الان یک بخشی از این ترانه را حفظ هستم: ما کارو و اندیشه، با هم هستیم همیشه، میدونیم تنهایی چیزی درست نمیشه، من کارم، من کارم، بازو و نیرو دارم، هر چیزی رو میسازم، از تنبلی بیزارم.
کارگردانی این مجموعه را ابوالفضل رازانی به عهده داشت. اگر اشتباه نکنم سال 63 بود که مهرداد ملکزاده تهیه کننده «کار و اندیشه» از من خواست این ترانه را بسازم. این مجموعه در استودیویی در خیابان شریعتی ساخته میشد.
آن زمان به آنجا رفتم و کار را بازبینی کردم. یک اتاق 20 متری بود که در آن دست و پای دو عروسک را تکان میدادند. آن موقع کارها رایانهای انجام نمیشد. به صورت تکفریم از این عروسکها عکس میگرفتند و کنار هم میگذاشتند. برای خودم گنگ بود که نتیجه این کار چه میخواهد بشود. اما وقتی مجموعه نهایی کار و اندیشه را تماشا کردم، دیدم خیلی خوب از آب درآمده است. ترانه کار و اندیشه در استودیویی در خیابان فلسطین ضبط شد.
جالب است بدانید که خوانندگان این کار همسرم (هلن داوودلو) و نسیم میمباشی (خواهرزادهام) بودند. یکیشان به جای عروسک کار ترانه میخواند و دیگری به جای اندیشه. همسرم در آن زمان 21 ساله بود و خواهرزادهام 13 سال داشت.
موسیقی این کار را با یک کیبورد کوچک زدم. تنظیم و ساخت ملودی هم توسط خودم انجام شد. براساس شعری که قبلا سروده شده بود، ملودیاش را ساختم. ضبط ترانه دو روز طول کشید.
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.