در طول این 9 سال، خواسته یا ناخواسته، بد یا خوب، رسانههای غربی دست بالا را در رقم زدن فضای رسانهای مذاکرات داشتهانــــد و رسانههای ایرانی در بیشتر موارد، اخبار پرونده هستهای ایران را به نقل از منابع غربی منتشر میکردند.
عرف نانوشتهای در این سالها بر فضای رسانهای مذاکرات حکمفرما بود و آن اینکه این رسانههای غربی بودند که قبل و بعد از مذاکرات، اخبار غیررسمی از نتایج و حواشی مذاکرات را منتشر میکردند.
حتی دیپلماتهای ایرانی هم بعضا ترجیح میدادند «اخبار» را ابتدا به رسانههای غربی بدهند و اینچنین در شکلگیری فضای رسانهای مذاکرات نقشآفرینی کنند.
اما به نظرمی رسد در مذاکرات مسکو اتفاق دیگری افتاده است، حجم، تعداد و سرعت اخبار غیررسمی و حتی رسمی منتشره از مذاکرات هستهای ایران و 1+5 از سوی رسانههای ایرانی و خبرگزاریها و حتی سایتهایی که به محل مذاکرات، خبرنگار فرستادهاند بسیار بیشتر از رقبای رسانهای غربی آنهاست.
خبرگزاریهای ایرانی در حین مذاکرات، بخشی از مذاکرات و گفتو گوهای تیم ایرانی را برای مخاطبان داخلی و خارجی مخابره میکردند.
این نکته را هم باید مد نظر داشت که بر خلاف سابق، در دو سفر اخیر دکتر جلیلی به بغداد و مسکو هم تیم رسانهای همراه مذاکرهکنندگان ایرانی تحول جالبی یافته است: همراه بردن تیم مستندساز به محل مذاکرات هستهای، رویدادی که تا پیش از آن مورد توجه طرف ایرانی نبود. به نظر میرسد از نظر مذاکرهکنندگان ایرانی، هرچه اخبار و جزئیات، متن و حاشیه مذاکرات هستهای با غرب، «رسانهایتر» شود، این به نفع طرف ایرانی است.
مذاکرات مسکو هرسرانجامی داشته باشد، در آینده نهچندان دور باید منتظر مشاهده مستندهای مذاکرات ایران و 1+5 بود؛ مستندهایی که بیشک گوشهای حساس از یکی از مهمترین وقایع تاریخ معاصر ایران را روایت خواهد کرد.
بهمن هدایتی - جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم