ترس ، بخشی جدانشدنی از رشد کودکان

می توان گفت که هر کودکی با مدل سازی رفتارهای والدین خود شیوه زندگی کردن را می آموزد؛ بنابراین در بیشتر موارد این گونه است که والدین ترسو کودکان ترسویی هم دارند.
پس مراقب باشید اگر از چیزی می ترسید واکنش صحیحی از خود نشان دهید تا فرزندتان هم همان رفتار را بیاموزد.
در مقابل ترس فرزندتان واکنش بیش از حد نشان ندهید؛ نسبت به ترس فرزندتان واقع بینانه برخورد کنید، زیرا در غیر این صورت مشکلی جدی در انتظار کودک دلبندتان خواهد بود.
نباید بیش از حد برای او دلسوزی کنید یا این که توجه زیادی به او داشته باشید. بکوشید تغییراتی در زندگی فرزندتان ایجاد کنید تا ترس او را از میان ببرد، اما رفتارهای غلط در این زمینه می تواند ترس را در کودک تقویت کند مثلا منتفی کردن وقت دکتر یا خواباندن وی در رختخواب والدین کارهایی کاملا غلط هستند که می توانند ترس را در او تقویت کنند.
به فرزندتان بیاموزید که گاهی اوقات ترسیدن صحیح است ؛ گاهی اوقات ممکن است فرزندتان از این که از چیزی ترسیده است احساس گناه کرده یا شرمسار شود. از این رو باید به او بفهمانید که هر کسی ، حتی بزرگسالان هم ممکن است از چیزی بترسند.
با کودکتان درباره ترسش بحث کنید؛ به فرزند خود بفهمانید که همواره برای شنیدن حرفها و حمایت از او آماده و در دسترس هستید؛ چون بچه های کم سن و سال تر معمولا قادر نیستند ترس خود را با کلمات بیان کنند، انجام فعالیت هایی از قبیل رنگ آمیزی ، نقاشی یا تئاتر می تواند به آنها کمک زیادی کند که با ترس خود ارتباط برقرار کنند.
به او مثبت فکر کردن و مثبت حرف زدن را بیاموزید؛ به عبارت دیگر به او یاد دهید چیزهای مثبت را درباره خودش به خودش یادآوری کند.
چنین ترفندی یک وسیله بسیار قوی و موثر برای این کودکان خواهد بود. با این عمل ، کودکتان خودش را بیشتر باور می کند؛ همچنین رفتار مشابهی درباره ترس نیز باید انجام شود، مثلا وقتی کودکی از تاریکی می ترسد می تواند بیاموزد که جملاتی از این قبیل بگوید: «من نمی ترسم. این فقط تاریکی است.
هیچ چیز وحشتناکی در اینجا وجود ندارد که بتواند به من آسیبی برساند». واقع بین باشید؛ در نظر داشته باشید که نمی توانید به کودکتان بیاموزید کاملا نترس باشد، اما می توانید به او کمک کنید با ترس اش روبه رو شود و با آن برخورد کند.
باید بدانید که بازگشت و عود کردن ترسها کاملا طبیعی است. از انجام کارهایی که ممکن است کودکتان را بترساند، بپرهیزید: از تماشای فیلمهای ترسناک بخصوص اواخر شب و نیز تعریف کردن داستان های ترسناک برای کودکتان حذر کنید. کودکان را نترسانید تا از شما اطاعت کنند؛ اگر می خواهید فرزندتان از شما اطاعت کند هیچ وقت او را نترسانید، مثلا به او نگویید: «از کنار من تکان نخور تا بچه دزد تو را ندزدد».
چنین جملاتی می توانند ترسهایی غیرضروری را در کودکتان به وجود آورند. بیش از حد از کودکتان مراقبت نکنید؛ کودکان باید هر از گاهی ترس را تجربه کنند تا قادر شوند به شکل موثری از عهده آن برآیند اما نباید به آنها چیزهای ترسناک نشان دهید یا این که موقعیت های ترسناک برایشان پیش آورید.
در عوض وقتی فرزندتان با چیزهای ترسناک روبه رو می شود به جای دور کردن او از موقعیت به او کمک کنید تا با ترس خود مواجه شود.
رفتارهای خوب و شجاعانه کودکتان را تحسین کنید و پاداش دهید؛ بهتر است این کار را از وقتی شروع کنید که فرزندتان خیلی کوچک است.
این تحسین ها شامل حال رفتارهایی می شوند که حاکی از استقلال او هستند؛ همچنین موفقیت او در هر کدام از مراحل گذر از ترس را باید با پاداشی مناسب پاسخ دهید.
چگونه می توان کودک را قدم به قدم از ترس دور کرد؛ کودکان باید آهسته آهسته با ترس خود روبه رو شوند، مثلا برای کودکی که از سگها می ترسد می توان کار را با خواندن کتابی درباره سگها شروع کرد و وقتی او احساس راحتی کرد وارد مرحله بعدی شوید و فیلمی درباره این جانور به او نشان دهید.
مرحله بعدی نشان دادن یک سگ از نزدیک به اوست و سپس تماشاکردن بازی کودکان با سگها و مرحله آخر هم لمس سگ به وسیله خود کودک همراه شماست.
درباره هر ترسی می توانید مراحل بالا را انجام دهید تا کودکتان از این موضوع ضربه نخورد و دچار مشکلات جدی روحی نشود. در نظر داشته باشید ترس امری طبیعی است.