جدال جنگل‌های زاگرس با زمین‌های کشاورزی

مدت‌هاست جنگل‌های زاگرس حال و روز خوبی ندارند، چه آن وقت که جنگل‌های ارسباران از ته تراشیده شدند و چه امروز که جنگل‌های بی‌نظیر بلوط طعمه گرد و غبار و سوسک‌های چوبخوار می‌شوند. البته جای بهره‌برداری از درختان جنگلی در زاگرس همچنان محفوظ است، هرچند این جنگل‌ها ارزش تجاری ندارند و بیشتر بومی‌ها برای تامین سوخت، درختانش را از بین می‌برند.
کد خبر: ۴۰۰۹۵۱

حال و روز جنگل‌های زاگرس واقعا خوب نیست، این مساله را عکس‌های هوایی نیز به خوبی نشان می‌دهد؛ عکس‌هایی که پروژه حفاظت از تنوع زیستی زاگرس مرکزی ـ همان پروژه‌ای که با حمایت مالی و تسهیلات جهانی محیط زیست(GEF)، برنامه عمران ملل متحد و سازمان حفاظت محیط زیست از سال 2007 عملیات اجرایی خود را آغاز کرده و حفاظت از تنوع زیستی، تقویت نظام مناطق حفاظت شده و کاربری پایدار در بخش‌های کشاورزی، جنگلداری، مراتع، آب و توریسم از جمله اهداف آن است ـ آنها را تهیه کرده تا نشان دهد جنگل‌های زاگرس تا چه حد به خاطر توسعه زمین‌های کشاورزی آسیب دیده است.

طبق اعلام این پروژه، براساس آخرین نتایج به دست آمده از مقایسه تصاویر ماهواره‌ای، در فاصله سال‌های 1975 تا 2007 بیش از 85 هزار و 800 هکتار از پوشش طبیعی جنگل‌های منطقه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شده است. این در حالی است که ارزیابی و بررسی روند تغییرات پوشش جنگلی در سیمای حفاظتی زاگرس مرکزی با استفاده از فناوری سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی نشان می‌دهد سطحی حدود 96 هزار هکتار از اراضی جنگلی زاگرس مرکزی طی این 32 سال تخریب یا دچار تغییر کاربری شده است.

این در شرایطی است که طی سال‌های 1975 تا 1989 حدود 39 هزار و 600 هکتار از اراضی جنگلی به اراضی کشاورزی تبدیل شده که این میزان در فاصله سال‌های 1989 تا 2000 رقمی در حدود 24 هزار هکتار و در دوره 2000 تا 2007 نیز حدود 22 هزار و 200 هکتار بوده است. این اعداد می‌خواهند بگویند در سال‌های بین 1975 تا 2007 در مجموع 85 هزار و 800 هکتار از پوشش طبیعی جنگلی به پوشش کشاورزی تبدیل شده است که تا به حال بیشترین میزان تبدیل اراضی جنگلی در منطقه زاگرس مرکزی به اراضی کشاورزی بوده است.

جنگل‌های زاگرس به زمین کشاورزی تبدیل می‌شوند، چون این اراضی توان تولیدی بالایی برای محصولات کشاورزی دارند. اما تبدیل اراضی جنگلی به زراعی بدترین اتفاقی است که می‌توانست در زاگرس بیفتد چراکه دولت‌ها می‌توانستند در تمام این سال‌ها با اجرای طرح‌های آبخیزداری و مدیریت و احیای اراضی بایر و بدون استفاده منطقه، کشاورزی را رشد دهند نه این‌که شاهد تراشیده شدن درختان جنگلی و شروع کشاورزی در این مناطق باشند.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها