در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
از فردای بازیهای آسیایی گوانگجو که تکواندو همچون چند رشته دیگر در این رویداد خوش درخشید، رضا مهماندوست، سرمربی تیم ملی تکواندو یک هدف را برای تیمش ترسیم کرد، آن هم قهرمانی جهان در رقابتهای 2011 کره جنوبی در واقع تکواندوی ایران پس از 5 دوره نایب قهرمانی در رقابتهای جهانی، 2 دوره قهرمانی جام جهانی و کسب 4 مدال در 3 دوره اخیر المپیک، این توان را در خود میدید که به سلطه یگانه پرچمدار این رشته در دنیا یعنی کره جنوبی خاتمه دهد، اتفاقی که گرچه قدری دشوار مینمود، اما با تحقق آن گوشهای از تواناییهای جوانان این مرز و بوم نمایان شد.
گرچه در سال 88 برخی کجسلیقگیها میرفت که مدیریت فدراسیون تکواندو را دچار تغییر و تحول کرده و این فدراسیون مدالآور را نیز در ورطه آزمایش و خطا گرفتار کند، اما به هرحال این اتفاق رخ نداد تا امروز همه ورزش ایران به واسطه قهرمانی اخیر تکواندو به خود ببالد. حقیقت این است که تکواندوی ایران در سالهای اخیر به لطف فاکتورهایی همچون مدیریت اصولی، شایستهسالاری، حضور مردان اهل فن و برنامهریزی دقیق هیچگاه دچار روزمرگی نشده است و اگر مرکب این رشته همچنان چهار نعل میتازد سالها تلاش و ممارست پشت آن نهفته است و اغراق نیست اگر بگوییم تکواندو از امروز تنها متعلق به خانواده این رشته نیست. تکواندو حالا تبدیل به الگویی برای همه فدراسیونها و به طور کلی سیستم ورزش ما شده است. باید از این فدراسیون موفق الگوبرداری کرده و فردایی روشن برای ورزش ایران ترسیم کرد، چرا که راهی که تکواندو پیمود راه دور از ذهن و ناممکنی نیست مشروط بر اینکه با دیدی باز و فارغ از هرگونه حب و بغض فردی، یکدل و یکرنگ در جهت اعتلای ورزش گام برداشت.
البته بدیهی است که تکواندو با این قهرمانی باز هم سطح انتظارها را بالا برده است و از همین حالا میتوان حدس زد که کسب 2 مدال طلا در المپیک لندن هدف بعدی این رشته خواهد بود، هدفی که با داشتن ستارههایی جوان در ترکیب تیم ملی، سرمربی شجاع و مدیریت کم نقص فدراسیون دور از دسترس نیست.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: