اثرات روانی سقط جنین جدی است

به طور کلی سوگ بعد از سقط می‌تواند بشدت سوگ از دست دادن یکی از اعضای خانواده باشد. 40 درصد خانم‌ها بعد از سقط دچار علائم غم و اندوه، اشتیاق به داشتن بچه از دست رفته، تمایل به صحبت راجع به احساس فقدان و اختلالات خواب می‌شوند. احساس گناه و سرزنش خود نیز می‌تواند در مادر وجود داشته باشد. سقط معمولا ناگهانی و غیرمنتظره است. معمولا کسی با فرد همدردی زیادی نمی‌کند و مراسم سوگواری که به رفع سوگ کمک می‌کند، برگزار نمی‌شود. معمولا اطرافیان به جای شنیدن غصه‌های فرد و درک احساسات او با گفتن این‌که چیز مهمی نبود یا «هنوز بچه‌ای وجود نداشت که برایش غصه بخوری» فرصت ابراز هیجانات منفی را از فرد می‌گیرند و همه اینها به تشدید علائم سوگ دامن می‌زند. از طرفی واکنش افراد مختلف نسبت به استرس متفاوت است و تحمل سقط در برخی راحت‌تر از سایرین است. از جمله ریسک‌فاکتورهایی که ممکن است همراه با علائم شدیدتر باشد شامل حاملگی اول، سابقه ناباروری، سقط‌های مکرر قبلی، عدم حمایت خانواده و سابقه اختلالات روانپزشکی می‌شود.

گاهی انجام سونوگرافی قبل از سقط باعث می‌شود تصویر واضح‌تر و ملموس‌تری از جنین در ذهن مادر شکل بگیرد و رابطه عاطفی قوی‌تری برقرار شده و پس از سقط بر احساس ناراحتی مادر بیفزاید.

علائم سوگ می‌تواند بعد از یکی دو هفته برطرف شود، ولی ممکن است ماه‌‌ها و حتی یکی دو سال به طول بینجامد و در موقعیت‌های خاص مثل زمان تعیین‌شده برای وضع حمل، سالگرد سقط یا حاملگی بعدی این احساسات دوباره برای مدت کوتاهی زنده شود. سوگ حتی می‌تواند در همسر و سایر اعضای خانواده رخ دهد؛ ابتلا به افسردگی و اضطراب نیز پس از سقط ناشایع نیست.

برای کاهش تاثیرات روانی سقط نیاز به حمایت پزشکان و خانواده است. پزشکان باید تا آنجا که ممکن است به بیمار اطلاعات دهند و اگر علتی برای سقط وجود داشته او را از آن مطلع کنند. همچنین ابهامات وی را در مورد شانس بارداری بعدی برطرف کنند. اطمینان‌بخشی پزشکان به بیمار و خانواده بسیار سودمند خواهد بود. همچنین توضیح امکان تجربه علائم سوگ، فرد و خانواده را برای گذراندن این دوره یاری می‌دهد. اگر علائم سوگ شدید بود یا منجر به افسردگی و اضطراب شد مراجعه به روانپزشک برای درمان‌های دارویی و غیردارویی توصیه می‌شود.

خانواده نیز باید با بیمار همدردی کرده و به وی اجازه بیان نگرانی‌هایش را بدهند. گاهی لازم نیست در موقع شنیدن اندوه یک نفر حرف خاصی بزنیم. سکوت، شنیدن صحبت‌هایش و فشردن دست او کمک بزرگی است که ارزش آن غیرقابل توصیف است.