سهم صفر کودکان از تئاتر

مصطفی رحماندوست دبیر جشنواره تئاتر کودک و نوجوان می‌گوید که جسته گریخته شنیده که امسال هم گویا قرار نیست جشنواره برگزار شود. این در حالی است که گفته می‌شود جشنواره تئاتر کودک و نوجوان بتازگی در سطح بین‌المللی معرفی شده و امسال دومین سالی بود که از کشورهای خارجی درخواست شرکت برای این جشنواره رسیده بود و حالا اصلا معلوم نیست که باید این درخواست‌ها به کجا فرستاده شود. گلایه‌های رحماندوست از وضعیت «تاسف‌برانگیز» تئاتر کودک و نوجوان به همین‌ها ختم نشد، اما تلخ‌تر و گزنده‌تر حرف‌های داوود کیانیان بود که در گزارش ایسنا آمده است: «تنها مجله تئاتر کودک و نوجوان در کانون پرورش فکری تعطیل شده است. مدت‌هاست مرکز تولید تئاتر کانون رئیسی ندارد. شورای تئاتری ندارد و ضعیف‌ترین نمایش‌ها در این سالن‌ها اجرا می‌شود. صحنه تئاتر کودک و نوجوان ایران روی هوا مانده است. قرار بود واحد درسی تئاتر کودک و نوجوان در دانشگاه‌ها گنجانده شود. اما هیچ اتفاقی نیفتاد. این مسائل ناراحت‌کننده است.» هر چند صحنه تئاتر همواره جادویی و فریبنده است، اما این جادو در ذهن کودکان همواره تاثیری شگرف‌تر برجا می‌گذارد تاثیری که همواره با کودک باقی می‌ماند و جذبه آن از گذر سال‌ها عبور می‌کند، چرا که کودکی شگفت‌انگیزترین دوره زندگی است. در تئاتر کودک و نوجوان، کودکان سهم زیادی ندارند و در حال حاضر تنها گروه‌های آزاد هستند که بدون برنامه‌ریزی اصولی و به صورت خودجوش در این حوزه کار می‌کنند. ولی باور کنید دست کم گرفتن تئاتر کودک و نوجوان، یعنی دست کم گرفتن آینده یک کشور.

میثم اسماعیلی / گروه فرهنگ و هنر