پول‌هایی که به جیب خواننده‌ها نمی‌رود

طبعا مخاطبان نمی‌دانند که یک خواننده یا گروه موسیقی برای اجرای کنسرت موفق بیش از این‌که به دنبال تمرکز روی کیفیت اجرا باشد، باید به فکر جذب مخاطب باشد. این موضوع بعلاوه دغدغه‌های گرفتن مجوز و مشکلات مالی، آسودگی خیالشان را می‌گیرد و به آنها اجازه نمی‌دهد که براحتی بتوانند برنامه خود را اجرا کنند.

ماجرای گرانی بلیت‌ها هم دقیقا از همین جا آغاز می‌شود. در این مرحله پای شرکت حمایت‌کننده‌ای به میان می‌آید که در پی منافع مالی خود است و نه به وجهه گروه موسیقی فکر می‌کنند و نه به جیب مردم. البته ورود این شرکت‌ها به میدان برگزاری کنسرت‌های موسیقی دلیل دیگری هم دارد. آنها راه‌های پر پیچ و خم اخذ مجوز را بخوبی می‌شناسند و با وعده گرفتن مجوز برای کنسرت جایگاه خود را در این روند محکم‌تر می‌کنند.

از طرف دیگر در ایران برای تبلیغات کنسرت محدودیت‌های زیادی وجود دارد که بخشی از این محدودیت‌ها مربوط به نصب بیلبورد در سطح شهر می‌شود که این محدودیت‌ها تنها دریچه‌های محدودی را باز می‌گذارد که به دنبال خود متصدیان ارائه این تبلیغات چون از محدودیت‌ها مطلع هستند هر قیمتی را بدون رعایت نرخ‌های مصوب به برگزارکنندگان پیشنهاد می‌دهند. یادآوری می‌کنم تمامی قیمت‌هایی که به شرکت‌های برگزار‌کننده تحمیل می‌شود و در ادامه موارد دیگری نیز به آن اضافه خواهد شد روی قیمت بلیت سرشکن می‌شود.

از بحث تبلیغات و دغدغه‌های پرکردن سالن که بگذریم به اختلاف سطح دریافتی خوانندگان و گروه‌ها می‌رسیم. وقتی شرکتی متصدی برگزاری کنسرت می‌شود، دیگر تمام مسوولیت‌ها برعهده اوست و خوانندگان و گروه‌ها باید دستمزد یا درصد خود را از شرکت برگزارکننده دریافت کنند و هرچه سطح دریافتی آنان بیشتر باشد مجدداً قیمت تحمیلی بر بهای بلیت بیشتر می‌شود. البته در رابطه با این موضوع باید اضافه کرد فضای ناامنی بر قراردادهای بین شرکت‌های برگزارکننده و خوانندگان حاکم است، به‌طوری که اغلب آنان قبل از این‌که دستمزد خود را دریافت کنند روی سن نمی‌روند.

در ادامه ماجرا هم به مقوله مهم انتخاب سالن و اجاره آن می‌رسیم. سالن‌هایی که در تهران برای کنسرت وجود دارد شامل تالار وحدت، سالن همایش‌های برج میلاد و سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی می‌شود که این سه سالن در مقایسه با دیگر سالن‌ها کیفیت بهتری دارند.

عواملی که اشاره شد تنها برخی از عوامل اصلی گرانی بلیت است و اگر بخواهیم وارد جزئیات شویم می‌توان به عوامل دیگری اشاره کرد که در این مبحث نمی‌گنجد. حال اینچنین است که می‌بینیم بلیت‌ها از سطح 200 هزار ریال تا 90 هزار ریال در کنسرت‌های مختلف و بسته به خواننده و جایگاه متنوع است.

این موضوع تا به‌حال با انتقادات زیادی روبه‌رو بوده است که هم به گوش مسوولان رسیده و هم به گوش خوانندگان و گروه‌های موسیقی که هرکدام به نوعی از خود سلب مسوولیت کرده‌اند. نمی‌توان امید به پایین‌آمدن این قیمت‌ها را داشت اما حداقل امیدواریم بهای بلیت‌ها از این که هست بیشتر نشود.

امیرحسین مکاریانی / جام‌جم