امان از این لیگ بی‌خاصیت کشتی

اصولا یکی از دلایل برگزاری لیگ در تمامی رشته‌‌ها این است که از درون آن چهره‌‌های مستعد و جدیدی شناسایی شده و به تیم‌‌های ملی معرفی شوند، اما لیگ کشتی اکنون چند سالی است که قالب تهی کرده تا صرفا مسابقاتی برنامه‌ای پرکردن تقویم مسابقات فدراسیون کشتی باشد.

در حقیقت برگزاری مسابقات لیگ طی این سال‌‌ها نه‌تنها بهره‌ای را متوجه تیم‌‌های ملی کشتی ما نساخته، بلکه بیشتر از هر چیز جنبه درآمدی آن برای مربیان و کشتی‌گیران مورد توجه بوده است تا فدراسیون نیز تنها دلخوش به این باشد که مسابقاتی را برگزار کرده است!

متاسفانه به دلیل بی‌توجهی به اصل و فلسفه لیگ، طی این سال‌‌ها باشگاه‌های سازنده در زمینه ساخت و پرورش کشتی‌گیران خوب نیز به دلیل هزینه‌برشدن تیمداری، ‌از حجم فعالیت‌‌های خود تا حدود زیادی کاسته‌اند تا با محدود شدن دایره رشد و شکوفایی کشتی‌گیران خوب و قدرتمند، جنگی نابرابر در عرصه لیگ نیز شکل گرفته و از انجام رقابت‌‌های یکطرفه بین تیم‌‌های دارا و ندار،‌ کشتی طرفی نبندد. جالب این‌که در این عرصه و برای آن‌که مربیان تیم‌‌های ملی نیز سرشان از پول‌‌های هزینه شده در لیگ بی‌کلاه نماند، به آنان مجوز تیمداری داده شده است تا به نوعی شأن و جایگاه سرمربی و مربیان تیم ملی خدشه‌دار شود.

بدیهی است سرمربی و مربیان تیم ملی باید بدون ورود به عرصه لیگ، تمامی رقابت‌‌ها را از منظری دیگر زیر ذره‌بین و نگاه کارشناسی خویش بگیرند تا در صورت ظهور پدیده‌ای در لیگ، راه ورود به اردوها و تمرینات تیم ملی پیش‌روی او قرار گیرد.

متاسفانه طی 4، 5 سال گذشته هیچ پدیده‌ای در لیگ کشتی به شکوفایی و باروری لازم نرسیده‌اند تا لیگ با غافل شدن از مسوولیت اصلی و رسالت اساسی خویش، باری به هر جهت برگزار شده و کوچک‌ترین اثری در غنای کشتی ایران نداشته باشد.

این در شرایطی است که در گذشته از جاده لیگ سرمایه‌‌های کشتی صیقل خورده و به بزرگی می‌رسیدند تا تیم ملی نیز از میوه‌‌های لیگ بهره لازم را برگیرد؛ لیگی که همه برای حضور در آن سر و دست می‌شکستند و مثل امروز نبود که برای حضور تیم‌‌ها، فدراسیون ناز شرکت‌‌ها و بنگاه‌های اقتصادی را برای حضور در رقابت‌‌ها بکشد. متاسفانه بدون توجه به این‌که آیا کشتی ظرفیت لازم را دارد یا خیر، عده‌ای آگاهانه یا ناآگاهانه هزینه تیمداری و حضور در لیگ را بالا بردند تا این وسط خیلی‌‌ها انگیزه‌‌های خود را برای حضور در لیگ کشتی از دست داده و لیگ به لحاظ کمیت محدود و محدودتر شود. به لحاظ کیفی نیز که با اجتماع ملی‌پوشان در دو سه تیم خاص که معمولا مربیان تیم ملی در آنها حضور داشته‌اند، لیگ از رونق افتاده است تا با توجه به انجام مبارزات یکطرفه و فاقد جذابیت لازم، تماشاگر جماعت نیز که زمانی از فرط حضور آنان سالن هفتم‌تیر تهران جای سوزن انداختن نداشت، رغبتی برای حضور در سالن‌‌ها از خود نشان ندهد.

بگذریم از این‌که کشتی امروز به لحاظ فن تحلیل رفته و به نوعی در هل دادن خلاصه شده است تا همین تهی شدن مبارزه‌‌ها از فنول اصیل کشتی، ‌مزید بر علت باشد کسی مثل سابق شور و ذوق کشتی دیدن نداشته باشد.

البته این مسائل در شرایطی برای کشتی ایجاد شده است که طی 4، 5 سال گذشته اکثر قهرمانان بزرگ و نامی این رشته از دور و بر کشتی دور شدند تا با حضور کسانی که همیشه ماندن را به هر قیمتی ترجیح داده و منافع شخصی‌شان را بر منافع ملی این رشته ترجیح داده‌اند، کشتی ایران نتواند از تمام ظرفیت‌‌های خود بدرستی استفاده کند.

در شرایطی که امسال هیچ تیمی برای حضور در لیگ فرنگی پیشقدم نشد تا فرنگی‌کارها که طی دو سه سال گذشته از همتایان آزادکار خود سبقت گرفته‌اند، جیب‌شان از پول لیگ خالی بماند، اما در کشتی آزاد، 10 تیم شرکت‌کننده در شرایطی رقابت خود را آغاز کردند که از ابتدا نیز کاملا روشن بود رقابت اصلی در راه قهرمانی بین چند تیم خاص و از جمله خونه به خونه بابل، ثامن‌الحجج(ع) سبزوار، نفت تهران و تله‌کابین گنجنامه همدان است. اما این وسط وقتی حق تیم نفت تهران در دیدار با نماینده ملایر نادیده گرفته شد،‌ تیم شهرداری ملایر به‌عنوان یکی از 4 تیم صعودکننده معرفی شد تا پس از سال‌‌ها، نفت مدعی، از حضور در مرحله نیمه‌نهایی محروم شود. تیم خونه به خونه که امسال غلامرضا محمدی، سرمربی تیم ملی را به خدمت گرفت تا در اولین سال حضور در لیگ، بخت قهرمانی خود را دوچندان سازد، با توجه به ارتباطات محمدی با ملی‌پوشان، شماری از آنها را همراه جمعی از بهترین‌‌های کشتی ایران در اوزان مختلف به خدمت گرفت تا دستش حسابی در طول رقابت‌‌ها باز باشد.

از گروه مقابل نیز تیم ثامن‌الحجج(ع) سبزوار که زوج غلامرضا محمدی در تیم ملی یعنی محسن کاوه را استخدام کرده است، بی‌دغدغه و با توجه به استفاده از شماری ستاره‌‌ها، حضور خود را در مرحله نیمه‌نهایی مسجل کرد تا با اضافه شدن دو تیم شهرداری ملایر و تله‌کابین گنجنامه همدان، مرحله نیمه‌نهایی و فینال لیگ کشتی آزاد به صورت متمرکز، روز سه‌شنبه 27 دی در سالن 12 هزار نفری تهران برگزار شود.

گر چه این برای نخستین باری است که سالن 12 هزار نفری آزادی میزبان فینال لیگ کشتی می‌شود، اما بی‌شک اگر قرار بر برگزاری مسابقات مرحله نهایی در تهران بود، شرایط اقتضا می‌کرد که محل برگزاری ، سالن هفتم‌تیر در مرکز پایتخت باشد. البته در این مورد خاص و به منظور پرهیز از هرگونه تنشی بین هواداران تیم‌‌ها، ‌مصلحت‌اندیشانه سالن 12 هزار نفری انتخاب شد تا مشکلی نیز برای پذیرایی از تماشاگران به وجود نیاید.

به هر حال هر چه هست لیگ نیز امسال با قهرمانی یکی از این چهار تیم به پایان می‌رسد، اما مسوولان فدراسیون کشتی باید پاسخ دهند که این همه سرمایه‌گذاری در لیگ، چه ثمره خاصی را برای کشتی ایران در پی داشته است. به طور طبیعی حتی اگر یک کشتی‌گیر نیز در لیگ معرفی شده باشد، کلاه خود را به هوا می‌اندازیم، اما افسوس که اکنون سال‌هاست لیگ بی‌خاصیت برگزار می‌شود و کسی نیز از خود نمی‌پرسد که فلسفه برگزاری این لیگ چیست؟!

به هر حال امیدواریم با درایت مسوولان جدید فدراسیون کشتی و آسیب‌شناسی لیگ، طرحی نو برای دوره آینده آن در نظر گرفته شود تا کشتی ایران و بویژه تیم‌‌های ملی ما، از لیگ حسابی منتفع شوند نه آن‌که خود هزینه برگزاری آن شوند.