کاستی‌های یک تیم درخشان و پرمهره

این مربی ایتالیایی به‌رغم تمامی تعریف‌ها و تمجیدهای صورت گرفته از تیمش می‌گوید: من‌سیتی هنوز ضعف‌هایی دارد و مواردی در تیم هست که باید روی آنها کار شود تا سیتی همانی شود که درباره‌اش می‌گویند و از آن انتظار می‌رود.

بعد از مخارج 300 میلیون پوندی مالکان اماراتی من‌سیتی طی 3 سال و نیم اخیر و ورود حدود 30 بازیکن تازه به این تیم طی این مدت، کمترین توقع از سیتی، نتایجی بوده که این تیم تا این مقطع از فصل جاری گرفته، اما مانچینی معتقد است بسیاری از موارد در امر تجزیه و تحلیل درست و عقلایی کار شاگردان وی باید مورد نظر و توجه قرار گیرد. او به ضعف‌های تیمش نیز که از دید دیگران پنهان مانده، اشاراتی مکرر دارد و می‌گوید: «ما هنوز در بازی‌هایمان مقاطعی از نوسان و عدم ثبات داریم که باعث نگرانی من می‌شود.

در مسابقه با ویگان با این که صفر بر 3 برنده شدیم و ظاهرا جایی برای نگرانی وجود نداشت، اما در نیمه اول به رغم برتری عظیم‌مان فقط یک گل زدیم و همیشه این احتمال و خطر وجود داشت که حریف به بازی برگردد. نوعی سهل‌انگاری‌ و رکودهای ناگهانی در کار تیم ما هست که برای تیم‌های مدعی قهرمانی اصلا رویداد جالب و عاقبت‌داری نیست.

درصد اشتباهات ما نیز گاهی در جریان یک مسابقه بیش از اندازه می‌شود و این می‌تواند در بازی با رقبای قوی برای ما بشدت زیانبار باشد. وقتی 15 فرصت گل دارید و فقط یکی را گل می‌کنید، قطعا ایجاد مشکل خواهید کرد. در این شکی نیست که ما فصل را بسیار خوب شروع کرده‌ایم اما مهم، ادامه دادن آن با همین روند است. یک مشخصه مهم و الزام و ضرورت در مدعیان بزرگ قهرمانی، استمرار در کار و نداشتن نوسان شدید است و تیم ماز این بابت بی‌نقص نیست.»

مانچو در روزها و هفته‌های اخیر با مساله خستگی تعدادی از شاگردانش نیز مواجه بوده که پدیده‌ای غیرمعمول در این مقطع اولیه از فصل است، اما با توجه به برگزاری چند دور از بازی‌های مقدماتی جام ملت‌های اروپا 2012 و جام‌جهانی 2014 و همچنین بازی‌های دوستانه در سطح جهان طی 2 ماه اخیر، وجود این فرآیند در تیم بسیار پر مهره سیتی آنقدرها هم توجیه‌ناپذیر نیست.

با این حال مانچینی می‌گوید:‌ «به رغم مشکلات فیزیکی تیم در ابتدای فصل معتقدم که معضل اصلی ما کاستی‌های فنی بوده است. برخی عدم تفاهم‌ها در مرکز خط دفاعی ما و نوسان‌ها در خط میانی و از دست رفتن تمرکز‌مان در پاره‌ای دقایق، تیم را به لغزش‌هایی واداشته است که می‌تواند در مرتبه‌های بعدی خسران‌‌های بزرگ‌تری را به ما تحمیل کند.»

مانچو که دوران موفقی را در اینترمیلان در کشور زادگاهش گذراند و پیش از فتح جام حذفی 2011 انگلیس به سبب عدم کسب نتایج لازم برای این تیم در خطر جدی اخراج از منچسترسیتی قرار داشت، حتی حاضر نیست از سرخیو اگه‌رو تعریف کند و کار وی را گرامی دارد؛ حال آن که این آرژانتینی 24 ساله به محض ورود به انگلیس شروع به گلزنی برای سیتی کرده و در فتوحات اولیه تیمش در این فصل نقش عمده‌ای داشته است.

مانچو مثل هر مربی حرفه‌ای و برنامه‌ مداری از عمده شدن نقش یک بازیکن در تیمش خودداری می‌کند و می‌گوید: «کاملا بدیهی است که اگه‌رو در موفقیت‌‌های ما سهم عمده‌ای داشته است و اما یک تیم هیچ‌گاه نباید فقط منحصر به یک بازیکن و دستاوردهایش مختص یک نفر باشد. معتقدم در نمایش‌های اخیر ما تمامی نفرات‌مان تقریبا یک اندازه سهم داشته‌اند و من فقط در زمان‌هایی احساس آرامش و رضایت کرده‌ام که همه نفرات با احساس مسوولیت لازم به اجرای وظایف محوله پرداخته‌اند. تاکید بیش از حد روی نقش اگه‌رو در تیم ما و دستاوردهایش، اشتباهی بزرگ خواهد بود و من کلا به هیچ بازیکن دیگری هم این امتیاز و موقعیت را نمی‌بخشم. کارلوس ته‌وز هم باید بسرعت به روزهای خوش خود بازگردد و یاور ما باشد. من ایرادی به او نمی‌گیرم که چرا یک ضربه پنالتی را در مسابقه ما با ویگان از دست داد، اما این را یک نقصان می‌دانم که چرا 2 ماه بعد از شروع فصل، او هنوز به یک حد معقول از آمادگی نرسیده است.»

اما منچسترسیتی از بابت مسائل دیگر و حتی نکات مورد اشاره مانچو می‌تواند احساس رضایت کند زیرا حاصل کارش و نتایجی که در آن مقطع زمانی گرفت، در حد ایده‌آل بود و همگان می‌دانستند که حفظ روند صددرصد پیروزی‌ها در مسابقات داخلی برای نیمه آبی شهر غیرممکن است و این دستاورد دیر یا زود قطع خواهد شد.

در عین حال، کمتر کسی به مانچینی برای دغدغه‌‌هایش و ایرادگیری‌های مفرط و پرشمار او از برخی نفرات تیمش و روند کلی بازی‌های سیتی خرده می‌گیرد، زیرا از چهارشنبه شب 23 شهریور که منچستر سیتی در اولین بازی‌اش در گروه اول لیگ قهرمانان اروپا در زمینش روبه‌روی ناپولی ایتالیا قرار گرفت و به تساوی یک ـ یک اکتفا کرد، وارد فاز تازه‌ای از تلاش‌ها و مبارزات خود شد؛ فازی که در سال‌های اخیر، موارد مشابه آن را تجربه نکرده بود و برایش شرکت در مهم‌ترین جام باشگاهی اروپا (و حتی جهان)‌ تجربه‌ای تازه است. تجربه‌ای که شاید سیتی با داشتن بازیکنانی تکنیکی و از چندین و چند ملت مثل سیلوا، توره، ژکو، کلیشی و البته اگه‌رو برای استقبال از آن ناآماده و بدون صلاحیت نیست.

دیلی تلگراف / مترجم: وصال روحانی