تبدیل سرمایه‌های تولید به دلالی

باقری مدیر عامل یکی از شرکت‌های مشهور فعال در عرصه تولید صنایع غذایی و عضو انجمن تولیدکنندگان شیرینی و شکلات در گفت و گو با خبرنگار جام جم آنلاین مشکلات تولید کنندگان داخلی فعالی در عرصه تولید مواد عذایی را تشریح کرد و گفت: اولین مشکلی که امروز تولیدکنندگان ما با آن روبرو هستند، تنها ماندن در برابر تحریم‌هایی است که علیه اقتصاد ایران و بخش خصوصی فعال در آن بوجود آمده است.

باقری با تأکید بر اینکه صنایع غذایی ایران بویژه صنایع غذایی فعال در صنف شیرینی و شکلات برای تهیه مواد اولیه خود نیازمند واردات هستند، تصریح کرد: متأسفانه بسیاری از مواد اولیه مورد نیاز این صنایع در لیست تحریم اروپا و آمریکا قرار دارند و تولید کنندگان با قطع تسهیلات ارزی و اختصاص نیافتن ارز دولتی برای واردات اینگونه مواد اولیه، در برابر این تحریم‌ها تنها رها شده‌اند.

وی همچنین افزود: این مواد اولیه پیش از این بواسطه تجار و با کمک گرفتن از ارز دولتی وارد می‌شد که با قطع کمک‌های ارزی به تولید‌کنندگان و افزایش یکباره قیمت ارز تا حدود 2 هزار تومان؛ تهیه این مواد اولیه برای شرکت‌های تولیدی داخل مشکل شد که در نهایت نتیجه‌ای به جز متضرر شدن این کارخانه ها و کارگرانشان نداشت.

هیچ کمکی از محل اجرای هدفمندی به صنایع نمی‌شود

مدیر عامل این شرکت صنایع غذایی با انتقاد از قطع یارانه انرژی واحدهای تولیدی داخل، این اقدام دولت را ضربه‌‌ای جبران ناپذیر به تولیدکنندگان ارزیابی کرد و گفت: با قطع یارانه انرژی هزینه‌های جانبی تولید در کشور افزایش یافت بعنوان مثال بخشی از کارخانه بنده که قبل از قطع یارانه انرژی 300هزار تومان بهای  گاز پرداخت می کرد به یکباره با قبوض 3میلیون و 300هزار تومانی و رشد 10 برابری قیمت انرژی روبرو شد که این بعبارتی به معنای افزوده شدن 10 کارگر به مجموعه و تحمیل هزینه‌های پیش‌بینی نشده به واحدهای تولیدی نیز هست.

وی همچنین افزود: متأسفانه بر خلاف نص صریح قانون هدفمندی یارانه‌ها که دولت را مکلف کرده بود 30 درصد از درآمدهای ناشی از اجرای این قانون را برای کمک به صنایع در اختیار آنان قرار دهد، تاکنون هیچ کمکی از سوی دولت به ما نشده است و تا آنجا که خبر داریم، هم صنف ها و همکاران ما در سایر واحدهای تولیدی نیز از این کمک‌ها بی‌بهره بوده‌اند.

باقری با بیان اینکه هزینه‌های اولیه واحدهای تولیدی در مقایسه با سال 88 بیش از 40 درصد رشد داشته است؛ از نحوه سیاست‌گذاری وزارت صنعت و معدن و تجارت برای تنظیم بازار انتقاد کرد و گفت: ما در دو سال گذشته در خوشبینانه‌ترین حالت 40 درصد افزایش هزینه داشته ایم، اما دولت به بهانه تنظیم بازار تنها اجازه داده است 20 درصد افزایش قیمت داشته باشیم که نتیجه این سیاست‌گذاری دولت هم این شده است که اولا واحدهای تولیدی با نصف ظرفیت خود کار کنند و دوماً دست به تعدیل نیروهای خود بزنند.

سال 89، سال زیان‌دهی برای صنایع ایران بود

این تولید کننده در ادامه سخنان خود از اجبار تولید کنندگان داخلی برای امضای تعهدنامه‌ای برای ثابت نگاه داشتن قیمت محصولات تولیدی در سال 89 خبر داد و گفت: وزارت صنایع و معادن در سال 89 بالاجبار از صنایع تعهد گرفت که افزایش قیمت نداشته باشند، این درحالی بود که هزینه‌ تولید برای صنایع حدود 20 تا 30 درصد افزایش یافته بود و همین موضوع موجب شد تا سال 89 سال زیان دهی برای بیشتر صنایع تولیدی داخلی ما از جمله صنایع غذایی باشد.

وی همچنین افزود: در سال 90 نیز که برای بار چندم هزینه‌های تولید افزایش یافت، وزارت بازرگانی تنها اجازه داد که تولیدکنندگان قیمت محصولات خود را 15 تا 20 درصد اضافه کنند؛ این در حالی بود که همین سیستم اعلام افزایش قیمت باعث شد مواد اولیه بار دیگر افزایش پیدا کند و در عمل چیزی از این افزایش 20 درصدی نصیب صنایع و تولیدکنندگان نشود؛ مثال بارز و ساده آن هم اینکه در سال 90 نارگیل از 3800تومان به 5500 تومان و گردو از 14 هزار تومان به 21 هزار تومان افزایش یافت و شکر نیز که یکی از مواد اولیه اساسی مورد نیاز صنایع غذایی است حدود 40 درصد افزایش یافت.

مجبور به اخراج مداوم کارگران شده‌ایم

باقری بیشترین زیان سیاست‌های دولت در رویارویی با تولیدکنندگان را متوجه کارگران شاغل در صنعت ارزیابی کرد و گفت: قشری که بیشتر از همه بخاطر برخی سیاست‌های اشتباه آسیب می‌بیند، طبقه کارگر است؛ زیرا این افراد در خط مقدم تولید قرار دارند و با هر فراز و نشیبی که بوجود می آید اول این افراد فدا می شوند و بعد نوبت به بخش های دیگر می‌رسد.

این تولید کننده با بیان اینکه صنایع داخلی نیازمند اصلاح قیمت مواد اولیه هستند، افزود: اگر قیمت مواد اولیه مورد نیاز صنایع اصلاح شود و قیمت اینگونه مواد ثابت بماند، تولیدکنندگان داخلی احساس امنیت شغلی می‌کنند و می‌توانند برای تولید بلند مدت برنامه ریزی کنند؛ اما چنانچه روند افزایش قیمت انرژی و مواد اولیه ادامه داشته باشد همانطور که طی چند سال گذشته رخ داده است، صنایع مجبور خواهند بود همچنان به اخراج کارگران خود ادامه دهند و تولید خود را پایین تر از ظرفیت واقعی واحدهای تولیدی کنند.

وی ادامه داد: " بعنوان مثال ما در یکی از بخش‌های کارخانه خود قبل از عید 120 نفر کارگر داشتیم و امروز در همان بخش 60 نفر کارگر داریم، این یعنی مجبور شده‌ایم نصف کارگران این بخش از کارخانه را اخراج کنیم؛ زیرا تولید با شرایط فعلی در آن بخش مقرون به صرفه نیست و ما مجبور به تعدیل نیرو و کاهش ظرفیت تولید هستیم.

جلوی انتقال سرمایه از بخش تولید به بازار دلالی را بگیرید

باقری در ادامه سخنان خود و در پاسخ به این سوال که پیشنهاد شما برای افزایش تولید صنایع غذایی در «سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی» چیست؛ گفت: اولین پیشنهاد جدی ما به وزیر صنعت و معدن و تجارت این است که به درخواست فعالان عرصه صنایع غذایی برای برگزاری نشستی تخصصی، پاسخ مثبت دهد تا ما بتوانیم در این نشست مشکلات بخش تولید را با جزئیات دقیق در اختیار وزیر قرار دهیم، دومین پیشنهاد ما هم این است که یارانه انرژی بار دیگر به واحدهای تولیدی اختصاص یابد و سهم بخش تولید از محل اجرای هدفمندی یارانه‌ها پرداخت شود.

وی همچنین تصریح کرد: درخواست دیگر ما از دولتمردان نظام مقدس جمهوری اسلامی این است که با تمام توان مانع خروج سرمایه از چرخه تولید شوند؛ زیرا شرایط فعلی اقتصاد کشور به گونه‌ای شده است که بسیاری از همکاران ما سرمایه‌های میلیاردی خود را از بخش تولید خارج کرده و وارد بازار دلالی شده‌اند.

باقری در تشریح روند خروج سرمایه از بخش تولید از فروش کارخانجات و تبدیل آنها به سکه و ارز خبر داد و گفت: در شرایط نامطلوب تولید بسیاری از کارخانه‌داران با تعطیلی واحدهای تولیدی خود سرمایه‌هایی را که در اختیار داشتند یا به سمت بازار سکه و ارز بردند که نتایج آن لازم به یادآوری نیست؛ یا اینکه بعد از آرام شدن فضای ملتهب بازار ارز و سکه سرمایه‌های خود را در بانک‌هایی که 21 درصد سود به آنها می دهند؛ خوابانده و متکی به درآمد ناشی از سود بانک‌ها شدند که استدلالشان برای اینکار هم این بود که ما بدون دردسر 21 درصد سود می‌گیریم در حالیکه اگر در عرصه تولید فعال باشیم باید پس از طی مشکلات فراوان و تحمل دلهره‌های ناشی از ناامنی بازار این سود را کسب کنیم.