حاجت‌هایی که به چهل منبر می‌روند

این زنان چهل شمع را در چهل منبر یا مجلس امام حسین(ع) روشن می‌کنند تا از این طریق با راز و نیاز با معبود خود، نیازها و حاجت خود را برآورده کنند.

در این سنت دینی زنان از ابتدا تا انتهای برپایی آیین با نیت‌های درونی خود مهر سکوت بر لب می‌زنند و تنها با زمزمه و ذکر کلمه‌الله یا فرستادن صلوات بر محمد(ص) و خاندان پاکش مسیر حرکت خود را ادامه می‌دهند.

زنانی که در این آیین شرکت می‌کنند به یاد مصیبت‌های حضرت زینب(س) و زنان و کودکانی که در روز عاشورا به اسیری رفته‌اند در هر منبر، اشک ماتم ریخته و بر سر و سینه می‌کوبند.

عزاداران و حاجت‌مندان به اولین مجلس عزاداری یا منبر که رسیدند، صاحب آن مجلس یا شخصی دیگر روبند مشکی یا سبز را بر صورت آنان می‌بندد.

زنان لر معتقدند در حین اجرای این مراسم هر زن و دختری که پای برهنه‌اش ناخواسته روی شمع روشنی قرار بگیرد، حاجتش برآورده می‌شود.

زنان عزادار و حاجت‌مند در طول برگزاری مراسم در هر منبر یکی از 40 شکلات، نقل یا حبه قند خود را به جای گذاشته و به چهلمین منبر یا مجلس عزاداری که رسیدند و بعد از روشن کردن چهلمین شمع، در همان مکان روبند را برداشته و لباس‌های خود را عوض می‌کنند و یک وسیله (غالبا لیوان، استکان یا حبه قند) را به نیابت یا برای ادای دین خود از آن مجلس یا منزل برمی‌دارند و در صورت برآورده شدن حاجت در سال آینده، آن را چند برابر کرده و به همان محل برمی‌گردانند.

در بخش‌های دیگری از لرستان ازجمله بروجرد این رسم شکلی دیگر دارد. به این صورت که تنها به زنان اختصاص نداشته و مردان نیز در آن مشارکت می‌کنند. همچنین در غروب و شامگاه تاسوعا بسیاری از مردم و بویژه کسانی که در شب‌های قبل سقاخانه داشته‌اند، درهای خانه خود را روی مردم باز کرده و سینی بزرگی در ورودی خانه یا حیاط می‌گذارند و در آن به یاد شهدای کربلا شمع روشن کرده و با نوشیدنی و دیگر نذورات از مهمانان پذیرایی می‌کنند.چهل منبر مانند آیین گل مالان که مختص روز عاشوراست، سنتی وی‍ژه در روز تاسوعای حسینی است که در آینده‌ای نزدیک به عنوان آیین ویژه به ثبت ملی خواهد رسید.

فاطمه عزیزپوریان / جام‌جم خرم‌آباد