16 ساله بودم که خبر شهادت پدرم را شنیدم

محمدرضا رودکی بعد از سر و صدایی که چندی پیش راه انداخت و از مشکلات گلایه کرد، حالا تمریناتش را برای المپیک لندن دنبال می‌کند. با او درباره بزرگ‌ترین حادثه زندگی‌اش صحبت می‌کنیم. ماجرایی که به 11 سال پیش برمی‌گردد؛ زمانی که به او گفته‌اند دیگر پدرش به خانه برنمی‌گردد: آن موقع من 16 ساله بودم. 6 ماه بود که جودو را شروع کرده بودم. خبر آوردند که پدرم شهید شده است. فکر نمی‌کنم کسی بتواند درک کند که از شنیدن این خبر چه حسی داشتم.

در آن روزها نمی‌دانستم باید چکار کنم. اصلا بلد نبودم که باید با یک داغ چطور برخورد کنم. تنها راهی که به ذهنم رسید این بود که با ورزش روزهایم را بگذرانم.

4 سال مداوم، روزی 8 ساعت تمرین می‌کردم. وقتم را صرف هیچ کار دیگری نمی‌کردم. فقط ورزش می‌کردم تا به نبود پدر عادت کنم. اما هیچ‌وقت عادت نکردم. وقتی کمی بزرگ‌تر شدم، توانستم نبودنش را درک کنم اما عادت نکردم.

در 20 سالگی، ستاره مسابقات آسیایی ازبکستان شدم و از اینجا بود که استارت قهرمانی‌هایم خورد. شاید به این خاطر که 4 سال مدام فقط تمرین کرده بودم.

رودکی در مرور این بخش از خاطرات زندگی‌اش، می‌گوید: «در سن بلوغ بودم و همه می‌دانند که وجود پدر در این سال‌ها چقدر می‌تواند کمک کند. من با این داغ مرد شدم اما هنوز هم نبود پدرم را احساس می‌کنم.»