سفر به رودخانه‌ای زیبا اما وحشی

این رودخانه بعد از به هم پیوستن آب‌های بخش‌های جنوب‌غربی، غرب و مرکز استان مثل قشلاق، گاوه‌ رود و گردلان در نهایت به نام رودخانه سیروان در مسیری طولانی به راه می‌افتد و کشتزارها و دشت‌های اطرافش را با طراوت و ترنم گوشنواز خود به بزم شادی و شکوفایی و بالندگی می‌برد.

بخش عمده این رودخانه که با اندام پیچ‌درپیچ خود، زیبایی‌اش را بیش از پیش به تصویر می‌کشد، در شهرستان سروآباد و منطقه باستانی اورامان جریان دارد و آن را به دو بخش تقسیم می‌کند و سپس در خاک عراق با پیوستن به رودخانه دیاله، وارد رود بزرگ دجله شده و سرانجام در آغوش گرم و مهربان خلیج فارس آرام می‌گیرد.

زیبایی‌های طبیعی اطراف این رودخانه و بستر آن که محل زندگی انواع پرنده‌ها و ماهی‌هاست، این مار خزنده و سیال خروشان را به یکی از دیدنی‌ها و جاذبه‌های طبیعی و ملی تبدیل کرده است که گردشگران زیادی را به سوی خود جذب می‌کند.

سیروان محل تمرین و مسابقات قایقرانان استان، مسابقات ملی و بین‌المللی نیز هست و علاوه بر این نقش بسیار مهمی هم از نظر سیاسی، کشاورزی و آب شرب ساکنان این استان دارد، به طوری که طی سال‌های اخیر با افزایش کشاورزی در دشت‌های سنندج و کامیاران و ساخت استخرهای پرورش ماهی در نزدیکی روستای پلنگان، کیفیت آب این رودخانه رو به کاهش می‌رود.

یادتان باشد این زیبای افسونگر، با ظاهری فریبنده همواره در کمین طعمه‌های خود نشسته است .پس اگر برای بازدید از آن راهی این منطقه شدید مراقب کودکان خود باشید و فراموش نکنید خودتان هم برای آب تنی به رودخانه نزدیک نشوید و زیبایی‌های آن را از دور ببینید.
خطر غرق شدن در این رودخانه بسیار زیاد است و بارها پیش آمده که جوانان کرد از اهالی بومی همین منطقه وقتی برای شنا وارد رودخانه شده‌اند، غرق شده و هرگز برنگشته‌اند.

برای رفتن و دیدن مسیر، چشم‌انداز، عظمت و زیبایی‌های طبیعی رودخانه سیروان بهترین مسیر فاصله بین روستاهای «اسپریز» تا «هجیج» است که به دلیل وجود جاده شنی موازی و در راستای رودخانه، دیدنی‌های بسیار زیادی دارد و مطمئنا می‌تواند نظر و رضایت شما را جلب کند.

فاطمه مرادزاده
گروه ایران