گره‌هایی که با دندان باز می‌شود

اصولا روابط عمومی چیز خوبی است. هم به صورت فردی، هم جمعی. هم به صورت حقیقی و هم حقوقی. یکی از دلایل شکل‌گیری روابط عمومی برای هر نهاد و ارگان و سازمانی این است که رسانه‌ها و مخاطبان بتوانند از یک تریبون رسمی و مشخص اخبار را دنبال کنند.

کد خبر: ۴۸۷۷۱۰

زمانی ضرورت وجود روابط عمومی برای نهادها بیش از پیش احساس می‌شود که افراد مختلف از دل یک نهاد، اطلاعات پراکنده و گاه متناقض ندهند و فقط روابط عمومی باشد که اطلاعات یکپارچه و منسجم را از سازمانش گزارش کند، اما انگار در کشور ما روابط عمومی و نظام اطلاع‌رسانی در برخی سازمان‌ها صرفا یک قسمت تشریفاتی در چارت اداری است.

نمونه‌اش روابط عمومی شورای فرهنگ عمومی است که با سکوت خود درباره حذف یا جابه‌جایی برخی روزها از تقویم رسمی کشور جنجال‌آفرین می‌شود.

به عنوان مثال خبر مهمی مانند حذف روز جهانی صنایع دستی از تقویم رسمی کشور که 44 سال قدمت دارد در رسانه‌ها منتشر و حاشیه آفرین می‌شود.

به طوری که معاون هنرهای سنتی و صنایع دستی کشور درباره آن به کنایه می‌گوید: آنهایی که این کار را انجام داده‌اند، ان‌شاءالله می‌خواهند کل سال را به صنایع دستی اختصاص دهند، برای همین یک روز را از تقویم حذف کرده‌اند!

در مورد دیگر از همین نهاد در همین روز خبر می‌رسد که روز جهانی موزه هم حذف شده است و دوباره گفت‌وگو پشت گفت‌وگو و کنایه پشت کنایه.

هفته پیش را هم همه به خاطر داریم که اعلام شده بود روز سینما از تقویم رسمی کشور به بخش ضمائم منتقل شده است. این خبر که در ابتدا با عنوان حذف روز سینما منعکس شد، واکنش‌های بسیاری از سینماگران را برانگیخت. تا آنجا که احمد نجفی هم در این مورد به اظهار نظر پرداخت و اعلام کرد که موضوع را در شورای عالی سینما با رئیس جمهور مطرح می‌کند.

اینجاست که آن ضرب‌المثل معروف فارسی عیان می‌شود: گره‌ای که با دست باز می‌شود را با دندان باز نمی‌کنند. واقعا آیا نمی‌توان با یک اطلاع‌رسانی ساده و شفاف، خبرها به صورت رسمی اعلام شود تا رسانه‌ها و مخاطبان این قدر سردرگم نشود و این حجم عظیم حاشیه ایجاد نشود؟