دود از فقر بلند می شود

امسال محور برنامه های روز جهانی بدون دخانیات مبارزه با فقر است.دخانیات و فقر یک چرخه معیوب را تشکیل می دهند. در بیشتر کشورها، استعمال دخانیات میان افراد فقیر بیشتر است
کد خبر: ۴۱۹۵۷
و خانواده های کم درآمد بخش بیشتری از درآمد خود را به سیگار اختصاص می دهند.
بدیهی است پولی که برای دخانیات هزینه می شود نمی تواند صرف نیازهای دیگر انسانی مانند غذا، مسکن ، تحصیلات و بهداشت شود و از آنجا که مصرف دخانیات احتمال بیماری را در مصرف کنندگان افزایش می دهد، هزینه مضاعفی نیز باید برای درمان پرداخته شود و همه اینها نتیجه ای ندارد جز افزایش فشار اقتصادی به خانواده و تشدید تنگدستی.
سال 1997 مطالعات در کشور هند نشان داده است که بیشترین مصرف را افراد بی سواد دارند که این میزان به 64 درصد می رسد و جالب است که این میزان مصرف با افزایش هریک سال تحصیل کاهش می یابد و به یک پنجم و در حدود 21 درصد در افرادی که با 12 سال تحصیل دیپلم گرفته اند، می رسد.
مطالعه ای در انگلستان نیز نشان می دهد که فقط 10درصد از زنان و 12 درصد از مردان در سطوح بالای اجتماعی سیگار می کشند، در حالی که در سطوح پایین اجتماعی این میزان به 35 درصد میان زنان و 40 درصد میان مردان می رسد.


سیگار برای غذا زیان آور است
از آنجا که میان اقشار کم درآمد، بخش عظیمی از درآمدها باید صرف نیازهای غذایی شود، در صورت مصرف دخانیات در این قشر، هزینه مواد غذایی کاهش می یابند و این افراد از تغذیه مناسب برخوردار نبوده و علاوه بر بیماری های ناشی از مصرف دخانیات به بیماری های ناشی از سوئتغذیه نیز دچار می شوند.
در حالی که کم درآمدترین افراد در بنگلادش ، 10 برابر بیشتر از تحصیلات ، خرج دخانیات می کنند، در این کشور بیش از 5/10 میلیون نفر به دلیل رژیم غذایی نامناسب و صرف هزینه برای دخانیات از سوئتغذیه رنج می برند.
در هندوستان هم بعضی کودکان خیابانی و دیگر افراد بی خانمان بیش از هزینه تغذیه و تحصیلات ، برای دخانیات هزینه می کنند.
نتایج اولیه یک تحقیق در ویتنام نیز نشان می دهد در یک سال ، افرادی که سیگار می کشند به اندازه 6/3 برابر هزینه تحصیل ، 5/2 برابر هزینه پوشاک و 9/1 برابر هزینه بهداشت برای دخانیات هزینه می کنند.
در دیگر کشورهای در حال توسعه هم وضع چندان بهتر از این نیست. میان کم درآمدترین افراد در کشور مصر، بیش از 10 درصد از درآمد صرف دخانیات می شود.
سال 1999 در مراکش ، به اندازه هزینه تحصیل برای دخانیات هزینه شده است. در جنوب غربی چین و در روستاها، بیش از 11 درصد از درآمد افراد صرف دخانیات می شود.


صنعت تولید دود
کشت تنباکو بسیار وابسته به نیروی کار است و هزینه زیادی هم برای حاصلخیزی خاک و آفت کش ها صرف می شود.
این مواد اصولا از جانب کارخانه های تولید دخانیات به کشاورزان فروخته می شود و بیشتر اوقات هم این کار در آغاز فصل رویش انجام می شود و به این ترتیب کم کم کشاورزان وابسته به این صنایع می شوند، در حالی که با رویش تنباکو سود سرشاری نصیب این صنایع می شود و نتیجه این است که کشاورزان کم کم به دلیل بدهی به این گونه کارخانه ها به آنان وابسته تر می شوند.
بعلاوه کشت تنباکو نیاز به آفت زدایی و رسیدگی زیادی دارد و از این رو فرزندان کشاورزان نیز در کشتزارها کار می کنند و به همین سبب احتمال آسیب و بیماری های ناشی از تنباکو برای فرزندان کشاورزان نیز افزایش می یابد.
کارگرانی که برای تولید تنباکو کار می کنند، بیشتر اوقات از بیماری تنباکوی سبز (GTS) رنج می برند.
این بیماری با جذب نیکوتین از طریق برگهای آن در پوست ایجاد می شود و علایم شایع آن عبارتند از تهوع ، استفراغ ، احساس ضعف ، سردرد و سرگیجه و مشکلات دیگری در تنفس ، ضربان قلب و فشار خون نیز به وجود می آید.
از اینها گذشته ، بد نیست به برخی آمار درباره مناسبات کشاورزان و صنایع تولید دخانیات در کشورهای مختلف دنیا توجه کنیم: بنا بر یک مطالعه در برزیل ، تهیه تنباکو در هر هکتار به 3000 ساعت کار کشاورزان در سال نیاز دارد، در حالی که کشت لوبیا فقط 298ساعت کار می خواهد.
مشخص شده در برزیل پولی را که کشاورز در مدت 6سال درمی آورد، مدیران صنایع دخانیات در یک روز درمی آورند.
از نظر تاثیر مواد شیمیایی موجود در سموم و آفت کش ها بر وضع روانی کشاورزان نیز نگرانی هایی وجود دارد؛ چراکه میزان افسردگی و خودکشی میان کشاورزانی که اقدام به کار در مزارع تنباکو می کنند، افزایش یافته است.


دود، شما را فقیر می کند
مصرف دخانیات موجب افزایش فقر شده و این فقر نه تنها در خانواده مشهود است که تاثیراتی بر وضع عمومی اقتصادی کشورها نیز دارد.
استفاده از دخانیات موجب می شود هزینه بهداشتی و درمانی کشور افزایش یابد. این در نهایت به توانایی نیروی کار کشور هم اثر می گذارد، زیرا افرادی که به نوعی بیماری جسمی یا روحی دارند، قدرت ابتکار چندانی نخواهند داشت و به همین علت عمر چندانی نیز نخواهند داشت و دچار مرگ زودرس می شوند.
ارزش پول کاهش می یابد و آسیبهایی به اقتصاد کشور وارد می شود. از طرف دیگر کشف تنباکو محیط زیست را نیز دچار آسیب می کند و از آنجا که کشورهای در حال توسعه تا حدودی وابسته به دخانیات بوده و عده بسیاری از این راه کسب درآمد می کنند، تلاش چندانی برای وضع قوانینی که آنها را محدود کند نیز نمی کنند.
بنا بر اظهارات بانک جهانی ، این اطلاعات و بحثها هنوز تا رسیدن به نتیجه نهایی فاصله زیادی دارد و به دلیل عدم کفایت قوانین و سیاست های کنترل دخانیات ، مشکلاتی در این راه است که برای حمایت از بهداشت و سلامت عمومی به عزم و اراده ملی و بین المللی نیاز است.

سحر کمالی نفر
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها