این عنکبوت پردردسر

برای طراحی انیمیشن صورت 2 شخصیت اصلی ، استودیو از یک سیستم (Capturing) کپچرینگ قوی و پیچیده استفاده کرد.
«جان ویکسترا» (که طراح جلوه های ویژه فیلمهای ماتریکس هم بود) توبی را کارگردانی کرد و من آلفرد مولینا را، هر دوی آنها باید حرکاتی را انجام می دادند که قیافه هایی به خودشان می گرفتند که بعدها باید آنها را روی مدلهای انیمیشن که از ظاهرشان ساخته بودیم منطبق می کردیم.
لامولینارا دستیار دکسترا ادامه می دهد: یک کاریکاتوریست می توانست همین پزها و حالت ها را از روی اجرای آنها کپی کند.
ولی وقتی شما به عکس العمل دقیق اجزای صورت بازیگر احتیاج دارید، کاریکاتور به چه دردتان می خورد؛ برای کپچرکردن ظاهر 2 قهرمان ، طوری که اطلاعات کافی بشود از چهره آنها به رایانه منتقل کرد و همین طور برای این که حتی الامکان محصول کار چیز باورکردنی از کار دربیاید، حدود 150 سنسور خیلی ریز روی صورت 2 بازیگر کار گذاشته شد.
بخصوص اطراف دهان ، پیشانی ، ابروها، گونه و لبهای آنها. این شیوه البته تنها برای طراحی صورت به کار رفت و از بدن بازیگرها فقط طرح کشیده شد، چون بدیهی است حرکات بدن به اندازه صورت آنها پیچیده نبود.
برای اسپایدرمن 2، انیماتورها و طراحان استودیو از همان طرحها و مدلهای فیلم اول استفاده کردند. طرحهایی که کوجی موری هیرو 9 ماه تمام وقت گذاشت تا آنها را بکشد. او این طرحها را از روی نوارهای ویدئویی کشید که در آنها بدلکارانی حرکات مختلف انجام می دادند و پزهای متفاوتی می گرفتند و سعی می کردند تمام حالتهایی را که اسپایدی و دشمنش ممکن است در طول فیلم به خودشان بگیرند، اجرا کنند. به این ترتیب طراحی بدن و حرکات کاراکترها بر پایه همین طرحها شکل گرفت.
طرحهایی که آنقدر کاملند که برای قسمتهای بعدی فیلم هم مورد استفاده قرار خواهند گرفت . تنها 2چیز در این طرحها عوض شد.
یکی عکس العمل های اسپایدی در برابر شاخک های دکتر اکتاپوس (که در فیلم اول نظیر نداشت) و دیگر این که در فیلم دوم خشونت بیشتری وجود دارد.
بنابراین هم دوربین و هم کاراکترها باید تحرک و انرژی بیشتری در صحنه ها از خودشان نشان می دادند.