دانشمندان ، به کمک روش های رنگ آمیزی DNA و جذب یوریدین (بخش مهم شیمیائی RNA) نیز نشان داده اند که این ذرات دائما در حال سنتز اسید های نوکلئیک هستند.
در مشاهده با میکرسکپ ا لکترونی وجود دیواره سلولی در ذرات فوق مشخص شد.
اشکال کروی فوق در مقیاس نانو ، در بافت بدست آمده از بیماران مبتلا به آنوریسم سرخرگی کلسیفیه مشاهده شد ، اما در نمونه های غیر کلسیفیه دیده نشد.

برخی دانشمندان نانو باکتر ها را در تشکیل سنگ های کلیوی و اجسام پسامونا یعنی ساختارهای کلسیفیه یا معدنی شده که در سرطان تخمدان ایجاد می شوند ، دخیل می دانند اما بسیاری از آنها وجود این ذرات را بعنوان اشکال حیات انکار می کنند.
دکتر Cisar از جمله کسانی است که معتقد است اگر موجودی دارای حیات باشد می توان برای تشخیص و بررسی آن از تکنیک های رنگ آمیزی استفاده کرد اما در این نوع آزمایشات امکان پاسخ مثبت کاذب نیز وجود دارد.
او می گوید علیرغم پاسخ مثبت در روش رنگ آمیزی اسید نوکلئیک که تیم او برای این ذرات انجام داده است ، موفق به گرفتن عصاره اسید نوکلئیک از آنها نشده است.
همچنین تحقیات قبلی صورت گرفته در دانشگاه راچستر نشان داده اند که یک سلول برای آنکه اسید نوکلئیک و پروتئین مورد نیاز برای عملکردش را در خود جای دهد باید حداقل 140 نانومتر باشد.
دکتر میلر در این باره می گوید : اگر سلولی یک توالی منحصر بفرد از DNA نداشته باشد ، چگونه متوجه حیات آن می شویم؛ وی در ادامه به شناخت انسان از حیات ، پیش از آشنائی او با DNA اشاره می کند و اظهار می دارد که معیار تشخیص حیات در مورد هر چیزی ، قابلیت تکثیر آن در محیط کشت بود و این همان چیزی است که ما اکنون با آن مواجهیم.
در سال 1996 ، نانو باکتر ها مورد توجه قرار گرفتند زمانی که دانشمندان اعلام کردند فسیل هائی از آنچه که بنظر یک باکتری در مقیاس نانو می رسید ، را در یک شهاب سنگ مریخی یافتند.
در حال حاضر دانشمندان در تلاشند تا DNA از ذرات نانو را جدا کنند . دکتر میلر گفت تحقیق در باره نقش این ذرات در ایجاد بیماری ها ی دیگر نیز حائز اهمیت است.