جنبش طرفداران محیط زیست IT شکل می گیرد

جدیدترین آلاینده ای که شناخته شده ، یک ماده شیمیایی نیست و اصلا به کارخانه تولید سم و رها کردن آن در محیط زیست ربطی ندارد.
کد خبر: ۴۵۳۵۶
موضوع اصلا کمپانی های عظیمی نیستند که جنگل ها را نابود می کنند و به جای آن آسمانخراش و فروشگاه های زنجیره ای می سازند.
نمونه ای از این آلاینده های جدید ممکن است الان در جیب شما یا در کیف شما یا روی میزتان یا در مقابل چشمانتان باشد. زمانی صحبت از آلودگی هوا، آلودگی منابع طبیعی ، آلودگی صوتی و از این قبیل بود.
اکنون آلودگی رسانه ای در عصر اطلاعات مطرح شده است. آلاینده جدید، داده ها و اطلاعاتی هستند که رسانه های مختلف ازجمله تلفن همراه ، کامپیوتر همراه ، رادیو، تلویزیون ، اینترنت و دیگر ابزارها منتشر می کنند.
فراوانی و حجم بالای اطلاعات به خودی خود موضوع نگران کننده ای نیست ، اما آنچه بیشتر باعث نگرانی می شود، این است که هرچه این حجم بیشتر می شود یافتن محتوا و مطالب به دردبخور دشوارتر می شود.
در واقع یافتن مطلب پرمحتوا و متناسب نیازها و علایق مستلزم آن است که حجم زیادی از اطلاعات را بررسی کنید، در حالی که عمر آدمی آنقدر کوتاه است که کفاف هرز رفتن تا این حد را نمی دهد.
این استدلال گروه نوظهوری است که خود را «طرفداران محیط زیست در حوزه اطلاعات» می نامند.
هدف آنان بازگرداندن سبزی و پاکی به ذهن انسانهاست که به خاطر وفور ابزارهای رسانه ای از جمله سلفن ها (تلفن های همراه)، منشی های دیجیتالی شخصی ، پیام رسان های آنی ، کانال های کابلی پر شده از: اخبار، محصولات سرگرم کننده ، بازی های کامپیوتری و غیره.
پروفسور دیوید لوی استاد دانشگاه واشنگتن و از محققان سابق کمپانی زیراکس می گوید: «ما آماده ایم این گروه نوظهور - طرفداران محیط زیست در حوزه داده ها واطلاعات - را ببینیم و درباره آلودگی ذهن انسانها، آلودگی توجه و تجربه انسانها مسائلی را مطرح کنیم.»
او در ادامه می گوید: "احساس من این است که در نتیجه سرعت بالای تولید اطلاعات ، دچار رخوت و بی حسی شده ایم و دیگر با دلهایمان - با تامل وعشق - گامهای خود را با پیشرفت ها هماهنگ نمی کنیم.
تمام تلاش ما این است که به سلامت از کنار این وقایع بگذریم و خود را به گونه ای با شرایط وفق دهیم.»
شاید هنوز زود باشد بر حرکتی که این گروه آغاز کرده اند نام نهضت گذاشت ، اماخبر قابل توجه این است که در سیاتل آمریکا، مهد ظهور مایکروسافت ریل نت ورکس و در یک کلام در دل بزرگان عصر اطلاعات کنفرانسی تحت عنوان «اطلاعات ، سکوت و پناهگاه» 21 تا 26 اردیبهشت برگزار شد و در آن متخصصان از رشته های مختلف از جمله پزشکی ، هنر و ادیان شرکت داشتند.
این کنفرانس به اهتمام دانشگاه واشنگتن ، بنیاد ملی علم امریکا و بنیاد مک آرتور شکل گرفت. السپث ریویر از بنیاد مک آرتور می گوید: «این موضوع که روز به روز مردم بیش از پیش در محاصره اطلاعات - که شاید نام نویز یا سروصدای مزاحم برازنده آن باشد- قرار می گیرند موضوع بسیار مهمی است.»
هدف این است که بتوانیم مطالب مورد علاقه و مورد نیاز خود را از میان این حجم عظیم اطلاعات ، به آسانی و در سریع ترین زمان ممکن پیدا کنیم و نگذاریم این حجم عظیم بر زندگی عادی ما تاثیر منفی بگذارد.
«جان سلی براون یکی از اعضای پانل این کنفرانس که یکی از مدیران سابق مرکز پالوآلتو - مرکز تحقیقات زیراکس - بوده ، میگوید: «تا چندی پیش مردم اطلاعات مورد نیاز خود را از رسانه هایی نظیر کتاب و روزنامه کسب می کردند و ارتباطات رودررو بود، اما امروزه مردم به رسانه هایی روی آورده اند که قابلیت اطمینان آن کمتر است و ارتباطات در آن بسیار مجازی است.»
براون می گوید: «فرمهای کنونی رسانه ، ذهن های آشفته ، لهیده و احساساتی به وجود می آورد. ما باید تعریف دقیقی از پیشرفت ارائه کنیم. همه شکل ها و ابزارهای فناوری موجب پیشرفت نمی شوند.»
به عقیده دکتر براون ، تمام فکر و ذکر انسانها این است که حداکثراطلاعات ممکن را در حداقل زمان به دست آورند و این باعث می شود که وسیله خود به هدف تبدیل شود.
او می گوید: «این وسواس در به دست آوردن اطلاعات هرچه بیشتر در زمان کوتاه تر بینش انسانها را محدود می کند و به اصطلاح یک بینش تونلی به وجود می آورد که به نوبه خود باعث محدود شدن طراحی یا طراحی تونلی می شود. در نتیجه کارآمدی افزایش می یابد؛ اما موثر واقع نمی شود.»
راجر لیپمن از مشاوران حوزه بهینه سازی مصرف انرژی می گوید: «من بعضی از منابع سترون و نازا در زمینه رسانه ها را از زندگی خود حذف کرده ام.»
او تلویزیون و پیام رسانی آنی (مسنجر) را از زندگی خود حذف کرده و معتقد است که اینها «منبع اطلاعات» نیستند.
راجر لیپمن می گوید تقریبا در هیچ خبرنامه یا بولتن خبری عضویت ندارد و معمولا بهترین اطلاعات و داده های مورد نیازش را از طریق دوستان و همکارانش به دست می آورد.
شریک لیپمن که یک فعال سیاسی است (و به همین دلیل از ذکر نامش خودداری کرده) می گوید: هر روز فهرست بلندبالا و کوهی از نامه های الکترونیکی دریافت می کند که اگر قرار باشد همه را بدقت بررسی کند، 24 ساعت شبانه روز را کم می آورد و از سویی چون تصور می کند ممکن است در لابلای این کوه عظیم اطلاعات موضوع مورد علاقه اش وجود داشته باشد، با خیال راحت نمی تواند همه را حذف کند.
مایک دش از مشاوران حوزه مدیریت در صنایع فناوری های پیچیده که خود را در سیلی از آلاینده های رسانه ای گرفتار دیده ، می گوید فقط 2 سال طول کشید تا استراتژی جدیدی تدوین و خود را از شر اطلاعات مسموم خلاص کند.
همه این اطلاعات مسموم دو چیز را بشدت القا می کنند - اگر بخرید مشکلتان حل می شود. - شما همیشه و در هر کجا که باشید، بالاخره یک چیز حتما_ کم دارید.
دش می گوید: «در سریع ترین زمان ممکن ، خودم را از همه آنها خلاص کردم. من تلویزیون ندارم و فقط یک مجله را مشترک هستم. 99 درصد از روزنامه ها، مجلات و به طور کلی رسانه را هم با خیال راحت رد می کنم و از نخواندن آن احساس گناه نمی کنم.»
بعضی از پیشگامان «طرفداری از محیطزیست عصر اطلاعات » خود زاییده و پرورش یافته عصراطلاعات هستند. به عنوان مثال دیوید لوی که پی اچ دی خود را از دانشگاه استانفورد دریافت کرده ، اکنون به شهر لندن رفته و خطاطی و علوم کامپیوتر و صحافی کتاب را با عشق دنبال می کند.
در حقیقت از راه ارائه مشاوره در زمینه علوم کامپیوتر رزق و روزی به دست می آورد، اما هر آنچه به دست می آورد، صرف هنر و صنایع دستی قرن نوزدهم می کند، بویژه هنرهایی که به نوعی طغیان و شورش علیه انقلاب صنعتی ، انگیزه اصلی خلق آنها بوده است.
لوی می گوید در دین موسی شنبه ، در دین مسیح یکشنبه و در دین اسلام جمعه ها تعطیل است. بنابراین تمام ادیان یک روز در هفته را به دست کشیدن از کار اختصاص داده اند.
در کنفرانس سیاتل نیز او به استدلال طرفداران محیط زیست روی آورد و گفت: «استدلال نهضت طرفداران حفظ محیط زیست این است: اگر شهرنشینی و توسعه صنعتی بی هیچ محدودیتی رشد کند، به همین دلیل ما به توسعه جنگل ها نیازمندیم دیگر از سیاره زمین هیچ چیز باقی نخواهد ماند.
ما به مراتع و سرزمین های باتلاقی نیازمندیم. ما به ایجاد تعادل میان مصرف و تولید نیازمندیم.

کریستین ساینس مانیتور
هادی نیلی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها