گیتی خامنه مجری محبوب برنامههای کودک در دهه شصت با بازگشتش به این عرصه، جنبش و تحرک تازهای به این حوزه بخشید. او با کلام و اجرای مسلطش یک بار دیگر ثابت کرد که اجرای یک برنامه چقدر میتواند مهم باشد. این برنامه ادامه پیدا کرد تا این که یکی دو هفته قبل در برنامهای با عنوان «بچههای دیروز» مراسمی برگزار شد که در آن از همه فعالان سرشناس عرصه برنامههای کودک تجلیل شد. این مراسم که به همت مدیریت شبکه تهران محقق شد پاسخ به یک ضرورت بود؛ ضرورتی که اهمیت آن فراموش شده بود و کمتر کسی فکر میکرد که چنین ابتکاری میتواند تا این اندازه موثر و دیدنی از کار دربیاید. حاضران در این جشن را محبوبترین هنرمندان تشکیل میدادند: بهروز بقایی، مجید قناد، پرویز ربیعی، ناهید امیریان، اکبر عبدی، بیژن بیرنگ، فریبا شاهینمقدم، جواد پزشکیان، الهه رضایی، گیتی خامنه، مریم نشیبا، تورج نصر و... که هریک در فرصتی کوتاه روی صحنه میآمدند و پس از دریافت لوح یادبودشان، سخنی مختصر میگفتند و میرفتند. سلیقه برگزارکنندگان این مراسم را میتوان از نحوه توجهشان به جزئیات دریافت؛ برای تجلیل از هر هنرمندی، یک مجری جوان امروزی روی صحنه میآمد و متن زیبایی را میخواند و علاقه قلبیاش را به هنرمندی که قرار است روی سن بیاید بازگو میکرد. نکته ظریف دیگر این بود که در تقدیرنامهای که برای هنرمندان خوانده میشد، برای هر هنرمندی یک متن مجزا و متفاوت نوشته شده بود که با لحنی شاعرانه و زیبا، بر اهمیت نقش و جایگاه آن هنرمند تاکید داشت. این یک حرکت فرهنگی و غافلگیرکننده و مبتکرانه و شریف و انسانی بود که امیدواریم نمونههای مشابه آن را بهکرات ببینیم. تکتک کسانی که روی صحنه میآمدند تا یادبودشان برگزار شود، با چشمانی پر اشک سخن میگفتند یا از شدت هیجان دچار چنان احساسی میشدند که حاضران در سالن را نیز تحت تاثیر قرار میدادند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم