رشیدی در مورد مهمترین اتفاق زندگیاش میگوید: دوست ندارم درباره زندگی خصوصی خود صحبت کنم یا اتفاقاتی که افتاده است، اما در مورد فوتبال باید به این نکته اشاره کنم که باخت سال 52 برابر پرسپولیس را هیچ گاه فراموش نمیکنم.
در آن بازی من دروازهبان اول تیم بودم و تیم ما هم بسیار قدرتمند بود، تا دقیقه 30 آن بازی هم اتفاقی برای ما نیفتاد و بازی وضعیت عادی خود را سپری میکرد، اما نمیدانم چطور شد که ورق برگشت، پرسپولیس بازی را در دست گرفت.
هر توپی از هر جای زمین شوت میکردند به درون چارچوب میآمد. من چند توپ خوب گرفتم، ولی فایدهای نداشت و در نیمه اول دو گل خوردم.
نیمه دوم هم دو گل دیگر خوردم تا در دقیقه 60 که ناصر حجازی به جای من وارد زمین شد، اما هیچ فرقی نکرد و حجازی نیز دو گل دریافت کرد. آن روز، روز پرسپولیس بود و این تیم بهترین نتیجه تاریخش را مقابل ما گرفت.
من آن بازی را فراموش نکردم، چون یکی از بدترین روزهای زندگی من بود. تا مدتها نمیتوانستم به هواداران آبی چیزی بگویم، چون ما مهمترین بازی را باخته بودیم.
در تاریخ فوتبال ایران این بازی برای همیشه ماندو من هم یکی از بازیکنان آن بازی بودم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم