پیشرفت چشمگیر فوتبال کره در 5 سال اخیر

این اتفاق تقریبا بی‌سابقه، نشان از ترس مشخص سرمربی وقت تیم ملی ایران از قدرت‌گیری فراوان کره‌ای‌ها طی سال‌های اخیر داشت. کره‌ای که در پناه عادت کردن به حضور در جام‌های جهانی پیاپی و المپیک‌ها، حالا به قدرتی معتبر در فوتبال جهان تبدیل شده است، طوری که در جام‌جهانی‌2010 طی دیداری پایاپای، تنها با اختلاف یک گل، مغلوب تیم سوم دنیا شد تا در مرحله یک‌هشتم پایانی از صعود به مرحله بالاتر باز بماند.‌ اکنون کره‌ جنوبی به عنوان تیم دوم A.F.C (کنفدراسیون فوتبال آسیا)‌ در رده‌بندی فیفا (فدراسیون بین‌المللی فوتبال)‌ به عنوان سرگروه رقابت‌های راهیابی به جام جهانی در گروهی قرار گرفته است که تیم ملی فوتبال کشورمان به همراه ازبکستان، قطر و لبنان نیز در آن قرار دارند. در حقیقت چشم‌بادامی‌ها قدرتمندترین رقیب ایران در این گروه محسوب می‌شوند تا شاید به نوعی خاطره‌ رقابت‌های 4 سال پیش تکرار شود.

فوتبال کره‌ جنوبی نخستین و در عین حال موفق‌ترین آسیایی حاضر در المپیک و جام‌های جهانی به شمار می‌رود. این تیم که از سال 1948 پا به المپیک و از سال 1954 پا به جام جهانی گذاشته است طی دوره‌های اخیر، پای ثابت و شناخته شده این تورنمنت‌ها بوده است، طوری که در هر 8 دوره اخیر جام‌های جهانی حضور داشته است که از این حیث، کره‌ای‌ها تنها قابل قیاس با کشورهای بزرگ صاحب فوتبالی نظیر برزیل، آلمان، آرژانتین و ایتالیا و حتی فراتر از کشورهایی چون هلند، اروگوئه و اسپانیا (که در برخی ادوار اخیر جام‌های جهانی غایب بوده‌اند)‌ قرار دارند.

لیگ حرفه‌ای فوتبال کشور کره‌ جنوبی (موسوم به کی‌لیگ)‌ از چنان کیفیتی برخوردار است که منبع اصلی تغذیه تیم ملی این کشور به حساب می‌آید. طوری که تنها در بین 20 و چند بازیکن حاضر در اردوی تیم ملی اصلی کره‌ جنوبی، تنها 2 لژیونر اروپایی و یک بازیکن از السد قطر حضور دارند. این در حالی است که امسال بازیکنان کره‌ای زیادی به عنوان لژیونر در تیم‌های معتبر و مطرح حرفه‌ای دنیا توپ می‌زنند. البته این در شرایطی است که برای کره‌ای‌های حاضر در جی‌لیگ (لیگ حرفه‌ای فوتبال ژاپن که شباهت‌های زیادی به لیگ کره دارد)‌ باید استثنا قائل شویم.

طی 5 سال گذشته صعود کره‌ای‌ها به پله بالاتری از کلاس فوتبال، کاملا روشن بوده است. مروری بر نتایج این تیم نشان از آن دارد که کره‌ای‌ها بجز غافلگیری ماه‌های اخیرشان در برابر لبنان که به برکناری سریع سرمربی این تیم منجر شد، در برابر دیگر تیم‌های آسیا و جهان، عملکرد قدرتمندانه‌ای از خود نشان داده‌اند. البته شکست از آرژانتین در جام‌جهانی آفریقای جنوبی هم در عین لطمه وارد کردن به نوار موفقیت‌های کره‌ای‌ها کاملا طبیعی و قابل پیش بینی بود.

نگاهی به نتایج دیدارهای امسال ببرهای آسیا (یکی از 2 لقب تیم ملی کره) رشد بالنده این تیم را تایید می‌کند. آنها ابتدا در روز پنجم فروردین، هندوراس را به عنوان شگفتی‌ساز سال‌های اخیر قاره آمریکا با نتیجه 4 بر صفر درهم کوبیدند. 2 ماه بعد صربستان را (که در جام‌جهانی آفریقای جنوبی خوش درخشیده بود) شکست دادند و 4 روز بعد همان بلا را بر سر غنا (شگفتی‌آفرین جام‌جهانی 2010) آوردند. شیاطین سرخ آسیا در برابر لهستان هم صاحب تساوی 2ـ2 شدند و در آخرین دیدار دوستانه‌شان که اخیرا برگزار شد با نتیجه 4 بر 2 ازبکستان آماده و مدعی را از پیش رو برداشتند.

علاوه بر این نتایج، کره‌ای‌ها در مسابقه‌های راهیابی به جام‌جهانی هم فقط یک نتیجه ضعیف و غافلگیرکننده مقابل تیم لبنان از خود بر جا گذاشتند، البته آنها در نخستین بازی خود در برابر این حریف به‌سادگی و با نتیجه قاطعانه 6 بر صفر پیروز شدند، سپس در کویت با تیم ملی این کشور به تساوی یک ـ یک رضایت دادند و امارات را 2 بر یک بردند. اماراتی‌ها در دیدار برگشت خود که در ورزشگاه الرشید امارات برگزار شد نیز نه‌تنها از پس کره‌ای‌ها برنیامدند بلکه این بار با نتیجه قاطع‌تر 2 بر صفر، نتیجه را واگذار کردند ولی در باد همین موفقیت بود که 4 روز بعد از آن یعنی 25 آبانماه گذشته کره‌ای‌های خسته و مغرور در ورزشگاه کامل شمون بیروت 2 بر یک از میزبان خود شکست خوردند تا بلافاصله هو جونگ‌مو، سرمربی این تیم برکنار و جای خود را به چو کوانگ‌رائه بسپارد که پیش از انتخاب چو هم یکی از 3 گزینه فدراسیون فوتبال این کشور برای احراز پست سرمربیگری تیم ملی بود.

به این ترتیب بود که کارنامه موفق شیاطین سرخ آسیا، آنها را درست در به موقع ترین زمان، یعنی آستانه قرعه‌کشی مسابقه‌های دور بعد راهیابی به جام‌جهانی، از رده سوم AFC به رده دوم کشاند تا این تیم به عنوان سرگروه شرایط مناسب‌تری در قرعه‌کشی پیدا کند.

هر چند «چا بوم کئون»، برترین فوتبالیست تاریخ فوتبال کره و آسیا و در عین حال گلزن اول کره‌ای‌ها محسوب می‌شود ولی از آنجا که آن بازیکن، آخرین بازی‌های خود را در جام‌جهانی 1986 انجام داده بود، اکنون فقط به عنوان یک بازیکن افسانه‌ای و یک مربی خوب و البته پدر «چادری» (لژیونر باتجربه کره‌ای‌ها که در سلتیک اسکاتلند توپ می‌زند) شناخته می‌شود و اغلب هواداران فوتبال در سراسر دنیا، فوتبال کره‌ را با شنیدن نام «پارک جی‌سونک» به یاد می‌آورند.

پارک جی‌سونک که سال‌هاست در تیم منچستر یونایتد انگلیس می‌درخشد و با این تیم پرطرفدار دنیا صاحب افتخارات زیادی شده است، هنوز در 31 سالگی قرار دارد و تا سال‌ها بعد می‌تواند به فوتبال خود ادامه دهد ولی او یکصدمین و آخرین بازی خود را در جام ملت‌های سال 2011 آسیا انجام داد و اکنون یک سال و چند ماهی است که در دوران پس از خداحافظی و بازنشستگی فوتبال ملی خود قرار گرفته است.

علاوه بر پارک‌جی‌سونک، لی‌وون جائه دروازه بان کهنه‌کار کره‌ای‌ها که از سال 1994 در درون دروازه این تیم قرار گرفته بود هم سرانجام در آستانه 40 سالگی و پس از شرکت در چندین دوره جام‌جهانی، المپیک، بازی‌های آسیایی و جام ملت‌های آسیا و انجام 132 بازی ملی، از تیم ملی خداحافظی کرد و دستکش‌های خود را به یونگ سونگ ریونگ(دروازه‌بان جوان و قبراق باشگاه سووان سامسونگ بلووینگز) سپرد.

همزمان با او، لی‌یونگ پیو، مدافع ـ هافبک چپ کره‌ای‌ها که مثل 2 بازیکن قبلی نقش بارزی در موفقیت تاریخی کشورش در جام‌جهانی 2002 ایفا کرده بود‌ پس از انجام 127 بازی ملی، خداحافظی کرد و بازنشسته شد. این «لی» در فوتبال اروپا و تیم‌هایی نظیر سلتیک، آیندهوون و تاتنهام هم بخوبی درخشید و سپس در الهلال عربستان به عنوان یاری کلیدی بازی کرد.

خداحافظی این سه بازیکن شاخص، کره‌ای‌ها را با خلأ چندانی روبه‌رو نکرد چون لیگ جوشان فوتبال این کشور و توجه کامل و همیشگی آنها به فوتبال در رده‌های سنی پایه، جانشینان بسیار خوبی را روانه تیم ملی کرد.

همانطور که اشاره شد اگر لژیونرهای کره‌ای لیگ ژاپن را در نظر بگیریم، تیم ملی کره فقط 3 لژیونر در خود می‌بیند. لی‌یونگ‌سو، مدافع پرتجربه‌ای است که در 50 بازی ملی خود، 5 گل رسمی نیز به ثمر رسانده است. در کنار او کی‌سونگ یوئنگ که اکنون در 23 سالگی هافبکی پرتجربه و صاحب 45 بازی رسمی و 5 گل ملی محسوب می‌شود، دیگر لژیونر ملی کره‌‌ای‌هاست. او در باشگاه سلتیک گلاسکو هم مهره‌ای کلیدی محسوب می‌شود.

«پارک چویونگ» مهاجم 26 ساله آرسنال نیز شاخص‌ترین گلزن فعلی فوتبال کره محسوب می‌شود. این مهاجم، نزدیک به 60 بازی ملی در کارنامه خود می‌بیند.

البته سرمربی تیم ملی این کشور نیم نگاهی هم به برخی دیگر از لژیونرهای خود از جمله «چادری» مدافع 31 ساله سلتیک گلاسکو دارد. چادری با 65 بازی و 4 گل ملی یکی از با تجربه‌ترین‌های کره محسوب می‌شود. هر چند او هنوز از پدر خود 54 بازی و 51 گل ملی کمتری دارد!

«لی‌ جونگ یونگ» که در بولتون توپ می‌زند نیز صاحب 40 بازی و 5 گل ملی است. این هافبک 23 ساله، امسال تنها در دیدار باغنا به تیم ملی فراخوانده شد و چهره موفقی در پیروزی مقابل این تیم آفریقایی ارائه کرد.

«سونگ هیونگ مین» مهاجم 19 ساله هامبورگ هم از دیگر امیدهای سرمربی کره است. سونگ با وجود سن کم خود صاحب تعدادی بازی و گل ملی است!

جونگ جوگوک 27 ساله هم در 13 بازی ملی خود، 4 گل زده است. این بازیکن در خط حمله تیم نانسی فرانسه بازی می‌کند.

«پارک جوهو» مدافع 25 ساله بازل سوئیس و «کوجاچل» هافبک 22 ساله اکسبورگ سوئد هم از دیگر لژیونرهای خوشنام کره‌ای هستند که برای تیم ملی هر کشوری، نعمت محسوب می‌شوند.

طی ماه‌های اخیر «لی دونگ گوک» زهردارترین مهاجم فوتبال کره، از بند مصدومیت رها شده و در هر بازی به طور متوسط ‌ 2 گل برای کره‌ای‌ها به ثمر رسانده است. این مهاجم شاخص و تمام‌کننده که با گل‌های خود،‌ حذف ایران از رقابت‌های جام ملت‌های آسیای 2000 لبنان را رقم زده بود همواره با مصدومیت‌های جدی و طولانی روبه‌رو می‌شود ولی چارچوب‌شناسی و مهارت بی‌نظیرش در زدن ضربات نزدیک به دروازه، موجب شده هیچ یک از مربیان از نامش بسادگی نگذرند و همواره در فهرست برگزیدگان خود حفظ کنند. لی‌دونگ گوک 31 ساله با زدن 6 گل دیگر در رده سوم گلزنان تاریخ فوتبال ملی کره قرار خواهد گرفت، کاری که اگر آسیب‌دیدگی‌ها به او اجازه دهند معمولا طی 3 بازی انجام می‌دهد، به همین دلیل تمام تیم‌های حاضر در گروه دوم راهیابی به جام‌جهانی از جمله تیم کشورمان، باید برنامه مراقبتی ویژه‌ای برای وی در نظر بگیرند.

به هر حال آخرین بازی دور رفت تیم ملی در رقابت‌های راهیابی به جام‌جهانی در ورزشگاه آزادی تهران و آخرین بازی دوربرگشت در سئول برگزار می‌شود تا مثل 4 سال پیش، کره‌ای‌های همیشه مدعی، نقشی بسیار تعیین‌کننده در صعود ما به جام جهانی 2016 برزیل ایفا کنند، کره‌ای که حالا کاملا قوی‌تر و حرفه‌ای‌تر از سال‌های گذشته خود شده و مدت‌هاست تنها به حضور در جام جهانی فکر نمی‌کند و تیم‌های مطرح دنیا را نگران قدرت و درخشش خود دیده است. از آنجا که در این دوره نگاه تیم ملی ما هم صرف حضور در جام‌جهانی نیست و تیم ایران با برخورداری از مربی کارآزموده و کاملا شناخته شده خود و بازیکنانی با استعداد و بعضا مطرح، به موفقیت در برزیل می‌اندیشد، جا دارد ضمن بازنگری در برنامه خود در مواجهه با کره‌ای‌ها و دست کشیدن از استراتژی تحقیرآمیز بازی با این تیم در رقابت‌های جام ملت‌های آسیا (2011)‌، سعی در موفقیت مقابل قوی‌ترین حریف خود و مثبت کردن تراز تقریبا برابر دیدارهای رودررو با کره جنوبی کند. به هر حال همیشه دیدار 2 قدرت سنتی فوتبال آسیا (ایران و کره)‌ سرشار از جذابیت و هیجان‌ برای طرفداران هر دو تیم بوده است.