زنان مسلمان نه تنها در جنبشهای اعتراضی در آن کشورها فعالانه مشارکت دارند که حتی نقشهای پررنگتری همچون رهبری را نیز به عهده گرفتهاند. این زنان در سازماندهی تظاهرات و تجمعات، بسیج مردم و ابراز خواستهها و مطالبات خود در زمینه اصلاحات و تغییرات نقشآفرینی میکنند. بسیاری از آنها در دهه سوم یا چهارم عمر خود هستند، اما زنانی نیز همچون سعیده سعدونی 70 ساله از تونس از این قافله دور نماندهاند.
سعدونی که پرچم ملی کشورش را روی شانه انداخته و در تجمعات قصبه شرکت کرده بود، با سخنان پرشور خود روح انقلابیگری را به کالبد هزاران نفری میدمید که برای شنیدن سخنان او گرد آمده بودند. این زن تونسی گفت: من در برابر اشغالگری فرانسه مقاومت کردم و در برابر دیکتاتوری بورقیبه و بن علی هم ایستادم. تا زمانی که انقلاب ما به اهدافش نائل نشود، به خاطر فرزندان شما و خودم، دست از پایداری برنمیدارم.
حضور فعال این زنان و همراهی آنان با دیگران در خیزشهای مردمی، از یک سو تعریف متحجرانه از زن را به عنوان پرورشدهنده صرف فرزندان، فردی محبوس در خانه و تحت سلطه همسر و بستگان مرد خود رد میکند و از دیگر سو، خط بطلانی هم بر دیدگاه غربی و نئولیبرالی است که به زنان مسلمان از منظر الگوی طالبان نگاه میکند. از منظر این دیدگاه، زنان جهان اسلام موجودات ترحم برانگیزی هستند که روشنفکران، سیاستمداران یا حتی ارتش باید از آنان حمایت کنند. / ایرنا
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم