تاثیر ‌آژانس‌ها در‌ توسعه ‌‌گردشگری

همه ما فکر می‌کنیم، اگر خودمان سفر کنیم، در مخارج صرفه‌جویی کرده‌ایم. بیشتر ما بر این باوریم، اگر با وسیله نقلیه خودمان سفر کنیم، سفر ارزان‌تر و بهینه‌تری خواهیم داشت. این تفکری رایج، اما اشتباه است و شاید مهم‌ترین دلیل آن به ضعف آژانس‌ها و موسسات گردشگری کشور برگردد.

موسسات گردشگری با در اختیار داشتن امکانات گسترده حمل و نقل و ارتباط با اماکن اقامتی و تفریحی در حقیقت بهترین راه‌حل برای شکل‌گیری سفرهای ارزان هستند. این شرکت‌ها با عقد قراردادهای بلندمدت با موسسه‌های حمل و نقل و همچنین هتل‌ها می‌توانند بسیاری از هزینه‌ها را سرشکن کنند. این در صورتی است که اگر هر یک از ما بخواهیم خودمان به تنهایی سفر کنیم، فاقد چنین امکاناتی هستیم. این امر بویژه در روزهای تعطیلات و اوج سفرها بیشتر خودش را نشان می‌دهد؛ مساله‌ای که در این سال‌ها در تعطیلات نوروزی و تابستانی بیش از پیش آشکار شده است.

به عنوان مثال، در برخی موارد در نوروز سال90 هزینه مراکز اقامتی در سواحل دریای مازندران تا شبی یک میلیون تومان نیز گزارش شده است، این در حالی است که اگر آژانس‌های گردشگری به‌درستی و باقدرت فعال شوند، می‌توانند تاحد زیادی به اقتصادی شدن سفرها کمک کنند و این موضوع باتوجه به افزایش هزینه‌های انرژی، اهمیتی بیش از گذشته پیدا کرده است.

وقتی بناست ما به شکل فردی سفر کنیم، قدرت انتخاب‌مان برای مقاصد گردشگری بسیار کاهش پیدا می‌کند. به سبب این‌که یا بسیاری از آنها را نمی‌شناسیم یا فاقد امکانات لازم برای استقرار در آن محل‌ها هستیم. درست به همین دلیل است که هم‌اکنون مقاصد گردشگری داخلی ما بسیار محدود است. این در حالی است که اگر با دید یک صنعت به گردشگری نگاه کنیم، آژانس‌ها در کنار فعالیت‌هایشان نیازمند واحدهای تحقیق و توسعه هستند که ضمن شناسایی مقاصد جدید گردشگری، شرایط سفر بهتر و ارزان‌تر گردشگران به این مقاصد را هم فراهم کنند.

این نکته در اقتصادی شدن فعالیت آژانس‌ها و گسترش نگاه صنعتی به جهانگردی بسیار مهم است. به عنوان مثال، هم‌اکنون کشورها در کنار سرمایه‌گذاری‌هایی که در حوزه گردشگری انجام می‌دهند، در سطوح کلان نسبت به انعقاد قراردادهای تبادل توریست هم اقدام می‌کنند که این امر تنها با همکاری و فعال شدن آژانس‌ها به عنوان حلقه‌های واسط صنعت گردشگری امکان‌پذیر است.

بسیاری از ما هنگامی که سفر می‌کنیم، بر این باوریم، اگر با خودروی شخصی برویم و تا ریزترین نیازهای خود را از شهر مبدا تهیه کنیم، کاری اقتصادی کرده‌ایم. این در حالی است، اگر به عنوان یک صنعت به گردشگری نگاه ‌کنیم، این صنعت باید در بخش‌های مختلف رسوب اقتصادی داشته باشد. به عنوان مثال مردم بومی یک منطقه باید بدانند که در یک فصل خاص می‌توانند روی حجم مناسبی از درآمد برنامه‌ریزی کنند.

همچنین نباید فراموش کنیم که با ایجاد گردش مالی بالا در این صنعت سایر اهداف نیز محقق می‌شود. به عنوان نمونه ایجاد گردش مالی بالا می‌تواند منجر به گسترش سایر زیرساخت‌های گردشگری نیز بشود و این امر تنها در سایه شکل‌گیری آژانس‌های گردشگری قدرتمند امکان‌پذیر است که به شکل حرفه‌ای در این عرصه فعالیت کنند.

وقتی راجع به صنعت گردشگری سخن می‌گوییم، به صورت دقیق باید به ابعاد این صنعت توجه داشته باشیم. یکی از ابعاد مهم صنعت، حرفه‌ای بودن آن است. صنعت گردشگری مجموعه‌ای از خدمات و صنایع بالادستی و پایین‌دستی است که باید به صورت یکپارچه به آنها نگاه شود.

در این بین آژانس‌ها نهاد واسطی هستند که می‌توانند از مسیر برقراری ارتباط بین صنایع بالادستی و پایین‌دستی ارزش‌افزوده ایجاد کنند و چه بسا این‌که بدون وجود این موسسات هیچ یک از این صنایع نتوانند در نقطه بهینه‌ای قرار بگیرند.

مریم چهاربالش