بیماران پیوندی، کبد مصنوعی هدیه می گیرند

هاروی دیویس و وینسنت ثب علاوه بر این که دوستان بسیار خوبی هستند شرکای خوبی هم به حساب می آیند. آنها طی دوستی 15ساله خود در خیلی چیزها با یکدیگر شریک بوده اند بخصوص این که آنها هر دو عاشق گلفند
کد خبر: ۴۶۵۷۰
؛ اما آنچه آنها را بیش از پیش به هم نزدیک کرده کبدی است که در داشتن آن با یکدیگر شریکند.
اوایل دهه 1990بود که دیویس 53ساله مبتلا به هپاتیت Cشد و در نتیجه کبدش را از دست داد. نام او از همین سال در فهرست انتظار پیوند کبد قرار گرفت تا این که سال 1999حالش رو به وخامت گذاشت ؛ اما هیچ اهداکننده ای که برای او مناسب باشد، پیدا نمی شد.
ثب که همواره خود را شریک او می دانست دست به کار شد و قسمتی از کبد سالم خودش را به او اهدا کرد. کبد بث به 2قسمت تقسیم و نیمی از آن بسرعت به بدن دیویس منتقل شد. نیم دیگر آن هم با توجه به قدرت بازسازی کبد داخل بدن بث باقی ماند.
در نهایت هر دو نیمه کار خود را بخوبی ادامه دادند و به حدی رشد کردند که به اندازه طبیعی خود رسیدند. متاسفانه همه افرادی که نام آنها در فهرست انتظار است به خوش شانسی دیویس نیستند. خوش شانس ترین آنها باید ماهها یا حتی سالها صبر کند تا یک نفر اهداکننده مناسب برای او پیدا شود.


درمان به جای پیوند
از آنجا که تعداد منتظران بیش از اهداکنندگان است باید امید دیگری برای این بیماران یافت. در حال حاضر محققان بسختی می کوشند جایگزینی مناسب برای چنین هدیه ای بیابند.
آنها امیدوارند روزی فرا رسد که مهندسان بافت بتوانند براحتی و با استفاده از فقط چند سلول کبدی سالم ، این اندام را در آزمایشگاه ها رشد دهند ؛ اما تا نائل شدن به چنین هدفی محققان ایده دیگری را برگزیده اند ؛ ساخت مدلهای فیزیولوژیکی که آنها را قادر می سازد بیماری های کبدی را بهتر از قبل بفهمند.
مطالعه روی بیماری های کبدی خیلی دشوار است ، زیرا وقتی سلولهای کبدی بیرون بدن باشند توانایی خود را برای مبتلا نشدن به امراض از دست می دهند و به همین دلیل تا به حال محققان نتوانسته اند داروهایی مناسب برای هپاتیت Cو یا دیگر امراض کبدی بسازند.
به منظور ساخت کبد مصنوعی ، عده ای از دانشمندان یک اسکافولد سیلیکونی 3بعدی خیلی کوچکی را ساخته اند که با تعدادی از سلولهای کبدی ترکیب و در نهایت به یک کبد مینیاتوری بدل می شود که روی یک تراشه قرار دارد.
اگر این تراشه به یک سیستم گردش مایعات متصل شود (درست همانند جریان یافتن خون در بدن ) می توان از آن در مطالعه سلولهای کبدی استفاده کرد و متوجه شد چه اتفاق در این اندام می افتد. این کبد تراشه ای متشکل از 2قطعه سیلیکونی خیلی باریک به شکل بادام زمینی است که درون یک محفظه پلاستیکی قرار دارند. سیلیکون هم کانال های کوچکی دارد.
این کانال ها از نظر شیمیایی به گونه ای اصلاح شده اند که به سلولهای کبد موش ، محلی را برای مستقر شدن می بخشند. پس این تراشه درون یک رآکتور زیستی قرار می گیرد که مایع حاوی اکسیژن و مواد غذایی رادر آن به جریان می اندازد.
با این کار مجددا محیطی برای سلولهای کبدی ایجاد می شود که شباهت خیلی زیادی به محیط طبیعی خودشان دارد. پس از چند روز سلولها دوباره خودشان را طبقه بندی می کنند و طبق الگویی که در طبیعت وجود دارد، کار خود را آغاز می کنند.
سازندگان این کبد مصنوعی معتقدند ساخته دست آنها می تواند به ساخت داروهایی برای بیماری کبد کمک کند؛ همچنین از آنجا که کبد انسان به هر چیزی از داروها گرفته تا ویروس ها حساس است ، چنین تراشه ای که حاوی 1/5میلیون سلول کبدی است می تواند به یک حسگر زیستی میکروسکوپی برای کشف مخاطرات طبیعی تبدیل شود.
شاید در آینده از این تراشه ها در لباسهای نظامیان کار گذاشته شود تا از آن به عنوان ردیابی کننده مواد شیمیایی عوامل بیولوژیکی جنگی استفاده شود. در ضمن ، خاصیت دیگری که این کبد مصنوعی دارد این است که می توان به کمک آن هرگونه اضطرابی را که ناشی از پس زدن کبدهای اهدایی است یا نگرانی از این که شخصی به خاطر زنده ماندن تو جانش را از دست بدهد، از میان برد.

مترجم: فریبا فرهادیان
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها