گزارش پولیتیکو

جنگ افغانستان ،برد یا باخت؟

هفتم اکتبر سال 2011 آغاز دهمین سالگرد آغاز حمله نظامی آمریکا به افغانستان است؛ حمله‌ای که طولانی‌ترین جنگ در تاریخ آمریکا را رقم زد.
کد خبر: ۴۳۳۶۴۵

به گزارش ایسنا، پایگاه اینترنتی پولیتیکو در گزارشی تحلیلی نوشته است: باید دید تعریفی که از پیروزی در جنگ افغانستان در اذهان وجود دارد، چیست؟

دکتر اندرو اگزام ، از مشاوران ژنرال مک کریستال، فرمانده سابق نیروهای ناتو در افغانستان در سال‌های 2009 و 2010 می‌گوید: نوعی درگیری همواره در افغانستان وجود دارد که حتی به دنبال یک دهه مبارزه با شبه نظامیان از بین نرفته است.

اگزام می‌افزاید: اهداف سیاسی که باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا مشخص کرده با اهداف سیاسی مشخص شده از سوی جرج بوش، رئیس جمهوری سابق آمریکا تفاوتی ندارد. این در حالی است که برای همه آشکار شده که اهداف سیاسی رئیس جمهوری سابق آمریکا با مشکلات بسیاری مواجه بود و نتوانست القاعده را آنچنان که باید از میان ببرد.

این تحلیل‌گر آمریکایی می‌گوید: با این حال در جنگ افغانستان چیزی جز یک باخت بدست نیاوردیم و این نشان می‌دهد، سیاست‌های دو رئیس جمهوری آمریکا برای از بین بردن القاعده ناکام بوده است. ممکن است به نظر شما علت این مساله مبهم باشد اما باید در بررسی این مساله در نظر داشته باشیم که تنها عنصر موثر در عرصه جنگ افغانستان، القاعده نیست.

وی می‌افزاید: موفقیت اصلی برای آمریکا به نظر می‌رسد همان از میان بردن حکومت مرکزی طالبان در افغانستان باشد. با این حال سوال این است که آیا گروه‌های تروریستی دیگر نیز در افغانستان از بین رفته‌اند یا خیر؟.

به نظر می‌رسد در حال حاضر افغانستان بیشتر شاهد شکست نیروهای آمریکایی است، نه پیروزی آنها. نتیجه مثبتی که در درگیری‌ها به دست آمده از دیدگاه دکتر اگزام تلاش‌ها برای دسترسی به صلح از طریق مذاکرات است اما با این حال اکنون می‌توانیم شاهد این مساله باشیم که فرآیند دستیابی به صلح از طریق مذاکره با جناح‌های مخالف در افغانستان راه به جایی نبرده است.

برخی از تلاش‌ها برای تحقق صلح با گروه‌های شبه نظامی نظیر طالبان به فجایعی در تاریخ این کشور منجر شده است. برهان‌الدین ربانی، رئیس شورای عالی صلح افغانستان طی حمله‌ای تروریستی جان خود را از دست داد. ربانی سعی داشت با شبه نظامیان طالبان وارد مذاکره شود که کشته شد.

دیوید والترز، فرماندار سابق اوکلاهما که از مذاکرات با طالبان حمایت می‌کرد، می‌گوید: مذاکرات با طالبان می‌توانست به جایی برسد که اسامه بن لادن، رهبر سابق شبه نظامیان القاعده از افغانستان خارج شود.‌

وی می‌گوید: من بر این باورم که ما نمی‌توانیم به این وضع ادامه دهیم، بی‌آنکه پرسش‌هایی را در زمینه آینده و سیاست‌های کشور درباره شبه نظامیان در ذهن داشته باشیم.

پاول دیتون که زمانی در نیروهای بین‌المللی در عراق مشغول به کار بود و در حال حاضر در یک اندیشکده در واشنگتن فعالیت می‌کند، می‌گوید: دلیل این مساله که پیشرفت در افغانستان روندی کند در پیش گرفته است این است که تلاش‌های دیپلماتیک ما متوقف شده است.

وی مدعی است که از زمان جنگ جهانی دوم، آمریکا بارها در جنگ‌های مختلف درگیر شده است؛ جنگ‌هایی که در آنها هیچ قطعیتی وجود نداشت و دستیابی به پیروزی در هاله‌ای از ابهام بود.

وی به مداخله آمریکا در جنگ دو کره در سال‌های 1950 اشاره می‌کند که در حال حاضر تنش‌ها همچنان در روابط دو کره قابل ملاحظه است.

وی می‌گوید ما تنها بر سر این موضوع توافق کردیم که کره جنوبی و کره شمالی به عنوان دو کشور مستقل به رسمیت شناخته شوند اما در حال حاضر درگیری و تنش در منطقه همچنان (به رغم سپری شدن حدود 60 سال) باقی است.

او می‌گوید ما به یک رویه منطقی‌ تری نیاز داریم که در آن افراد براساس منافع خود پای میز مذاکره حضور یابند.

دکتر اندرو اگزام می‌گوید: آیا ما در جنگ افغانستان پیروز شده‌ایم؟ ما موفقیت‌های بسیاری را در 18 ماه گذشته در جنگ با القاعده و رهبری این گروه شبه نظامی به دست آورده‌ایم اما طی دهه‌ گذشته شبه نظامیان مواضع ما را مورد حملات بسیاری قرار دادند.

با این حال، با توجه به شرایط کنونی افغانستان، خودمان باید قضاوت کنیم که آیا جنگ آمریکا در این کشور موفقیت است، یا شکست نافرجام.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها