رئیس‌جمهوری با دستان خالی

بلافاصله بعد از ورود به کابل در آن صبح جمعه سوار بر هلیکوپتر شد و به سوی پایگاه نظامی نچراب واقع در ایالت خطرناک کپسیا پرواز کرد زیرا اکثر 3550 سرباز فرانسوی حاضر در هندوکش در این منطقه مستقر هستند.

اولاند که به عنوان رئیس جمهور فرمانده کل قوای مسلح فرانسه نیز به شمار می‌‌رود، در آنجا خطاب به نیروهایش گفت: کریسمس در خانه خواهید بود. خروج از افغانستان در سال جاری یکی از وعده‌های انتخاباتی اولاند بود که ظاهرا قصد عملی کردن آن را دارد.

با این حال رئیس‌جمهور فرانسه همه این نیروها را تا کریسمس به کشور بازنمی‌گرداند و تنها 2000 نفر از آنان تا آن زمان به کشور خود می‌روند. نزدیک به هزار نفر سال 2013 را هم در افغانستان خواهند گذراند و این عده ماموریت دارند که ادوات و تجهیزات نظامی فرانسه را به کشور بازگردانند.

در حال حاضر فرانسه 1400 دستگاه خودروی سنگین، 900 خودروی فوق سنگین زرهی، سه فروند میراژ و 14 فروند هلی کوپتر در افغانستان دارد. در مرحله سوم که هیچ محدودیت زمانی هم ندارد، سربازان فرانسوی وظیفه آموزش بخشی از نیروهای مسلح افغانستان را بر عهده خواهند گرفت.

فرانسوا اولاند به سربازانش وعده داد که بازگشتی منظم و همراه با افتخار خواهند داشت و گفت که این مساله با هم‌پیمانان فرانسه در ناتو نیز هماهنگ شده است. پس از سفر ناگهانی اولاند به افغانستان، منتقدان خارجی وی عنوان کردند تعجیل فرانسه برای خروج از افغانستان در واقع بازتاب اشتیاق رئیس‌جمهور این کشور برای کسب امتیاز در عرصه‌های داخلی است.

اولاند ادعا کرد هدف از عملیات فرانسه در افغانستان توقف خطر فزاینده ترور در این کشور بوده و این هدف تا اندازه زیادی محقق شده است. حال زمان آن فرارسیده که اقتدار ملی افغانستان حفظ شود و این کشور خود در مورد آینده اش تصمیم بگیرد.

پاریس در آغاز عملیات ناتو در افغانستان قول داده بود تا هر زمان که دیگر همپیمانان فرانسه در هندوکش حضور داشته باشند این منطقه را ترک نکند. اما برای نخستین بار نیکولا سارکوزی رئیس جمهور سابق و محافظه کار فرانسه بود که تصمیم گرفت نیروهای خود را تا پایان سال 2013 به کشور بازگرداند. به این ترتیب تنها کار اولاند تسریع در خروج بخش اعظم این نیروها از منطقه هندوکش است و این تصمیم تفاوت چندانی با تصمیم سلف وی ندارد.

اما انگیزه اصلی رئیس‌جمهور فرانسه برای این کار همان نارضایتی شدید مردم این کشور از ادامه حضور در افغانستان است. تا امروز 87 سرباز فرانسوی در افغانستان جان خود را از دست داده و 700 نفر دیگر بشدت مجروح شده‌اند. هزینه‌های مادی این حضور تنها در سال 2012 بالغ بر 500 میلیون یورو خواهد بود و به همین خاطر بسیاری از فرانسویان خواهان پایان فوری این ماموریت هستند.در همین حال ژرار لونگو ، وزیر دفاع سابق فرانسه در دوران ریاست جمهوری نیکولا سارکوزی و از اعضای حزب گلیست موسوم به جبهه ملی فرانسه ضمن مخالفت با تصمیم رئیس‌جمهور جدید این کشور می‌گوید که فرانسه همزمان با متحدانش وارد افغانستان شد و باید همراه با آنها از آن کشور خارج شود. فرانسوا کوپه دبیرکل جبهه ملی فرانسه نیز عقیده دارد که خروج زودهنگام نیروهای فرانسوی از هندوکش چهره‌ای زشت از فرانسه در جهان خواهد ساخت: ما شبیه کسانی هستیم که شکست خورده و زانو زده‌اند.

اما با وجود همه این انتقادها اولاند ظاهرا بر آن است که از سیاست خود در رابطه با افغانستان در جهت کسب آرای بیشتر در انتخابات پارلمانی استفاده کند. اولاند از بدو ورود به رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری، از سیاست خارجی به عنوان ابزاری برای جذب آرای شهروندان فرانسه بهره برده است. بیشتر مطبوعات آن کشور نیز از نوع حضور وی در عرصه‌های خارجی استقبال می‌کنند.

حالا، پایان ژوئن زمانی است که این سوسیالیست باید به وعده‌های خود عمل کند و ضمن تعامل با سندیکاهای کارگری همچنان چپ ناراضی فرانسه را امیدوار نگه دارد. آیا اولاند خواهد توانست به گفته خودش با دستانی قوی اما آرام فرانسه را اداره کند؟