jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۴۰۹۸۶۹ ۲۵ خرداد ۱۳۹۰  |  ۰۰:۰۰

آخرین برنامه 90 در دوازدهمین سال عمر آن، محلی شد برای مناظره نامتعارف حبیب کاشانی و علی دایی. مناظره‌ای سرگرم‌کننده که میلیون‌ها بیننده تلویزیون را تا نزدیکی‌های اذان صبح بیدار نگه داشت، اما چون یکسویه بود، فقط ابهامات را افزایش داد و بس. ظاهرا عادل فردوسی‌پور تلاش زیادی کرده بود تا کاشانی و دایی را رودرروی یکدیگر بنشاند، اما دایی مخالفت کرده بود، هم با مناظره و هم با این موضوع که او به عنوان مهمان اول در برنامه حاضر شود.

این طور شد که حبیب کاشانی در ابتدا آمد و به ابهاماتی که دایی در این چند هفته مطرح کرده بود، پاسخ گفت تا پس از او دایی بیاید و در جواب این صحبت‌ها، مسائل تازه‌تری را مطرح کند. طبیعی بود که این موضوع اعتراض کاشانی را به همراه داشته باشد: «من دوست داشتم دایی هم می‌آمد تا حرف‌هایمان را می‌زدیم، اما قبول نکرد. قطعا ما 2 نفر اشتباهاتی داشتیم که می‌توانست با تعامل شنیده شود.» دایی البته توجیه خودش را کرد: «کاشانی در آخرین جلسه کمیته فنی اتهاماتی به من زد. به همین خاطر دیگر حاضر نیستم با او رودررو شوم.»

در چنین شرایط و فضایی قابل پیش‌بینی است که برنامه 90 از عدالت‌محوری فاصله بگیرد و محلی شود برای ترویج بی‌اخلاقی در فوتبال. این‌که دایی و کاشانی اتهاماتی را به یکدیگر نسبت دهند، در حالی که طرف مقابل نمی‌تواند از خودش دفاع کند، این‌که دعوای ناموسی دایی و یک لیدر، از دو منظر تفسیر و تشریح شود تا هر یک دیگری را مقصر بداند، این‌که نامه‌های محرمانه باشگاه جلوی دوربین قرار بگیرد و دست آخر این‌که مطرح شود طرف مقابل در فلان محفل خصوصی چه حرف‌هایی را به زبان آورده، همگی فقط جنبه تخریب شخصیت داشت و هیچ کمکی به این فوتبال نکرد. با این حال این بحث‌ها آنقدر ادامه پیدا کرد تا برنامه 90 رکورد طولانی‌ترین زمان پخش خود را در این 12 سال بشکند. آنچه در ادامه می‌آید، بخش‌هایی از صحبت‌های حبیب کاشانی و علی دایی در برنامه‌ جنجالی 90 است:

حبیب کاشانی: همه ایراد داشتیم، جز هوادار

حبیب کاشانی صحبت‌هایش را چنین آغاز کرد: «هم من و هم کادر فنی و بازیکنان دارای اشکالاتی هستیم. در این فصل تنها کسی که ایراد نداشت، هوادار بود.» او افزود: «من هم در موفقیت پرسپولیس نقش کوچکی داشتم، چون زمانی که دایی استعفا داد، این استعفا را نپذیرفتم.» او سپس به دعوای دایی با لیدر باشگاه اشاره کرد و گفت: «آن لیدر اگر به صورت دایی مشت کوبید به این خاطر بود که دایی دست زیر گلوی او گذاشته بود و او را به دیوار چسبانده بود.»

کاشانی با اشاره به این‌که در مورد گرفتن بازیکنان مورد نظر دایی، او هیچ وقت به من فهرست مکتوب نداده بود به چالش‌های میان دایی و روزنامه باشگاه اشاره کرد و گفت: «وقتی تیم 5 بازی پشت سرهم را می‌بازد یا در دیدار رفت و برگشت برابر استقلال بازنده می‌شود، روزنامه باید چه بنویسد؟ نمی‌توانیم بگوییم که ما 5 باخت پشت سر هم آوردیم، رفت و برگشت به استقلال باختیم و در لیگ قهرمانان آسیا بین 4 تیم چهارم شدیم، اما دست شما درد نکند!»

کاشانی در پاسخ به صحبت‌های دایی که گفته بود، آقایان عماد رضا را فرستادند تیم رفیق‌شان، گفت: «عماد رضا آمد همراه مدیر برنامه‌هایش صحبت کرد و قرار شد در مجموع برای نیم فصل 800 میلیون تومان بگیرد. دایی هم گفت او را بگیرید، چون لازم است، اما وقتی از باشگاه رفت دیگر برنگشت و رفت شاهین بوشهر.»

علی دایی: آقایان دنبال خراب کردن من بودند

دایی هم صحبت‌هایش را با عذرخواهی از مردم به خاطر شکست‌های فصل گذشته پرسپولیس آغاز کرد و گفت: «قبول می‌کنم که مقصر ناکامی‌های پرسپولیس من بودم اما در موفقیت‌ها هم نگفتم که من تیم را قهرمان کردم. من گفتم تنها بودم. بعد از بازی با سپاهان تنها شدم و کسانی که در دیدارهای قبلی نیامده بودند در روز جشن قهرمانی به انزلی آمدند.»

وی از مذاکره مسوولان باشگاه پرسپولیس با حمید استیلی خبر داد و گفت: «هر چقدر هم که آقایان تکذیب کنند، مطمئنم که با استیلی صحبت کرده‌اند و او هم با برخی بازیکنان از جمله حسین کعبی برای فصل آینده صحبت کرده است.»

سرمربی پیشین پرسپولیس با تاکید براین‌که نمی‌تواند به همکاری خود با حبیب کاشانی ادامه دهد، افزود: «در این مدت آقایان هر کاری کردند که دایی را خراب کنند. می‌گویند یک ماه و نیم سکوت کردند، اما از هر ابزاری برای خراب کردن من استفاده کردند. من نمی‌توانم مردم را فریب بدهم.»

دایی اولویت اول؛ هست یا نیست؟!

تا قبل از آن‌که حمید سجادی به عنوان وزیر پیشنهادی ورزش و جوانان به مجلس معرفی شود، گزینه‌های مربیگری پرسپولیس به ترتیب اولویت اینها بودند؛ حمید استیلی، حمید درخشان، محمد مایلی‌کهن، منصور ابراهیم‌زاده و البته علی دایی.

این چیزی بود که حبیب کاشانی به اعتبار جلسه دوشنبه شب خود با علی سعیدلو، رئیس وقت سازمان تربیت بدنی، در برنامه 90 عنوان کرد. البته کاشانی در آن برنامه به دفعات دایی را اولویت اولش خواند و گفت 48 ساعت به او وقت می‌دهیم تا برنامه‌هایش را به ما ارائه کند.

اما وقتی نوبت به صحبت دایی رسید، سرمربی پرسپولیس نه تنها عنوان کرد هرگز حاضر به کار کردن با حبیب کاشانی نیست بلکه گفت بحث مهلت 48 ساعته، چیزی است که برای او هم تازگی دارد و مسوولان باشگاه تا قبل از این هیچ گاه در این مورد با او صحبتی نکرده بودند.

حالا که حمید سجادی به عنوان وزیر ورزش معرفی شده، معادلات می‌تواند سمت و سوی دیگری هم داشته باشد؛ این‌که کاشانی برود و علی دایی که همه پیشنهاداتش را در حالت انتظار نگه داشته است، دوباره به نیمکت پرسپولیس تکیه بزند.

سر بی‌کلاه فوتبال!

مدیر و سرمربی پرسپولیس شمشیرها را علیه یکدیگر از رو بسته‌اند و با وجود همکاری در طول یک فصل، حالا راه خود را از یکدیگر جدا کرده و نمی‌خواهند جلوی دوربین برنامه 90 کنار هم بنشینند. البته علی دایی بیش از همه اصرار به چنین مرزکشی‌ای دارد تا حبیب کاشانی که دوشنبه شب آمده بود به اتهام‌های سرمربی تیمش پاسخ دهد، با این مرزبندی از نو اتهام‌های تازه‌ای را متوجه خود ببیند. نمی‌خواهیم بگوییم حق با کیست، چون اصولا اکنون چند سالی است که پرده‌دری در این فوتبال باب شده و عوامل و بازیگران این عرصه در ظاهر و پنهان حرمت نگه نمی‌دارند تا همانا فوتبال، بازنده اصلی چنین منازعات بی‌نتیجه‌ای باشد و بس. در این برنامه مشخص نشد مشکل چه بوده و چرا تیمی چون پرسپولیس در برهه‌ای از لیگ به چنان روز و شرایطی افتاد که 5 دیدار متوالی را بازنده شد و در لیگ قهرمانان آسیا نیز در بین 4 تیم چهارم و حذف شد. ای‌کاش این دعواها در مسیر منافع تیمی پرسپولیس و فوتبال ایران بود، اما جای تاسف است که دعواها بیشتر رنگ و بوی شخصی داشت تا جز بدآموزی و حرمت‌شکنی چیزی عاید دوستداران فوتبال نشود.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

کنترل کرونا با تشویق و تنبیه

نقش‎ها را باید جدی گرفت. اگر می‎‌خواهیم پروتکل‎های بهداشتی مقابله با بیماری کرونا رعایت شود، آمار ابتلا به بیماری کاهش پیدا کند یا کمک کنیم آمار مرگ و میر کم شود، باید هر کسی نقش خود را درست انجام دهد.

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

دقیقاً 10سال پیش، رهبر معظم انقلاب با اشراف کامل از شرایط محیطی و محاطی کشور و آگاهی از آینده جامعه، مهم‌ترین مسأله روز اقتصادی را شیوه مصرف آحاد مردم ومسؤولان و راه برون‌رفت از مشکلات پیش‌رو را صرفه‌جویی عمومی و اصلاح الگوی مصرف دانستند و بر این اساس، شعار سال 88 را «حرکت به سمت اصلاح الگوی مصرف» نام نهادند و فرمودند: «من آنچه را که می‌خواهم در این برهه عرض کنم این است که ملت عزیز جداً از اسراف و زیاده‌روی پرهیز کنند. چون وضع جامعه ما از لحاظ مصرف، وضع خوبی ندارد...عادت‌های ما، سنت‌های ما، روش‌های غلطی که از این و آن یاد گرفته‌ایم، ما را سوق داده است به زیاده‌‌روی در مصرف به نحو اسراف. یک نسبتی باید در جامعه میان تولید و مصرف وجود داشته باشد. امروز در کشور ما اینجوری نیست.»

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر