محققان بر این باور بودند که اگر نورونها یا سلولهای مغزی به هر علتی آسیب دیده و یا از بین بروند هیچ راهی برای ترمیم آنها وجود ندارد. اما یافتههای جدید حاکی از آن است که این فرضیه ابطالپذیر است. هر ویژگی را میتوانید به مغز انسان نسبت دهید بجز متوقف شدن فرآیند تغییرات ساختمانی آن پس از تکامل. در حقیقت مغز برای این که بتواند خود را با اطلاعات دریافتی جدید و شرایطی که هر مرحلهای از زندگی با آن مواجه میشود، تطبیق دهد به طور دائم در حال تغییر و تحول است و برخلاف آنچه تصور میشود رشد مغز فرآیندی بیوقفه و پایانناپذیر است.
برای مثال علاوه بر مکانیسمهای شناخته شده در بخش هیپوکامپوس یا به عبارتی بخشی از مغز که در حافظه نقش مهمی را ایفا میکند، مکانیسم دیگری در این قسمت از مغز اتفاق میافتد که منجر به تولد سلولهای جدید در بافتهای مغزی میشود.
البته دانشمندان هنوز به دلیل اصلی ساخت سلولهای جدید و نقشی که این سلولها در مغز ایفا میکنند پی نبردهاند.
اما به نظر میرسد مهمترین وظیفه این سلولها افزایش قدرت حافظه و یا جایگزینی سلولهای مغزی مرده یا آسیبدیده باشد. برای بررسی این موضوع، محققان آزمایشی را روی موشها انجام دادند. آنها توانایی مغز موشها در ساخت سلولهای جدید را از بین بردند.
در آغاز، عملکرد مکانیسم سلولی در مغز این گروه از موشها به میزان قابل توجهی کاهش یافت. در حالی که این فرآیند در شکلگیری حافظه نقش مهمی دارد. اما پس از گذشت حدود 6 هفته، محققان متوجه شدند مغز موشها با افزایش فعالیت نورونهای موجود بر اختلال ایجاد شده غلبه میکند.
علاوه بر این، آنها دریافتند طول عمر سلولهای عصبی جدیدی که پیش از این اختلال به وجود آمده بودند با توجه به این که از نبود امکان جایگزینی آگاه بودند، افزایش یافته است. در حقیقت افزایش عمر سلولهای عصبی واکنشی طبیعی برای کمک به عملکرد عادی مغز در فقدان توانایی بازسازی و جایگزینی سلولهای مغزی آسیبدیده یا از دست رفته است.
محققان امید دارند براساس این یافتهها به راهکاری برای درمان بیماریهایی مانند آلزایمر، زوال عقل و دیگر بیماریهای مغزی دست یابند.
مترجم: زهرا هداوند
منبع: LIFE SCIENCE
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم