انرژی هسته ای، ابزار فشار بر ایران

6 سال پیش روسیه ساخت نیروگاه اتمی بوشهر را آغاز کرد. شرکت آلمانی زیمنس در دهه 1970 فاز اول این طرح را تکمیل کرده بود.
در آن زمان ، امکان فعالیت رآکتور هسته ای آلمان در آنجا وجود داشت ؛ اما طی جنگ ایران و عراق ، موشک ها آسیب جدی به دیوار رآکتور وارد کردند در نتیجه زیمنس کار روی طرح مزبور را متوقف کرد و متخصصینش بوشهر را ترک کردند.
پس از جنگ ، هیچ کس داوطلب کار روی رآکتور آسیب دیده نشد، روسیه تنها کشوری بود که با احداث آن موافقت کرد.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ، روسیه از رکود اقتصادی و بحران اجتماعی و سیاسی شدیدی رنج می برد. یوگنی آدمف وزیر انرژی وقت روسیه می گوید: در آن شرایط سخت ، صنعت انرژی هسته ای باید متخصصانش را تامین می کرد.
ایران خست به خرج نمی داد و هزینه را خیلی سریع به روسیه پرداخت می کرد. قرارداد طرح بوشهر 800 میلیون دلار عنوان شده است. تهران و مسکو در سال 1995 قراردادی را برای ساخت یک رآکتور «VER1000» امضا کردند.
این رآکتور از مطمئن ترین و بهترین رآکتورهای جهان هستند. بالاخره پس از 3 سال تاخیر به دلیل مشکلات فنی و حمل ونقل وسایل ، کار ساخت نیروگاه آغاز شد.
از آن زمان به بعد امریکا تلاش ایران را برای استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای ، بهانه ای برای تحت فشار قرار دادن تهران قرار داد، با استفاده از ابزاری به نام آژانس بین المللی انرژی اتمی سعی دارد تهران را از این فناوری جدید محروم کند.
در این راستا کالین پاول وزیر امور خارجه امریکا دوم اسفند 82 با این ادعا که اقدامات دولت ایران برای اثبات این موضوع که سعی ندارد به بمب هسته ای دست یابد، بسیار کند پیش می رود، دور جدیدی از فشارهای دولتمردان کاخ سفید علیه ایران را آغاز کرد.
وی گفت : پس از 8 سال تلاش برای گمراه کردن آژانس بین المللی انرژی اتمی ، اینک ایران در اطمینان خاطر دادن از پایبندی به تعهدات بین المللی خود بسیار کند عمل می کند.
کنت بریل نماینده امریکا در آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز 5 روز بعد یعنی 7 اسفند گفت : گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی درباره ایران اثبات می کند که ایران درباره برنامه هسته ای این کشور نه صحیح است و نه کامل.
«روش مستمر فریبکاری ایران و اعتراف های دیرهنگام درباره فعالیت های هسته ای خود و نیز برخی اطلاعات خاص در گزارش آژانس این ارزیابی را تقویت می کند که برنامه ای هسته ای ایران با اهداف اعلام شده این کشور سازگاری ندارد».
با استمرار این فشارهای سیاسی مجلس نمایندگان امریکا پنجشنبه 17 اردیبهشت قطعنامه ای را به منظور توقف برنامه های هسته ای ایران به تصویب رسانده است.
در این قطعنامه که هنری هاید رئیس کمیته روابط بین المللی مجلس نمایندگان امریکا و تام لنتوس عضو برجسته آن را ارائه کرده اند، نسبت به توسعه برنامه های هسته ای ایران ابراز نگرانی شده است.
این قطعنامه همچنین از جورج بوش ، رئیس جمهوری امریکا و جامعه بین المللی خواسته است از تمامی اقدامات مناسب برای جلوگیری از دستیابی ایران به تسلیحات هسته ای استفاده کند.
روزنامه امریکایی سیاتل تایمز نیز در شماره روز سه شنبه 8 اردیبهشت خود در ادعایی عجیب بخشی از جنگ روانی علیه پیشرفت فناوری صلح آمیز در ایران را این گونه به تصویر کشید: خاورمیانه که هنوز از کشمکش های مربوط به ترس و ترور آزاد نشده ، با بحرانی جدید روبه روست.
در همین تابستان ، ایران خواهد توانست مواد لازم برای بمب هسته ای را تولید کند. همزمان در یک اقدام هماهنگ ، منابع رسمی رژیم صهیونیستی ، ایران را بزرگترین تهدید منطقه خاورمیانه دانستند.
میرموگان رئیس موساد گفت ما معتقدیم ایران به توسعه برنامه های هسته ای خود ادامه خواهدداد و برای اولین بار کشوری توانسته است ، اسرائیل را تهدید کند.
در این میان ، آنچه مسلم است امریکا همچنان ایران را درباره دستیابی به فناوری صلح آمیز هسته ای تحت فشار قرار خواهد داد و اجلاس شورای حکام آژانس بین المللی اتمی در خرداد ماه اوج این فشارها خواهد بود.