در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مثلا به این دو روش قدیمی تبلیغاتی توجه کنید:
روش اول؛ استفاده از دود و روش دوم؛ استفاده از کفتر. اما در حال حاضر استفاده از روشهای نوین ارتباطی، بسیار خوب است. همین چند روز پیش، از رییس ستاد انتخابات کشور (آقای سید صولت مرتضوی) پرسیده شده است که:
سؤال:
آیا چسباندن تراکتها روی بالن و بادکنک و به هوا فرستادن آنها اشکالی دارد یا خیر؟جواب:
خیر؛ این موضوع در قانون تصریح نشده است. اما به هر ترتیب، برخی داوطلبان از شگردهای تبلیغاتی جدید استفاده میکنند که اگر این نوع تبلیغاتشان آسیبی نرساند و زحمتی برای کسی ایجاد نکند، ما محدودیتی ایجاد نخواهیم کرد؛ منوط به این که در چارچوب قانون باشد.ملاحظه فرمودید؟... تمامی آنچه که عرض کردیم؛ یعنی در اصل عرض کردند؛ تماما نقل به عین بود، بیهیچ کم و کاست. امانتداری ما معرکه است. مگر چطور بشود. فلذا ما نیز از کشف این شیوهها و شگردهای خیلی باحال جدید توسط برخی از کاندیداهای فعال، با آغوش باز استقبال میکنیم و فقط توجه کاندیداها و مسوولان امر را به چند نکته حاشیهای جلب میکنیم:
1 ـ ارتفاع هوا کردن:
باید صراحتا در قانون مشخص شود که هر کاندیدایی بادکنک و بالن تبلیغاتی حاوی شکل و شمایل خود را دقیقا تا چه حد و اندازهای میتواند هوا کند که از چارچوب قانونیاش بالاتر نرود؟ این مطلب در گذشتههای دور بود که طرف مثلا یک توپ قلقلی داشت و میگفت که: میزنم زمین هوا میره/ نمیدونی تا کجا میره!.... بادکنک و بالن تبلیغاتی فرق میکند.2 ـ تعیین تکلیف سرنخ:
این که سرنخ بادکنک به هوا رفته ـ و البته دقیقا مشخص که تا کجا رفته ـ معلوم و معین باشد که باید در دست چه کسی باشد یا نباشد، از دیگر نکات مربوط به هوا کردن بالن و بادکنک تبلیغات انتخاباتی است که لازم است تا مدنظر قرار گیرد و در قانون به آن تصریح گردد. آیا سرنخ بادکنک در دست خود نامزد باشد بهتر است یا در دست حزب و تشکیلات حامی وی؟ اینها پرسشهایی اساسی است که خوب است پرسیده شود و به آن پاسخ داده شود. پرسیدن عیب نیست، پاسخ ندادن عیب است.رضا رفیع
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: