هرچند معرفی اعضای هیات مدیره برای اینکه تصمیمات گرفته شده در این دو باشگاه قائم به فرد و سلیقهای نباشد، کفایت میکند اما کسی نیست که نداند رئیس مجمع در استقلال و پرسپولیس چه نقش بزرگی در تصمیمسازیهای این دو باشگاه و پیشبرد اهداف کلانشان ایفا میکند. حالا سوال بزرگ اینجاست که چرا رئیس مجمع این دو باشگاه باید افراد چند شغله یا پرمشغلهای باشند که حتی وقت سر خاراندن هم ندارند، چه برسد به نظارت دقیق روی عملکرد این دو باشگاه؟
گمانهزنیها حکایت از حضور نامهایی چون شمسالدین حسینی، پیشکسوت کشتی و وزیر کنونی وزارت امور اقتصادی و دارایی، علی سعیدلو، رئیس سابق سازمان تربیت بدنی و معاون کنونی رئیسجمهور در امور بینالملل و البته محمد عباسی، وزیر حال حاضر وزارتخانه تازه تاسیس ورزش و جوانان در راس 2 باشگاه استقلال و پرسپولیس دارد.
دیروز وقتی در راهروهای منتهی به محوطه بیرونی آکادمی ملی المپیک از محمد عباسی در مورد روسای مجمع 2 باشگاه استقلال و پرسپولیس سوال کردیم، او در جواب گفت: اگر محدودیتهای قانونی اجازه میداد خودم رئیس مجمع هر دو باشگاه میشدم، اما حالا مجبوریم قرعه کشی کنیم تا من رئیس مجمع یکی از آنها باشم و دیگری را هم به شخص دیگری واگذار کنیم!از لحن توام با شوخی وزیر ورزش و جوانان که بگذریم، این سوال مطرح میشود که چرا باید بالاترین مقام مسوول در ورزش مملکت برای ریاست مجمع یک باشگاه فوتبالی داوطلب شود؟ مگر نه اینکه وزیر ورزش باید از سطح کلان به اوضاع و احوال ورزش نظارت کند؟
استقلال و پرسپولیس آن زمان که علی سعیدلو به صورت همزمان ریاست مجمع دو باشگاه را برعهده داشت هیچ نفعی از این قضیه نبردند. حال چرا باید دوباره ریاست مجمع این دو باشگاه را به دولتمردانی سپرد که شاید فقط در اوقات فراغتشان بتوانند به این دو باشگاه مردمی فکر کنند.
مخلص کلام اینکه یک رئیس تمام وقت و ورزشی بیشتر از یک رئیس پرمشغله و صوری میتواند به این دو باشگاه بزرگ فوتبالی در بازگشت به روزهای پرافتخار گذشته کمک کند. امیدواریم اینبار چنین تصمیمی برای استقلال و پرسپولیس گرفته باشند.
رضا پورعالی
گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم