گفت‌وگو با دیه‌گو، ‌هافبک برزیلی آتلتیکو مادرید

همیشه دوست داشتم در اسپانیا بازی کنم

دیه‌گو، ‌هافبک برزیلی تیم آتلتیکو مادرید از آن دست بازیکنانی بود که چند سال قبل به عنوان پدیده فوتبال برزیل معرفی شد، ولی خیلی زود افول کرد. او در وردربرمن آلمان همه‌کاره بود و حتی این تیم را به مرحله حذفی لیگ قهرمانان رساند، ولی با انتقالی مرگبار به یوونتوس به یکی از بدترین‌ هافبک‌های فوتبال ایتالیا بدل شد و بازگشتش به ولفسبورگ هم نتوانست اعتبار ازدست رفته اش را بازگرداند. انتقال به آتلتیکو مادرید شاید آخرین راه‌حل برای مطرح شدن مجدد او در فوتبال اروپا و کسب جایگاهی در تیم ملی برزیل برای بازی‌های جام جهانی 2014 باشد.
کد خبر: ۴۵۶۳۸۳

شما سابقه بازی در 4 کشور (پرتغال، آلمان، ایتالیا و اسپانیا‌) را دارید. چرا تصمیم گرفتید به آتلتیکو مادرید بیایید و آلمان را ترک کنید؟

من حالا در یکی از محبوب‌ترین تیم‌های اروپا و یکی از باسابقه‌ترین تیم‌های اسپانیا هستم. وقتی این خصوصیت‌ها در تیمی ‌باشد قطعا برای هر بازیکنی جذابیت به وجود می‌آید، البته برای انتقال، تصمیم‌گیری‌ها معمولا وابسته به شرایط و زمان هستند. این دومین باری بود که من شانس انتقال به آتلتیکو مادرید را پیدا می‌کردم. اولین بارزمانی به من پیشنهاد شد که با وردربرمن به مشکل خورده بودم و آنها اجازه جدایی به من نمی‌دادند و خواهان پول بیشتری بودند و مذاکرات هم به نتیجه‌ای نرسید. سال قبل که من در ولفسبورگ بودم آنها باز هم به سراغم آمدند و همه چیز به سرعت مهیا شد. بنابراین من از مدت‌ها قبل دوست داشتم به اسپانیا بیایم و دراین باشگاه بزرگ بازی کنم.

این تغییر سریع باشگاه‌ها برای شما به عنوان یک بازیکن مشکل‌ساز نیست؟

شاید مشکل‌ساز باشد، اما باید توجه کنید در کدام تیم بازی می‌کنید. اگر سیستمی‌در تیم برقرار باشد که به روان‌تر شدن بازی شما کمک کند همه چیز مهیای پیشرفت‌تان خواهد بود و سایر بازیکنان هم از این‌که شما در کنارشان بازی می‌کنید احساس خوبی دارند. این اتفاق در یوونتوس رخ نداد و تیم آنها براساس سیستمی ‌خاص بنا شده بود و با تغییر مربی همه چیز عوض شد. ما در بعضی بازی‌ها خوب بودیم و در برخی دیگر افتضاح بازی می‌کردیم و بیلان کار اصلا مثبت نبود. برای من انطباق با آن سیستم خیلی دشوار بود. مشکل دیگر در ایتالیا زمین‌های بد برای تیم‌ها و بازیکنانی بود که عادت داشتند روی زمین بازی کنند.

واقعا زمین‌های ایتالیا اینقدر بد است؟

بله. زمین‌ها عمدتا خشک هستند و توپ گاهی پله می‌شود، بازی در چنین زمین‌هایی مشکل است. از طرفی تیم‌های ایتالیایی خوب دفاع می‌کنند و گلزنی و پاس گل دادن در این بازی‌ها مشکل است، ولی من با هواداران
و هم تیمی‌هایم رابطه خیلی خوبی داشتم. البته بازی برای یکی از بزرگ‌ترین تیم‌های دنیا ارزش زیادی برایم داشت.

گاهی به نظر می‌رسد نقش شما به عنوان بازیساز در فوتبال امروز خارج از مد است؟

امیدوارم این طور نباشد. البته حق با شماست و تعداد زیادی بازیکن در این پست وجود ندارند، اما همین تعداد اندک هم در تیم‌های بزرگ پیراهن شماره 10 را تن کرده‌اند. نقشی که برای این بازیکنان در نظر گرفته می‌شود اندکی متفاوت شده، ولی این بازیکنان همچنان سعی در نظم دادن به حرکات تیم‌شان دارند. در آتلتیکو ما 3‌‌ـ‌3‌‌ـ‌4 بازی می‌کنیم و من در میانه میدان نقش محوری دارم، اما گاهی وظایف دیگری هم به من محول می‌شود. در بارسا، اندرس اینیستا به بازی نظم می‌دهد و زمانی که صاحب توپ است اجازه حرکت دارد، ولی وقتی صاحب توپ نیست باید به میانه زمین بازگردد. بازیکن موثر دیگر در بارسا به نام ژاوی است که عمیق‌تر و نزدیک به دفاع بازی می‌کند ونقش اوهم در صورت تصاحب توپ نظم دادن به حرکات تیمی‌ است.

چرا در این چند سال اینقدر کشور عوض کردید؟

هر زمان که انتقالی صورت دادم به خاطر موقعیت بهتری بود که نصیبم می‌شد. در پرتغال بازی می‌کردم که امکان انتقال به برمن فراهم شد و از آنجا به یوونتوس رفتم. البته این تغییر اساسی بود. بعد از یک سال بازی در یوونتوس مربی تیم عوض شد و مدیر فنی هم تغییر کرد. هر دو نفری که به جای آنها به تیم آمدند ایده‌های مختلفی داشتند و این برای همه دردسر ایجاد کرد. راه‌حل‌های مختلفی برای باخت‌های پیاپی تیم ارائه می‌شد، ولی هیچ‌کدام ثمری نداشت. بعد من به آلمان بازگشتم تا در ولفسبورگ بازی کنم. قبلا دراین کشور بازی کرده بودم و به نظرم موفق بودم.

شما 19 ساله بودید که برزیل را ترک کردید. آیا شرایط بد اقتصادی سبب می‌شود بازیکنان اینقدر زود کشور را ترک کنند؟

تصور می‌کنم شرایط کاملا عوض شده است. در سال‌های اخیر تیم‌های برزیلی به خاطر شرایط مالی دست به فروش بازیکن نمی‌زنند و بودجه آنها به مراتب بهتر از سال‌های گذشته است. اگر بازیکنانی چون نیمار خواهان انتقال باشند موضوع اصلا پول نیست. باشگاه‌های برزیلی نمی‌توانند تمام تیم را حفظ کنند، ولی 2 یا 3 بازیکن را حفظ می‌کنند. جاذبه اصلی برای بازیکنان برزیلی بازی در لیگ قهرمانان و در کنار ستاره‌های دیگر دنیا در تیم‌های مشهور است. این رویایی است که تنها با کوچ به اروپا می‌توان به آن رسید.

دیلی میل/ مترجم: امیررضا نوری‌زاده

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها