نزدیک به 40 درصد از زمینخوردنهای بالای 65 سال منجر به بستریشدن در بیمارستان میشود. در 6 درصد از جمعیت سالمند آسیبهای جدی رخ میدهد که در برخی موارد منجر به مرگ میشود. تقریبا 40 تا 50 درصد افرادی که در بیمارستان بستری میشوند، بعدها در آسایشگاهها پذیرش میشوند. در میان آنها که آسیب جدی نمیبینند بسیاری محدودیتهای قابل توجه در فعالیتهای روزمرهشان پیدا میکنند.
بیشترین میزان شکستگیهای ران حاصل زمینخوردن در حین حرکت است. ضعف عضلانی به عنوان یک پیامدطبیعی سالمندی که به علت کاهش اندازه عضله اتفاق میافتد از علل اصلی زمینخوردن است. به طور کلی زمینخوردن همراه با کاهش فعالیت جسمی و اختلال در معیارهای اندازهگیری تحرک افراد است. کاهش دامنه حرکتی به عنوان پیامد سفت شدن واحد عضلانی تاندونی و سفتی بافتهای اطراف مفاصل نشان داده شده است که ارتباط مثبتی با شیوع زمینخوردن دارد.
کاهش دامنه حرکتی از سفتی عضله و بافت همبند میتواند زمینخوردن افراد سالمند را افزایش دهد. نتایج برخی تحقیقات نشان داده است کاهش دامنه حرکتی ران و مچ پا یکی از علتهای اصلی زمینخوردن سالمندان به علت تاثیر آن روی الگوی راه رفتن است.
دکتر افسون نودهیمقدم، دکتری فیزیوتراپی در یک پژوهش، تاثیر یک برنامه کششی 8 هفتهای مفاصل ران و مچ پا روی بهبود تعادل سالمندان را مورد بررسی قرار داد و در این تحقیق 30 سالمند داوطلب به طور تصادفی به 2 گروه کنترل و مداخله تقسیم شدند. شرکت کنندگان گروه مداخله یک برنامه کششی ران و مچ پا را 3 بار در هفته برای 8 هفته انجام دادند، در حالی که گروه کنترل طی این 8 هفته فعالیتهای روزمره خود را انجام میدادند. همه شرکتکنندگان قبل و بعد از 8 هفته مورد ارزیابی قرار میگرفتند. نتیجه این پژوهش که در مرکز تحقیقات سالمندی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی صورت گرفت نشان داد تمرینات کششی دامنه حرکتی ران و مچ پا را به طور معنی داری افزایش داده و بهبود تعادل افراد گروه را در پی دارد. یافتههای این پژوهش نشان میدهد سالمندان برای پیشگیری از زمینخوردن و حفظ تعادل بهتر است تمرینات کششی را در برنامه هفتگی خود بگنجانند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم