نقطه شروع طبیعتگردی این مسیر، دره دارآباد است که در انتهای شرقی خیابان نیاوران (شهید باهنر) قرار دارد. سالهایی نه چندان دور این مسیر به دلیل خلوت بودن و تردد کم بخصوص در روزهای وسط هفته برای کوهپیمایی خانوادگی مناسب نبود اما در چند سال اخیر با برنامههای مختلف و احداث ایستگاههایی در ورودی این مسیر و استقرار چادرهای اکیپهای کوهنوردی چند نقطه از این منطقه، بسیار امن و مناسب کوهپیمایی عمومی و حرفهای است. اقدام تحسین برانگیز دیگری که در چند سال گذشته به همت مسوولان در این مسیر انجام شده، احداث حصار سنگی در کناره راه پاکوب برای افزایش امنیت مسیر است.
شروع طبیعتگردی و کوهپیمایی مسیر دارآباد با شیب تندی همراه است. کسانی که برای اولینبار این مسیر را طی میکنند از شیب زیاد در چند صد متر اول خسته شده و گاه از ادامه مسیر ناامید میشوند ولی این شیب تند خیلی زود تمام میشود و بعد از مجتمع پذیرایی، ادامه مسیر تا حدود 1000 متر شیب بسیار ملایمی دارد، البته بعد از طی حدود 100 متر میتوان از سمت راست از این مسیر کم شیب جدا شد و از پاکوبی که در میان درختان کاج شروع میشود با شیب تندی به سوی یال اصلی دارآباد رفت این مسیر یک پاکوب باریک برای رسیدن به قله است که بعد از حدود 2ساعت کوهپیمایی شما را به بالای خطالراس اصلی دارآباد میرساند. در ابتدای خط الراس، در ارتفاع حدود 2900 متری، یک جانپناه سنگی ساخته شده است که از آن برای استراحت و بازیابی قوا در ادامه مسیر به سوی قله استفاده میشود. مسیر از این به بعد روی خط الراس با شیب ملایمی در جهت شرق به غرب ادامه مییابد. حرکت روی خطالراس با وجود ارتفاع زیاد خستهکننده نیست زیرا منظره هر دو سمت شمالی و جنوبی چشمنواز است و نسیم خنک بخصوص در روزهای گرم سال اثری از گرما در این منطقه باقی نمیگذارد. در شمال، قلههای متعدد البرز میانی که بیشتر ایام سال پربرف هستند دیده میشوند که دماوند از میانشان سر برافراشتهاست.
در عمق دره، جاده و روستاهای منطقه لواسانات دیده میشوند و از همان ارتفاع تردد ماشینها را میتوان دید. در جنوب، منظره تهران که بیانتها بهنظر میرسد، دیدنی است.
بعد از حدود یک ساعت کوهپیمایی در این ارتفاع به قله دارآباد که 3160 متر ارتفاع دارد میرسیم. بالای قله نیز یک جانپناه سنگی دیگر ساخته شده است؛ هر دو این جانپناهها که حدود 15 سال پیشدرست شدهاند در ایام سرد و برفی جان بسیاری از کوهنوردان را نجات دادهاند.
چشمههای دارآباد
وقتی طبیعتگردی و کوهنوردی را از دارآباد شروع کنید؛ حدود 5/1 تا 2 ساعت که بالا بروید به چشمهای میرسید که به چالمگس معروف است.
اینجا جایی است که خیلیها مخصوصا در فصل گرما، تنی به آب میزنند. به همین دلیل هم میگویند اگر تشنه شدید از آب رود مسیر دارآباد ننوشید.وقتی خستگیتان را کنار چالمگس گرفتید، حدود نیم ساعت که راه بروید به چشمه هفتحوض میرسید.از هفتحوض هم که بگذریم؛ سر راهمان صخرههایی هست که اگر از آنها رد شویم به یک دشت میرسیم؛ دشتی در آن ارتفاع با منظرهای شگفت.
آنجا دشتی میبینید که گوسفندها با برههایشان چرا میکنند! سگهای گله هم مراقبشان هستند. چوپانها هم آنسوتر نشستهاند...
یک نکته را هم فراموش نکنید؛ گذر از آن صخرهها کار آسانی نیست؛ حتما با یک راهنمای وارد به آن منطقه بروید.
رضا کریمی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم