کار «گواردیولا» فوق‌العاده است

ما از 12 سالگی با هم در بارسا بازی می‌کردیم و فکر نمی‌کنم در تیم دیگری بجز منچستر یونایتد که نسل بکام، گیگز و اسکولز در یک تیم بودند، شبیه این قضیه رخ داده باشد. هماهنگی با این تیم سریع‌تر از آنچه تصور می‌کردم اتفاق افتاد.

فلسفه بازی بارسا در تمام این سال‌ها عوض نشده هرچند گواردیولا ذهنیت دیگری به بازیکنان داده و حالا تیم تاکتیکی‌تر بازی می‌کند. همه می‌دانند در هر لحظه از بازی باید چه حرکتی انجام دهند.

هیچ کس نمی‌بیند. کار او فوق‌العاده و بسیار دشوار است. کار روی ویدئوها و ساعت‌ها آنالیز مطالعه و درک بازی حریف. او همیشه به دنبال جزئیات تیم‌های حریف است و بجز لیونل مسی روی نقش تک‌تک ما در بازی فکر می‌کند.

خودم هم هنوز نمی‌دانم. من هافبک نفوذی راست بازی کردم، در بال چپ بودم، هافبک کلاسیک چپ بودم و حتی به عنوان مهاجم کاذب هم بازی کرده‌ام. مسی مهاجمی نیست که همیشه بخواهد به عنوان مهاجم نوک بازی کند و دائما به راست و چپ حرکت می‌کند و دوست دارد بیشتر در فضای آزاد زمین تحرک داشته باشد. اگر او در راست باشد من دیگر نباید به راست بروم و عکس این موضوع هم صادق است.

متفاوت است، چون در آن تیم هر کجا که می‌خواستم می‌رفتم. بازیکن تهاجمی بودم با آزادی عمل صد درصد ولی بازی در بارسا بیشتر تاکتیکی است و من باید با سایرین در تعامل باشم.

در اسپانیا اگر یکی از دفاع‌های آخر پیش برود، دیگری در زمین خودی می‌ماند و مقابل بارسا و رئال مادرید همه تیم‌ها بسته بازی می‌کنند. حرکات دفاعی در فوتبال اسپانیا به مراتب بیشتر برنامه‌ریزی شده است. در انگلستان هم مدافع بسرعت سراغ مهاجم می‌آید اما با یک و دوی ساده جا می‌ماند.

فکر می‌کنم این توجیه غیرمنصفانه‌ای است. اگر بارسا و رئال از سایر تیم‌ها پیش افتاده‌‌اند به خاطر این است که شایسته هستند. زمانی که در انگلستان بودم کدام تیم قهرمان لیگ شد؟ سال اولی که آرسنال بودم ما قهرمان شدیم، ولی بعد در 7 سال یا قهرمانی به چلسی رسید یا یونایتد و شانسی به تیم دیگر داده نشد. این دو تیم هم به خاطر این‌که بهترین بودند قهرمان شدند، ولی پس از آن استیون جرارد تیم را ترک نکرد، چون هنوز معتقد بود لیورپول هم می‌تواند قهرمان شود. اگر هم مادرید و بارسا قهرمان می‌شوند به خاطر بازی بهتر و ستاره‌های بیشتر است. منچستر یونایتد حتی زمانی که خوب بازی نمی‌کند هم قهرمان می‌شود. آنها به معنای کامل تیم هستند و قهرمانی‌شان به شکل اتفاقی نیست.

ما شانس زیادی نداشتیم. تیم ما خیلی جوان بود و شاید بهترین تیم آرسنال که همان شکست‌ناپذیرها بودند به مرور از تیم جدا شدند و نوبت به ما رسید. ما بازیکنان جوانی بودیم و یکی دو بار برای قهرمانی جنگیدیم، اما به خاطر مصدومیت و سایر مسائل موفق نشدیم.

قطعا وقتی شما از 18 یا 19 سالگی در تیمی شروع به بازی می‌کنید، 23 سال هنوز جوان محسوب می‌شود و در این سن شما به یک بازیکن باتجربه نیاز دارید.

بله، بویژه در دفاع یا درون دروازه. ما در 2 فصل اخیر روبن فن پرسی را به علت آسیب‌دیدگی از دست دادیم. او هیچ وقت تمام فصل در اختیارمان نبود. حضور او برای من باارزش بود چون حرکتش در زمین خوب بود و می‌توانستم پاس گل‌های زیادی به او بدهم. ما تیم خوبی بودیم و فوتبال جذابی بازی می‌کردیم و من از این که تماشاگران برای تماشای فوتبال خوبی بلیت می‌خریدند خوشحال بودم اما نبود فن پرسی و قهرمان نشدن برای من سخت بود.