در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
چرا در جایگاه واقعی خودمان قرار نگرفتیم
با پایان بازیهای المپیک 2004 آتن به تعداد المپیک های برگزار شده یک عدد دیگر اضافه شد، اما داستان همیشگی کشتی ما که چرا در جایگاه واقعی خود قرار نگرفت تکرار شد؛ داستانی که مجموعه ای از اگر و مگر را در خود داشت
دوباره یک المپیک دیگر به پایان رسید و ما به خاطر مسائل بسیار کوچکی که می توانست با یک نگرش واقع بینانه برای رسیدن به قله های افتخار به نقاط مثبت تبدیل شود به حق خود نرسیدیم.
ما در فاصله سیدنی تا آتن 4سال دیگر را به نظاره نشستیم و با پشت سر گذاشتن زمان ، بدون این که پی به ارزش لحظه ها و ثانیه های تعیین کننده ببریم خود را با سرمایه های موجود سرگرم کردیم و در پایان نیز به خاطر از دست دادن مدالهای قابل دسترس آه از نهادمان برآمد و دیگر هیچ.
با داستان تکراری نداشتن مردان با نفوذ در فیلا بدون کمترین تغییر در اصل موضوع را بدون غلط از اول تا آخر با صدای بلند قرائت کردیم تا بار دیگر بدانیم که 4سال دیگر بیکار نشسته ایم و...
بار دیگر مقابل حریفان تا دندان مسلح به ابزارهای علمی و بین المللی روز، دست روی دست گذاشتیم تا در پایان بزرگترین رویداد ورزشی جهان شاهد نتایج کم کاری های دانسته یا ندانسته خود در ابعاد مختلف باشیم و ببینیم که چگونه وقت تلف کردن های بی دلیل و غیرمنطقی ما مدالهای بهترین کشتی گیران ما را جلوی چشممان از ما بگیرند یا حداقل رنگ آنها را براحتی یک چشم برهم زدن عوض کنند.
المپیک آتن هم به پایان رسید و بار دیگر کشتی ما در کمال استحقاق حتی به نیمی از حق واقعی خود از کشتی جهان دست نیافت و متاسفانه دوباره سناریوهای تکرار شده پس از المپیک های گذشته در حال اجراست و حتما پس از یکی دو ماه به فراموشی سپرده می شوند.
بدون شک زمان زیادی نخواهد گذشت که تب و تاب پیروزی ها و شکست های المپیک با تمام آموختنی ها و پیامهای بر جای مانده آن را به ورطه فراموشی خواهیم سپرد و گردش تکراری دور خود را دوباره آغاز خواهیم کرد.
و خواب خوش فراموشی آغاز خواهد شد که شاید نزدیکی های المپیک 2008آتن بانکی بلند ما را بیدار کند تا با حساب های سرانگشتی به شمردن مدالهای نقش بسته در ذهن خود بپردازیم.
مطالب گفته شده خلاصه ای بود از وضعیت تکراری داستان کشتی ما در المپیک ها که امیدواریم با درایت مردان درجه اول ورزش بویژه آنها که سکان کشتی را تا المپیک 2008پکن در اختیار خواهند داشت به گونه ای دیگر نوشته شود تا دیگر در پکن در کمال لیاقت و استحقاق دودستی سکوهای افتخار را به حریفان تقدیم نکنیم. نتایج کشتی در المپیک نیاز به بررسی کارشناسانه دارد.
این که کشتی ما در المپیک 2004موفق بوده یا خیر به بررسی کارشناسانه نیاز دارد؛ کاری که در بیشتر کشورهای صاحب کشتی پس از رویدادهای مهم ازجمله المپیک ها انجام می شود، در حالی که متاسفانه این نیز یکی از سوژه های داستان تکراری المپیک های ایران است که همواره به دست فراموشی سپرده می شود.
درواقع اگر بخواهیم تعداد مدالهای به دست آمده در سیدنی و آتن را مدنظر قرار دهیم ، بدون شک کسب 3مدال در آتن نسبت به یک مدال در سیدنی کارنامه ای درخشان تر است.
دلیلش هم این است که ما در سیدنی در وزن 60کیلوگرم صاحب مدال طلا شدیم ، در آتن هم در این وزن به مدال رسیدیم ولی نقره ای شدیم ، اما در وزن 96و 120که دستمان از مدال به دور مانده بود به 2مدال با ارزش برنز و نقره رسیدیم که اگر مسائل پشت پرده داوری نبود می توانست رنگ برنز علیرضا حیدری در 96کیلوگرم تغییر کند. اما این که ما می توانستیم مدالهای بیشتری کسب کنیم و به دلایلی موفق نشدیم جای بحث دارد.
بحث همه این است که بنا به تایید تمامی کارشناسان مجرب اگر همدلی بیشتری در کاروان کشتی ما حاکم بود، اگر اختلاف سلیقه میان رئیس فدراسیون کشتی و سرمربی تیم ملی کشتی آزاد فروکش می کرد، اگر اختلاف سلیقه کادر فنی تیم آزاد با یکی دو تن از ملی پوشان امید کسب مدال دامنه اش چندان گسترده نمی شد که منجر به امتناع حضور سرمربی در کنار تشک شود، اگر تنی چند از ملی پوشان عنوان دار کاملا خود را در اختیار مربیان قرار می دادند و با برنامه های هماهنگ تیمی به آماده سازی خود می پرداختند، اگر تنی چند از ملی پوشان کشتی آزاد از حضور در مسابقه های بین المللی گریزان نبودند، اگر برگزاری اردوی المپیک با دیگر مسابقه ها متمایز می شد و دهها اگر دیگر... نبود، سهم ما از مدالهای تقسیم شده در کشتی المپیک آتن بیشتر بود.
حالا باید 4 سال صبر کنیم و در انتظار باشیم که شاید در المپیک 2008پکن ورق به سود ما بر گردد. اما براستی در دنیای امروز که همه چیز حتی ریزترین موارد ورزشی با پیشرفته ترین برنامه های علمی مورد بررسی و ارزیابی قرار می گیرد، می شود به شانس و برگشتن ورق امیدوار بود؛
تا دیر نشده باید شروع کرد خوب المپیک 2004آتن با تمام فراز و نشیب ها و سایه و روشن ها به پایان رسید و ما هم به فراخور زحمات کشیده شده صاحب 3مدال با ارزش شدیم که اگر خواستار افزایش آنها در المپیک 2008 پکن هستیم باید هر چه زودتر در جلسات متعدد با حضور کارشناسان دلسوز، مجرب و بی نظر نقاط ضعف و قوت خودمان را بررسی کنیم و برنامه چهار ساله حضوری موفق در پکن را تدوین کنیم.
در واقع این حرکت باید ابتدا از سوی فدراسیون کشتی و مسوولان آن که هدفی جز اعتلای کشتی ایران در جهان ندارند، شروع شود.
مسوولان پرکار فدراسیون کشتی باید با اجتناب از اشتباهات مرتکب شده در قبل از المپیک - که اگر بخواهیم صادقانه و دلسوزانه به آن بپردازیم کم هم نیستند - هر چه زودتر، به این کار مهم اقدام بکنند.
واقعیت این است که تا پیش از این که افراد غیر متخصص که اهداف مشخصی را نیز دنبال می کنند دست به کار شوند و به طور غیر اصولی و مغرضانه مسائل مورد نظر خود را در پی عملکرد کشتی در المپیک دنبال کنند، فدراسیونی ها باید روشن و شفاف به آنالیز عملکرد خود بپردازد و با تدوین برنامه ای مدون علاقه مندان و مسوولان رده بالای ورزش کشور را در جریان قرار بدهند بدون تعارف ، مردم کشتی دوست این حق را دارند که بدانند متولیان ورزش اول کشور برای حضور موفق تر در المپیک پکن و اجتناب از اشتباهات صورت گرفته چه تدابیری اندیشیده اند.
مردمی که اشک شادی و غم در پیروزی ها و شکستهای قهرمانان خود می ریزند، حتما این حق را دارند که بدانند مسوولان ورزش و فدراسیون کشتی چه تدبیری برای حضور موفق تر و قدرتمندانه تر در فیلا اندیشیده اند تا شاید در المپیک پکن رنگ مدال افتخار جوانان ما را جلو چشم میلیون ها ایرانی که از گیرنده های تلویزیون شاهد حق کشی علنی عوامل پشت پرده فیلا بودند، عوض نشود.
مردم حق شناس و ورزش دوست این مرز و بوم حتما این حق را دارند که بدانند متولیان ورزش و کشتی چه برنامه ای برای حضوری موفق تر در پکن تدوین شده و چگونه با عوامل شکستها در آتن برخورد خواهد شد. گفتنی ها در خصوص کشتی ، المپیک ، آینده نه چندان دور و حتی المپیک 2008 پکن که مانند برق و باد و یک چشم برهم زدن فرا خواهد رسید، بسیار است.
آنچه مسلم است ، این که المپیک آتن با رهاورد 3مدال برای کشتی ایران به پایان رسید. تنها ذکر عوامل شکستها و ناکامی ها چیزی جز تلف کردن وقت و در نهایت عقب تر ماندن از قافله بسرعت در حال حرکت ورزش دربر ندارد. باید واقع بینانه و منطقی نشست و نقاط ضعف را یافت و با برطرف کردن آنها از طریق کار گروهی نقاط قوت را که منجر به صعود قهرمانان ما از سکوهای افتخار بود تقویت کرد که وقت تنگ است.
جان کلام این که اگر ما می توانیم روی 3 سکوی افتخار المپیک نماینده داشته باشیم ، پس با کمی درایت و دوراندیشی و جهان بینی بیشتر خواهیم توانست سکوهای بیشتری را فتح کنیم. باور کنیم که کشتی ما این بضاعت را دارد، جوانان ما آنقدر شایسته هستند که سکوهای بیشتری را در المپیک 2008 پکن فتح کنند، آنها را با تفکر درست ، تلاش مضاعف ، دوراندیشی و... کمک کنیم.
عزیزاله اطاعتی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
