فیلم‌های سیاسی بیشتری در راه است

علیرضا سجادپور، مدیرکل اداره نظارت و ارزشیابی معاونت سینمایی وزارت ارشاد در گفت‌وگو با «جام‌جم» با اشاره به این که ویترین سینمای ایران نباید ناقص باشد، می‌گوید: متاسفانه در چند سال گذشته به دلایل گوناگون، برخی از ژانرهای سینمایی در ایران مغفول مانده بود که از ابتدای شروع به کار گروه جدید در معاونت سینمایی وزارت ارشاد، بر آن شدیم تا خلأهای موجود در این فضا را پر کنیم.

او با اشاره به این‌که مردم ایران، جامعه‌ای پرتحرک و متنوع را از نظر اجتماعی، سیاسی و فرهنگی شکل داده‌اند، می‌افزاید: ویترین سینمای ایران هم باید متناسب با جامعه همه جور جنس را در خود جای داده و ذائقه‌ها و دغدغه‌های گروه‌های گوناگون را پاسخ دهد.

سجادپور با تاکید بر این که در 2 سال گذشته، کاستی‌های موجود در گونه‌های سینمایی کودک، دینی و اجتماعی تا حد زیادی برطرف شده است، تاکید می‌کند: در سال 90 تلاش خواهیم کرد زمینه و شرایط را برای ساخت فیلم‌های سیاسی فراهم کنیم و در این راه از کارهای تمامی سینماگران استقبال خواهیم کرد.

مدیرکل اداره نظارت و ارزشیابی معاونت سینمایی در واکنش به این دغدغه که بسیاری از سینماگران از فضای بسته در این حوزه نگران هستند، پاسخ می‌دهد: در جشنواره سال گذشته فیلم فجر، همه شاهد آثاری بودند که به گرایش‌های متفاوت سیاسی کشور تعلق داشتند. ساخت و نمایش 2 فیلم خیابان‌های آرام و گزارش یک جشن، نشان می‌دهد که در صورت رعایت منافع ملی، هر سینماگری با هر سلیقه و گرایشی می‌تواند به ساخت فیلم سیاسی اقدام کند.

علی سرتیپی، تهیه‌کننده و پخش‌کننده با سابقه سینمای ایران که آثار بسیار متفاوتی را در ژانرهای گوناگون ساخته یا روانه پرده سینماها کرده است، در این باره می‌گوید: فضای مناسب و مطلوبی که برای ساخت و نمایش فیلم‌های اجتماعی در چند سال اخیر به وجود آمده است، می‌تواند زمینه‌ساز تولید آثار سیاسی شود و راه را برای این بازار سینمایی هموار کند.

او با اشاره به این‌که بخش مناسبی از تولیدات سینمای ما در حال حاضر نیز دارای رویکردهای انتقادی ـ اجتماعی هستند، می‌افزاید: سینمای سیاسی مستقل در صورت پا گرفتن، می‌تواند باعث استقبال بیشتر مخاطبان از فیلم‌های روی پرده شود و فضایی پرشور را بر این هنر حاکم کند.

سرتیپی با تاکید بر این‌که نمی‌توان قبل از آزمودن این دعوت معاونت سینمایی برای ساخت آثار سیاسی، مهر باطل بر آن زد، ادامه می‌دهد: معاونت سینمایی باید با پرهیز از سفارشی‌سازی، فضای آزادی را برای کار در این حوزه فراهم کند و اجازه دهد بخش خصوصی در چارچوب‌های تعریف‌شده نظام، سراغ موضوعات سینمایی برود.

اما ابوالحسن داوودی، فیلمسازی است که با شوخی خواندن ساخت فیلم سیاسی در شرایط امروز، دلیل اصلی نظرش را بی‌طرف نبودن مدیران سینمایی ارشاد عنوان می‌کند. او می‌افزاید: وقتی بسیاری از آثار اجتماعی با ممیزی‌های سخت روبه‌رو می‌شوند و تعدادی از فیلم‌های این حوزه به طور محدود اکران یا اصلا اجازه نمایش پیدا نمی‌کنند، چگونه می‌توان سراغ عرصه داغ‌تر سیاسی رفت؟

کارگردانی که در فیلم‌هایی چون مرد بارانی و عشق، نان، موتور هزار، موضوعاتی سیاسی را دستمایه کار قرار داده بود، ادامه می‌دهد: به نظرم تعبیر دوستان ما از فیلم‌های سیاسی، آثار سفارش داده شده است که با حمایت‌های عجیب و غریب روی پرده می‌آیند و نظرات گروهی آنان را تامین می‌کند نه منافع ملی نظام را.

داوودی تاکید می‌کند: وقتی فیلم زادبوم من با داشتن پروانه نمایش بدون دلیل 2 سال است که در توقیف به سر می‌برد، چگونه می‌توان به صداقت مدیران سینمایی ارشاد در دعوت از فیلمسازان برای ساخت آثار سیاسی باور پیدا کرد؟