در سالهای اخیر برنامه ریزان و دست اندرکاران عرصه های مختلف فرهنگی ، اجتماعی ، سیاسی و اقتصادی برای تبدیل مسائل حیطه کاری خود به موضوع هایی مهم اقدام به تشکیل سمینار ، کنفرانس ، نشست های خبری و... کرده اند تا با عمومی کردن مشکلات خود توجه افکارعمومی را به این مسائل جلب کنند.
کد خبر: ۴۴۸۸۶
از همین منظر می توان برگزاری هفته فیلم و تلویزیون را نیز یکی از اقدامات بنیاد سینمایی فارابی و معاونت سیما برای جدی ترکردن موضوع تولید فیلم های ویدئویی در کشور دانست اما در حاشیه برگزاری این برنامه چند نکته قابل ذکر است. نکته اول انگیزه برگزاری این جشنواره است . آیا موضوعی همچون نمایش و ساخت فیلم های تلویزیونی آن اندازه قابلیت دارد که برای تبیین راهکارهای مربوط به آن ، برنامه ای یک هفته ای برگزار کرد؛ آیا اساسا موضوعی این چنینی برای مردم آن قدر جذاب است که از آن استقبال کنند؛ نکته دوم گزینش فیلمهای شرکت کننده در این جشنواره است . مسوولان برگزاری جشنواره وعده داده بودند که در کنار نمایش آثار ویدیوئی تولید شده ، برخی آثار سینمایی را نیز به نمایش در می آورند. این مساله با به نمایش درنیامدن فیلمهایی همچون : میهمان مامان ، ابجد و رای باز باعث شد بخشی از مخاطبان جشنواره از دست بروند. اغلب آثار ویدئویی به نمایش درآمده نیز آثاری تکراری بودند که از شبکه های تلویزیونی پخش شده بود و حتی در مورد فیلمهایی همچون شرجی ، تازه کار، طناب و چند فیلم دیگر مدت زمان زیادی از پخش آنها از تلویزیون نمی گذشت . در این میان تنها فیلمهای خارجی انتخاب شده برای اولین بار پخش شدند که این مساله جزو جذابیت های این برنامه بود. در بحثهای مطبوعاتی انجام شده نیز نکاتی مطرح شد که در ماههای اخیر دست اندرکاران این فیلمها بارها در نشریات و رسانه ها مطرح کرده بودند و طرح آنها در نشست های آزاد نکته چندانی برای کسانی که پیگیر این مباحث بودند نداشت اما این نکته مهم در این میان بی توجهی برگزارکنندگان این برنامه به قابلیت های فراوان تلویزیون در برگزاری چنین برنامه ای است . وقتی تعدادی فیلم برای پخش از تلویزیون ساخته شده است ، چه دلیلی دارد که این آثار عمدتا تکراری و مجددا در یک سالن سینما برای مخاطبان اندک به نمایش دربیاید؛ از سوی دیگر نمایش فیلم هایی همچون بیل را بکش ، قهرمان ، مصائب مسیح ، و دوئل گذشته از جذابیت آنها چه تناسبی می تواند با مباحث مطرح شده در این هفته فیلم داشته باشد؛ آیا بهتر نیست در برگزاری چنین تجربه هایی از نمونه های مشابه همچون : برگزاری جشنواره تابستانی فیلمهای سینمایی در شبکه دو سیما و یا برنامه هایی همچون برداشت دو - البته با قالب و ظاهری متفاوت - استفاده کرد؛.