان آقای هاشمی درباره هنر پویا و هدفدار و تاثیرات آن در جامعه و نقش هنر در تهییج و آگاهی
مردم در دوران انقلاب بود.
ایشان تلاشهای هنرمندان کشورمان در جهات مختلف ، از جمله حضور در مجامع بین المللی تشکر کردند و از هنرمندان بوسنیایی که در مراسم سرود جالبی خواندند، سپاسگزاری نمودند.
درخصوص مظلومیت مردم مسلمان بوسنی و سکوت مجامع بین المللی نیز نکاتی را مطرح کردند. قبل از سخنرانی ، یک گروه سرود بوسنیایی از جوانان ، سرود جالبی اجرا کردند که همه را تحت تاثیر قرار داد. آقای هاشمی نیز به گریه افتاد. ایشان معمولا در این گونه موارد خیلی زود متاثر می شود.
چند دقیقه ای هم من صحبت کردم و حضار را معرفی نمودم و کیفیت برنامه های جشنواره امسال در دهه
فجر را توضیح دادم.
آقای هاشمی در سخنان خود از وزارت فرهنگ و فعالیت های آن تمجید فراوان کردندو ما را شرمنده محبت های خود.
ظهر ناهار در خدمت چند تن از فضلای قم بودم. نکاتی را در زمینه اقدامات زیربنایی فکری در معرفی افکار اسلامی به جوانان داشتند. نکات جالبی بود.
ضمنا پیشنهاد می کردند موسسه ای ایجاد کنند تا با
کمک وزارت فرهنگ به این قضیه اهتمام ورزند. من پذیرفتم ، ولی در دلم می گفتم اینها نمی دانند من
چه سرنوشتی دارم و این قول ما چگونه عملی می شود!
برای شرکت در جشنواره موسیقی ، عازم تالار وحدت شدم. در این جشنواره ، گروههای مختلف موسیقی
ملل مسلمان نیز شرکت داشتند. اساتید موسیقی هم حضور داشتند.
اجرای باشکوهی از بخش پنجم قطعه فلسطین ، ساخته آقای فریدون ناصری ، بسیار ستودنی بود. آقای خوشرو، معاون هنری هم درباره این جشنواره مطالبی بیان کرد. بعد جوایز برندگان اهدا شد. در این جشنواره ، قوالان پاکستانی هم حضور داشتند. امسال جشنواره موسیقی ، هم شمول بهتری داشت و هم آثار فاخری در آن ظهور یافت.
شب ساعت 10 آقای محقق داماد تلفنی با من در منزل صحبت کرد و درباره کتاب سال نکاتی داشت و
درخصوص داوری برخی شعب علمی ، پیشنهادهایی مطرح کرد.