ابتدای آشناییام با ایشان از جلسات تفسیر قرآن در دبیرستان حکیم سنایی اصفهان در سال 1356 بود که در آن هنگام صدها نفر از دانشآموزان و دانشجویان شیفته معارف اسلامی در محفل قرآنی ایشان حضور مییافتند و از پرتو وجود ایشان مستفیض میشدند.اولین جرقههای انقلاب در اصفهان از همین جلسات آغاز شد و یکی از دلایل اینکه مدارس اصفهان در انقلاب اسلامی خیلی زودتر از شهرهای دیگر ورود پیدا کرد به سبب تاثیرگذاری استاد پرورش بود که در آن هنگام یکی از دبیران و معلمان برجسته و مشهور بودند و حتی هنگامی که ساواک ایشان را دستگیر کرد بسیاری از دبیرستانها و مدارس اصفهان یکپارچه تعطیل شدند و هزاران دانشآموز در خیابانهای اصفهان برای آزادی استادشان به راهپیمایی پرداختند و بالاخره رژیم مجبور شد پس از 2 ماه از دستگیری ایشان را آزاد کند که پس از آزادی نیز ایشان عملا رهبری حرکت جوانان و مردم اصفهان را در صحنه انقلاب و راهپیماییها به عهده داشتند و سخنران اصلی غالب تجمعات میلیونی مردم اصفهان در انقلاب اسلامی استاد سیداکبر پرورش بودند.
پس از پیروزی انقلاب نیز ایشان در پستهای مختلف از جمله نمایندگی مجلس شورای اسلامی، وزیر آموزش و پرورش، عضویت در شورای عالی دفاع، نایب رئیس مجلس شورای اسلامی و دیگر مسوولیتهای سیاسی و فرهنگی همانند عضویت در شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی و یا دیگر تشکلها مانند حزب موتلفه اسلامی و امثالهم بسیار منشا اثر بودند که محل پردازش آنها فعلا در این مقال نیست.
اما آنچه برای بنده همواره بیشترین جذابیت را داشته ،ابعاد معنوی، عرفانی و معرفتی ایشان است که سخن در این مقوله بسیار فراوان است ولی متاسفانه در اجتماع، شخصیت استاد پرورش یک بعدی معرفی شده و آن هم اکثرا ایشان را به سمتها و مسوولیتها میشناسند و حال آنکه این تعینات در مقابل شخصیت معنوی ایشان بسیار ناچیز است و بنده خود مکرر شاهد بودهام که چه بزرگانی به ایشان چه ارادتهایی میورزیدند و این توجهات صرفا به خاطر عظمت معنوی ایشان بوده است.
استاد پرورش به معنای حقیقی اهل معرفت است چرا که ابعاد معرفتی ایشان در پرتو انس و همنشینی و درک محضر بزرگانی چون مرحوم آیتالله حاج آقا رحیم ارباب از استوانههای عظیم علم و معرفت در اصفهان و شخصیتهایی چون مفسر کبیر قرآن حضرت علامه طباطبایی و استاد شهید آیتالله مرتضی مطهری و از همه بیشتر شخصیت بزرگی چون شهید آیتالله دکتر بهشتی که از دوره جوانی با ایشان مانوس و مرتبط بودند، شکل گرفته است.ایشان یک وقتی فرمودند بنده شاید بیش از 30 دوره تفسیر قرآن کریم را مطالعه کردهام اما بهرهای که از تفسیر المیزان علامه طباطبایی بردهام از هیچیک نبردهام. در عین این که ایشان گاهی برداشتهایی از آیات داشتند و وقتی آنها را به حضرت علامه طباطبایی عرضه میکردند با اقبال و توجه و تایید ایشان روبهرو میشدند.
جناب حجتالاسلام والمسلمین قرائتی سالها پیش به خود بنده اظهار داشتند: این آقای پرورش گاهی نکاتی از قرآن میگویند که شاید در هیچ تفسیری هم نباشد ولی در عین حال بسیار نکتههای ناب و عالی است. خوشبختانه استاد پرورش در این سالها جلسات متعدد و پراکندهای در تفسیر قرآن در اصفهان و تهران داشتهاند که باید همت شود این نوارها پیاده شده تا عموم علاقهمندان استفاده نمایند. هرچند ایشان میلی برای مکتوب کردن آثار خود ندارند، ولی قطعا این وظیفه و نوعی قدرشناسی از تلاشهای این بزرگوار است.
مرتضی نجفی قدسی