اولین‌های جشنواره سی‌ام

امسال اولین سالی بود که تماشاگرانی که قصد خرید بلیط جشنواره را داشتند با در دست داشن جدول برنامه‌های نمایش فیلم‌ها توانستند اقدام به تهیه بلیط کنند همچنین امسال اولین سالی بود که فیلم‌ها سر وقت مورد نظر به دفتر جشنواره رسیدند و می‌توان این اولین‌ها را جزوی از ویژگی‌های جشنواره سی‌ام دانست. جشنواره‌ای که پس از 3 دهه از برگزاری‌اش به ابتدایی‌ترین استانداردهای برگزاری یک جشنواره نزدیک شده است.

جشنواره سی‌ام در بخش سینمای ایران شاهد نمایش و رقابت 32 فیلم خواهد بود که این تعداد در میان دیگر جشنواره‌ها به نوعی رکوردی غیرقابل باور خواهد بود، چرا که در بخش مسابقه اغلب جشنواره‌ها تعداد فیلم‌ها به ندرت به 10 فیلم می‌رسد.

اما در میان این تعداد، آثاری وجود دارند که با توجه به اخبار منتشر شده پیرامون آنها و البته نظر برخی از منتقدانی که فیلم‌ها را دیده‌اند آثار کنجکاو‌برانگیزی به نظر می‌رسند.

«آمین خواهیم گفت» ساخته سامان سالور یکی از آن فیلم‌هاست. این کارگردان جوان که در دوره پیشین هم با فیلم «سیزده 59» حضور داشت، امسال به‌فضای فیلم موفقش یعنی «چند کیلو خرما برای مراسم تدفین»، بازگشته است. حتی نوع گریم و برخی از بازیگران مشترک این 2 فیلم تاکید دوباره سالور است به بازگشت به فیلم موفق خود و البته نوید فیلمی خوب از این کارگردان را پس از تجربه نه چندان دلچسب سیزده 59 به دوستدارانش می‌دهد. «بوسیدن روی ماه» ساخته همایون اسعدیان هم یکی از آن فیلم‌های پرسر و صدای جشنواره سی‌ام است که حتی بسیاری آن را یکی از شانس‌های سیمرغ امسال می‌دانند. اسعدیان فیلم‌های خوبی در کارنامه‌اش دارد، اما همواره وقتی او را می‌خواهند معرفی کنند با فیلم «طلا و مس» معرفی می کنند. فیلمی که به عنوان نماینده سینمای ایران در مراسم اسکار هم حضور یافت و البته جوایز ریز و درشت بسیاری هم از جشنواره‌های مختلف دریافت کرد.

«بوسیدن روی ماه» براساس طرحی از منوچهر محمدی است که خود او نیز زحمت تهیه فیلم را کشیده است. عبدالرضا کاهانی هم امسال برخلاف سال گذشته در بخش مسابقه سینمای ایران حضور دارد. این کارگردان که فیلم موفق و پرسر و صدای «اسب حیوان نجیبی است» را همچنان در اکران دارد با فیلم «بی‌خود و بی‌جهت» به جشنواره سی‌ام آمده است. البته اگر مشکل اصلاحی این فیلم حل نشود، شاید این فیلم از این بخش خارج شود و تنها به نمایش در جشنواره سی‌ام اکتفا کند. فیلم تازه کاهانی را هم باید در امتداد آثار دیگرش محسوب کرد و اتفاقا رضا عطاران در دومین تجربه‌اش با کاهانی تماشایی‌تر از اولین تجربه‌اش ظاهر شده است. فیلم «خرس» خسرومعصومی هم از آن فیلم‌هایی است که با آن که در جدول پخش مسابقه سینمای ایران حضور دارد، اما ممکن است از این بخش خارج شود. دلیل این امر هم مانند فیلم کاهانی اجرای اصلاحیات فیلم است هر چند معصومی تا به الان حاضر به انجام این کار نشده است. این فیلم که با بازی پرویز پرستویی و فرهاد اصلانی رقم خورده است، یکی از آثار متفاوت معصومی است هرچند او به لوکیشن مورد علاقه‌اش یعنی شمال ایران وفادار مانده و این فیلمش را هم مانند آثار اخیرش در مناطق شمالی فیلمبرداری کرده است.

اما نام‌آوران دیگری هم در این بخش حضور دارند. شاید نام‌آورترین‌شان داریوش مهرجویی است که گوی سبقت را از جوانان این عرصه ربوده و هر سال یک فیلم تولید می‌کند. او یکی از پرکارهای سینمای ایران است و بدون توجه به هیچ مانعی سعی در به تصویر کشیدن عقاید و البته تصوراتش دارد! او که سال گدشته با فیلم آسمان محبوب در جشنواره حضور داشت و البته توانست جایزه بخش بین‌الملل را هم از آن خود کند امسال هم با فیلم نارنجی‌پوش در بخش مسابقه حضور دارد. سال گذشته فیلم مهرجویی در سالن مطبوعات بشدت با اعتراض منتقدین رو‌به‌رو شد و با اکران نشدن این فیلم در سینماها آسمان محبوب هم به فهرست فیلم‌های دیده نشده مهرجویی اضافه شد.

«پله آخر» دومین ساخته علی مصفا و البته فیلم «برف روی کاج» اولین فیلم پیمان معادی هم از آن دسته فیلم‌هایی هستند که برای دوستداران سینما پر از کنجکاوی‌اند. مصفا در این فیلم به فضاهای دوست‌داشتنی فیلم لیلا اثر مهرجویی نزدیک شده و معادی هم با اولین ساخته‌اش می‌خواهد دنباله‌رو موفقیت‌هایش در دنیای بازیگری باشد.