روز ارتباط‌های خوب مبارک

کسانی که به تبلیغ کارهایی که باید بشود می‌پردازند و اغلب مواقع نیز تبلیغات را با اطلاع‌رسانی در هم می‌آمیزند و به نتیجه و انعکاس رفتارشان در افکار عمومی‌ هم چندان اعتنایی ندارند.

اما شاید بد نباشد یا اصلا خوب باشد که رسانه‌های جمعی نیم‌نگاهی متفاوت هم به این روز داشته باشند؛ نگاهی از پنجره روابط انسانی به ارتباطات میان فردی و ارتباطات فرد با جمع و جمع با جمع.

نگاهی با چشمانی که شسته شده باشند و جور دیگری ببینند، جور دیگری به ارتباطات ما با هم نظر کنند، جوری که آدمها باید ببینند، بشناسند و درک کنند.

شاید خوب باشد که همه ما قدری به ارتباطات خود بیندیشیم و این کار را از چاردیواری‌ که در آن زندگی می‌کنیم، شروع کنیم.

شاید بد نباشد یا اصلا خوب باشد که یک بار هم شده با خودمان مرور کنیم با آنها که در یک خانه زندگی می‌کنیم چگونه رابطه برقرار کرده‌ایم؛ چطور می‌بینیم‌شان؛ چگونه با آنها حرف می‌زنیم و چطور می‌شنویم شان.

با خودمان و در خلوت خودمان، پس از بازبینی رفتارها و برخوردها و اظهار نظرها، اگر دریافتیم که جاهایی درست عمل نکرده‌ایم، اگر دریافتیم بعضی وقت‌ها خوب رفتار نکرده‌ایم، اگر دانستیم خطاهایی داشته‌ایم، با خودمان عهد کنیم که از این پس در روابط با انسان‌ها جور دیگری رفتار کنیم، با خودمان پیمان ببندیم که گذشته‌ها را جبران کنیم، با خودمان بگوییم دیگران نیز حقی دارند و رفتار ما با هم قاعده‌ای و از آن پس بر همان اساس عمل کنیم.

شاید اینها در نخستین نگاه قدری سخت به نظر برسد. شاید فکر کنیم که گاهی شدنی نیستند. شاید بیندیشیم که عصبانی شدن هم به دلیل همین روابط است و هنگامی‌که انسان از کوره به در می‌رود، خیلی نمی‌تواند خود و اعمالش را کنترل کند!

اما یادمان نرود که ما انسان‌ها ظرفیت‌های نهفته و توان‌های بالقوه‌ فراوانی داریم که در بسیاری مواقع می‌توانند یار و یاور و مددرسان ما در تنظیم و چگونگی برخوردها و روابط‌مان با دیگران باشند.

خوب است این بار و امسال از این منظر به روز ارتباطات نگاه کنیم. به عنوان یک انسان عضو جامعه انسان‌ها به عنوان یک فرد که هر روز با ده‌ها و شاید صدها نفر ارتباط دارد.

ما اگر نتوانیم به ارتباطات خود سامان لازم را بدهیم، یا در جامعه منفعل و گوشه‌گیر و منزوی می‌شویم یا بر اثر تندروی‌ها دچار تعارض‌هایی با هنجارهای جامعه خواهیم شد. که در هر دو صورت این خود ما هستیم که صدمه خواهیم دید و در روابط انسانی بازنده خواهیم بود.

پس یادمان نرود که فردا می‌تواند یک شروع باشد، شروعی برای تک‌تک ما انسان‌ها، از چاردیواری خانه تا محل کار و کوچه و خیابان تا روابط‌مان با همه آنهایی که می‌شناسیم یا نمی‌شناسیم را به گونه‌ای دیگر تنظیم کنیم.

و پیش از همه اینها یادمان نرود که هر روز یک فرصت جدید است. فرصتی برای بهتر بودن و بهتر زندگی کردن.