طرفدار فوتبال نیستم

جدیدترین طنزی که مخاطب شبکه 5 از بازی شما به یاد دارد، سریال نون و ریحون در ماه رمضان سال 89 بوده، حالا بعد از نزدیک به یک سال در این کار شما را در همین شبکه می‌بینند، بجز تغییرات موجود در فیلمنامه سعی داشتید چه وجوه متفاوتی در این دو نقش پدید آورید؟

تقریبا تمام مطالب در فیلمنامه قید شده بود، قرار شد نقش بازیکنی که شبیه به کارتون کایوت است، بازی کنم. زیرا همیشه نقشه می‌کشد و در آخر نقشه‌اش خراب می‌شود و باز از نو نقشه می‌کشد. مطلب خاصی به این شخصیت اضافه نکردم و تنها درخصوص دغدغه‌ها و زندگی شخصی فوتبالیست‌ها کنکاش کردم تا با حال و هوای آنها آشنا شوم، این‌که زندگی آنها چه شکل و شمایلی دارد و از چه روحیاتی برخوردارند.

قرار نبود به واقعیت نزدیک باشد اگر این کاراکتر را به واقعیت نزدیک می‌کردم، از بقیه فاصله می‌گرفتم چرا که کلیت داستان فانتزی است و کاراکتر‌ها فانتزی تعریف شده است البته من، عمو آئیش، ناصر نصیر و خانم لرستانی نسبت به دیگر دوستان، طنزی فانتزی‌تر داریم و بقیه بازی‌ ایشان به رئال نزدیک‌تر است.

خب مسلما با طنز فانتزی راحت‌‌تر می‌توانیم پیام‌های تلخ را به بیننده انتقال دهیم. اما ایده‌ال خودم به صورت صددرصد طنز موقعیت است.

قرار بر این بود سیاه و سفید در فیلمنامه وجود نداشته باشد، مثلا سیاوش رستمی در عین بدجنسی اساسا موجود پلیدی نیست.در مجموعه «سه‌،پنج،دو» کاراکترها در حال حرکت‌اند یعنی نه سیاهند و نه سفید بلکه طوری تعریف شده‌اند که معلوم نیست آیا این کاراکتر آدم خوب یا بد است. در اصل مانند زندگی کردن است. در زندگی هم ما خیلی بد یا خیلی خوب نیستیم.

اگر کاراکتر آدم خاصی را به تصویر می‌کشیدیم، دست ما رو می‌شد. طی جلساتی که با سهیلی‌زاده داشتیم، سعی بر آن شد این کاراکتر کلونی باشد یعنی ویژگی چندین بازیکن در این شخص به نمایش درآورده شود تا برای بیننده‌ای که اهل فوتبال است، جذاب و دیدنی باشد.

من اهل فوتبال نیستم و تنها بازی که تاکنون تماشا کرده‌ام، بازی ایران ـ استرالیا (و تمامی بازی‌های جام جهانی همان سال) بوده و به یاد دارم سری آخری که تصمیم گرفته بودم بازی ایران ـ آلمان را ببینم، خوابم برد. در این مجموعه با توجه به شناختی که به فرهاد آئیش دارم، هر جا آئیش حضور داشته باشد، من نیز حضور دارم؛ او نیز مانند من اهل فوتبال نیست اما از طرفی یک‌سری هم مانند رضا رویگری طرفدار عجیب و غریب فوتبال‌اند.

زمانی که با سهیلی‌زاده گپ و گفتی داشتیم، از من خواست که این نقش را بازی کنم نه به خاطر خودم بلکه به خاطر نوع بازی‌ام! در کل همان‌قدر که ایشان به من لطف داشت، من نیز مشتاق بودم در کار ایشان حضور داشته باشم قطعا سهیلی‌زاده آن زمان اطلاع نداشت من اهل فوتبال نیستم یا از فوتبال چیزی می‌دانم یا خیر!

چندین مشاور فوتبال، مارا در این کار مشاوره دادند. به نظرم با آن‌که کار کاملا طنز فانتزی است اما نمی‌توانیم قوانین فوتبال را زیر پا بگذاریم یا آن را تغییر بدهیم.

آنقدر ماجرا جدی و پیچیده نبود که بخواهیم به خاطر آن نقش 3 سال کنکاش کنیم تا آن نقش در بیاید البته شایان ذکر است اگر بخواهم چنین انرژی‌ای را صرف کنم، قطعا زمان تولید سریع کار مانع خواهد شد. من حداکثر تلاشم را کردم تا با خواندن مصاحبه فوتبالیست‌ها و حوادث و دغدغه‌هایشان با روحیات آنها کاملا آشنا شوم و خودم را به حال و هوای کار نزدیک کنم و بیشتر از آن از خودم توقع نداشتم.

یکی از ویژگی‌های من و آقای آئیش این است که همیشه کار را جدی می‌گیریم و تاکنون اتفاق نیفتاده که جلوی دوربین بدون آمادگی ظاهر شویم. ما شب قبل فیلمبرداری متن‌ها را می‌خوانیم و دائم با فیلمنامه کلنجار می‌رویم و در حال تمرین و مشورت با سهیلی‌زاده هستیم در اصل یک جورایی شبیه به عمو آئیش شده‌ام چون در کارهای زیادی در کنار ایشان بازی کرده‌ام.

اوایل قصه «سه‌،پنج،دو» سیاوش براساس جایگاه فوتبال تصمیم می‌گیرد با دختر حشمت ازدواج کند تا به اهدافش برسد. در طول داستان ماجراهایی پیش می‌آید که باعث می‌شود دختر حشمت از این قضیه با خبر شود که سیاوش او را برای خودش نمی‌خواهد بلکه فقط به خاطر موقعیت پدرش با او ازدواج کرده است.