الان یک بخشی از این ترانه را حفظ هستم: ما کارو و اندیشه، با هم هستیم همیشه، میدونیم تنهایی چیزی درست نمیشه، من کارم، من کارم، بازو و نیرو دارم، هر چیزی رو میسازم، از تنبلی بیزارم.
کارگردانی این مجموعه را ابوالفضل رازانی به عهده داشت. اگر اشتباه نکنم سال 63 بود که مهرداد ملکزاده تهیه کننده «کار و اندیشه» از من خواست این ترانه را بسازم. این مجموعه در استودیویی در خیابان شریعتی ساخته میشد.
آن زمان به آنجا رفتم و کار را بازبینی کردم. یک اتاق 20 متری بود که در آن دست و پای دو عروسک را تکان میدادند. آن موقع کارها رایانهای انجام نمیشد. به صورت تکفریم از این عروسکها عکس میگرفتند و کنار هم میگذاشتند. برای خودم گنگ بود که نتیجه این کار چه میخواهد بشود. اما وقتی مجموعه نهایی کار و اندیشه را تماشا کردم، دیدم خیلی خوب از آب درآمده است. ترانه کار و اندیشه در استودیویی در خیابان فلسطین ضبط شد.
جالب است بدانید که خوانندگان این کار همسرم (هلن داوودلو) و نسیم میمباشی (خواهرزادهام) بودند. یکیشان به جای عروسک کار ترانه میخواند و دیگری به جای اندیشه. همسرم در آن زمان 21 ساله بود و خواهرزادهام 13 سال داشت.
موسیقی این کار را با یک کیبورد کوچک زدم. تنظیم و ساخت ملودی هم توسط خودم انجام شد. براساس شعری که قبلا سروده شده بود، ملودیاش را ساختم. ضبط ترانه دو روز طول کشید.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم