زبان حال بیمار عازم بیمارستان:
یاران و برادران، مرا یاد کنید
رفتم سفری که آمدن نیست مرا!
اگر میخواهید دلایل استرس و اضطراب الکی این بیمار فوقالاشاره دارای فوبیای ترس بیخودی از بیمارستان را بدانید؛ شنیدن این خبر تازه از قول وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به شما کمک فراوان میکند.
وزیر بهداشت: «اکثر بیمارستانهای تهران براثر بلایای طبیعی فرومیریزند!».... (این علامت تعجبش را ما گذاشتیم که تعجب کردیم!)
بسته پیشنهادی:
حالا که بافت فرسوده بیمارستانهای پایتخت، بنا به تصریح وزیر بهداشت و نه شهردار تهران، یک واقعیت محرز میباشد که فعلا گویا باید کناری بایستیم و تماشاکنان باشیم؛ ولی چون ما این روحیه را نداریم که فقط تماشاچی باشیم و کاری نکنیم کارستان؛ لهذا به سهم ناچیز خودمان یک چند تا پیشنهاد میدهیم، شاید به درد مردم و مسوولان خورد. نخورد، بیخ ریش خودمان!1ـ مسکوت گذاشتن قضیه:
فعلا تا کاری در راستای ترمیم و تحکیم بیمارستان انجام ندادهایم، از سر تشخیص مصلحت، عجالتا چیزی به بیماران بستری نگوییم. نه انگار که اصلا وزیر بهداشت یک همچین خبری دادند که مو بهتن هر بیماری سیخ میکند. بیماری خودش کافی است. ای بسا که یک جایی از خودش را عمل کرده باشد و با شنیدن این حرف وزیر، بخیههای جای عملش در برود خدای نکرده... خب وقتی هم که دربرود، دررفته است دیگر!2ـ اعلام اقل بیمارستانها:
حالا که اکثر بیمارستانها ممکن است بر اثر بلایای طبیعی که در تهران روی گسل، چیز غریبی نیست؛ فرو بریزند، پیشنهاد میکنیم که لااقل اسامی آن دسته از بیمارستانهایی که بر اثر بلایای طبیعی فرونمیریزند، اعلام شود تا صاحبان و اطرافیان بیمار و ایضا خود بیمار بتواند در کمال آگاهی دست به انتخاب بزند. به هر حال، انتخاب حق همه است. حتی شمای مریض!3ـ تغییر محل بستری:
چون به هنگام وقوع زلزله میگویند که باید افراد در زیرجایی سفت و سخت پناه بگیرند؛ بهتراست پس تا اطلاع ثانوی که مشکل فرسودگی بیمارستانها از بیخ برطرف نشده؛ عجالتا بیماران عزیز به عوض روی تخت که خیلی شیوهای مالوف و معمولی است؛ در زیر تخت بستری شوند. در این صورت اگر سقف اتاق فروبریزد، خیال بیمار تخت است که روی تخت فرو میریزد.4ـ کمک به بیمارستانها:
ازعموم مردم پایتخت خواهش میشود در صورت وقوع هرگونه بلای طبیعی ـ البته بلا به دور ـ در هر حالتی هستند؛ ولو مجروح و دست و پاشکسته، قبل از کمک به خودشان، برای کمکهای مردمی به سمت بیمارستانها هجوم بیاورند و بعد از اینکه پزشکان و پرستاران و امدادگران عزیز را نجات دادند، به محل خود برگردند و منتظر بمانند تا متقابلا همان پزشکان و پرستاران و امدادگران عزیز به کمک آنها بشتابند.رضا رفیع
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم