تاثیر فرهنگ بر منبع‌باز

 این گونه افراد کمتر به شرح کامل مفاهیم می‌پردازند و بیشتر بر لحن کلمات ادا شده، حرکات بدن و حتی وضعیت ایستادن متمرکز می‌شوند. کشورهای آسیایی و در راس آنها کره و ژاپن، چنین فرهنگی دارند.  ادوارد تی هال این فرهنگ را زمینه بالا می‌نامد.

در مقابل، گروهی قرار می‌گیرند که عملگرا ترند، بیشتر روی حقایق و روند کار تمرکز دارند و شیوه ارتباطات آنها بیشتر مستقیم و عمل‌محور است. آنها به‌جای این که گروه محور باشند، فرد محورند.

این مفاهیم چه ارتباطی به منبع باز دارد؟ همه می‌دانیم پروژه‌های منبع‌باز به مشارکت افراد زیادی نیاز دارد و این افراد عموما هم‌دانشگاهی، دوست و همکار آدم نیستند و بعضا شده که با ارسال یک ایمیل در گروه‌های ایمیلی اینترنتی، از افراد مختلف دعوت به‌کار می‌شود. شاید یکی از دلایل پاگرفتن و موفقیت پروژه‌های منبع‌باز در کشورهایی با زمینه پایین، این باشد که مشارکت در این فرهنگ، نیازی به شناخت فردی ندارد و در صورتی که یک پروژه منبع‌باز خودش را خوب معرفی کند، احتمال این که بتواند همکاری بسیاری را به‌همراه داشته باشد زیاد است.

همان مثال ارسال ایمیل به یک گروه اینترنتی را در نظر بگیریم، اگر این گروه در فرهنگی با زمینه بالا قرار داشته باشد چه اتفاقی می‌افتد؟ کار سختی در پیش است؛ چرا که می‌دانیم یافتن نیروهای داوطلب و مسلط که از آنها شناخت نیز داشته باشیم بسیار دشوار است. از طرف دیگر، پیشنهاد آن به کسانی که نمی‌شناسیم نیز بی فایده‌ خواهد بود ؛ بنابراین راه دیگری را باید در پیش گرفت، نظیر راهی که گنوم آسیا در پیش گرفته است و به‌جای آن که بسادگی درخواست کنیم «مشترک ایمیل‌های ما شوید!» مجبور به ارائه توضیحات زیادی شویم تا کاربران را مطلع کنیم در حال انجام دادن چه کاری هستیم.

بنابراین برای پروژه‌ای که قرار است در فرهنگ‌های مختلف کاربر داشته باشد، شاید روش فعلی منبع‌باز جواب ندهد. بنابراین باید به‌دنبال یافتن روش‌هایی بود تا در فرهنگ‌های با زمینه بالا، بتوان داوطلبان را به‌سوی خود جذب کرد.