در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مستند شهر آرکهام یک بازی بر اساس مبارزههای نزدیکزن است که در شهر آرکهام محل اختفای این روزهای بتمن رخ میدهد.
مکانیک اصلی این بازی، مبارزههای تک به تک با دشمنان گوناگون است. با هر مبارزه امتیاز و پول به دست میآید که با آنها میتوان تواناییهای بتمن را ارتقا داد و همچنین به لباسهای جدید دسترسی پیدا کرد. باید بدانید که استفاده از هر لباس باعث تغییراتی در خط سلامت، قدرت ضربه و سرعت آقای «ب» خواهد شد.
این نکته در نسخه کنسولی سری بازیهای بتمن هم حتی تا به حال نبوده است. بازیکنندهها در 4 منطقه از شهر آرکهام به بازی خواهند پرداخت و در انتها، هر کدام از آنها با غول آخرهای جذاب و متعددی مواجه خواهند شد که هر یک از آنها قهرمانان دوستداشتنی یا منفور سری داستانهای بتمن هستند. بهترین توصیف برای این بازی، شبیه خواندن آن به بازی شمشیر بینهایت (Infinity Blade) است که نقش اول آن را بتمن بازی میکند.
مستند شهر آرکهام، بازی کاملی نیست، ولی خیلی سرگرمکننده و زیباست. میان پردههای نمایشی زیبا مثل همیشه داستان را روایت میکند و باز هم مثل همه بازیهای این سری صداپیشهها بخوبی از عهده کار خود بر آمدهاند.
نکته منفی اینجاست که مبارزهها بعد از مدتی تکراری میشوند و اگر میان پردههای زیبا نبود، شاید رغبتی برای ادامه بازی برای بازیکننده نمیگذاشت. برعکس نسخه کنسولی در این بازی از آزادی عمل خبری نیست و همه چیز به صورت خطی دنبال میشود. بازی با موتور گرافیک «آنریل» ساخته شده، ولی از حداکثر توان پلتفرم استفاده نکرده است؛ چون ما گرافیک در حد «شمشیر بینهایت 2» نمیبینیم.
بازی ارزش تکرار آنچنانی ندارد مگر این که بخواهید با تمام لباسها یک بار بازی را به اتمام برسانید تا اچیومنت مربوط را بگیرید. در غیر این صورت، مستند شهر آرکهام برای یک بار بازی کردن ساخته شده است. با تمام این تفاسیر فکر میکنم باید از «بروس وین» در iosهایمان استقبال کنیم و مستند شهر آرکهام را آغاز حضور این ابرقهرمان در این پلتفرم بدانیم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: