در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
اما واقعیت این است که این دو حرفه، 2 تخصص کاملا جدا از هم است. چند روز پیش، علی دارابی، معاون سیما حضور بازیگران به عنوان مجری در تلویزیون را منع کرد. بنابراین بعد از این بازیگران نمیتوانند، اجرای برنامههای تلویزیون را به عهده بگیرند. با این ممنوعیت این پرسش مطرح میشود که اصلا چرا تهیهکنندگان تلویزیون از بازیگران برای اجرای یک برنامه دعوت میکنند؟
هدف؛ جلوگیری از ریزش مخاطب بود
علیاکبر عبدالرشیدی، کارشناس رسانه و از مجریان قدیمی تلویزیون در پاسخ به این پرسش به خبرنگار جامجم گفت: در دورهای تهیهکنندگا ن و مدیران از برنامههای مجری محور تلویزیون چنین استنباط کردند که مجریان توانایی برقراری ارتباط با مخاطبان را ندارند به همین دلیل برای رفع این مشکل تصمیم گرفتند از بازیگران به عنوان مجری استفاده کنند تا به این وسیله از ریزش مخاطب جلوگیری کنند. آنها بعد از مدتی متوجه شدند که برنامهها به دلیل حضور بازیگر جذاب شدهاند اما محتوای آنها افت کرده است. بنابراین برای رفع این عیب، روش دیگری را آزمودند؛ استفاده از استادان دانشگاه به عنوان مجری. به گفته وی این آزمون هم تقریبا با شکست روبهرو شد. چون در این شرایط سطح کیفی برنامهها به دلیل اطلاعات استادان بالا رفت اما چون این مجریان توانایی ارتباط با مخاطب را نداشتند، برنامه جذابیتهای خاص خود را از دست داد و دوباره با ریزش مخاطب روبهرو شد. همه اینها نشان میدهد که اجرای یک برنامه باید در دست یک مجری باشد. عبدالرشیدی میافزاید: مجری باید به اجرای تلویزیونی اشراف داشته باشد و به معنای واقعی کلمه و در تعریف رسانهای، مجری باشد. با این اوصاف میتوان ممنوعیت استفاده از بازیگران به عنوان مجری در تلویزیون را به فالنیک گرفت. شاید در این شرایط فضای استعدادیابی و پیدا کردن مجریان توانمند به وجود بیاید و سکان برنامهها به دست افراد کاربلد سپرده شود.عبدالرشیدی درباره ویژگیهای یک مجری موفق تلویزیون گفت: اول اینکه مانند یک بازیگر قدرت ارتباط برقرار کردن با مخاطب را داشته باشد. دوم اینکه اطلاعات کافی داشته باشد تا بتواند موضوع برنامه را مدیریت کند. اطلاعات او لازم نیست به اندازه یک استاد دانشگاه باشد اما باید آنقدر کافی باشد که مقابل کارشناس یا مهمان برنامه کم نیاورد. در کنار این دو ویژگی باید ذخیره واژگان بالایی هم داشته باشد، از ضریب هوشی بالایی برخوردار باشد، قدرت تغییر موضوع و.... را داشته باشد.عبدالرشیدی تاکید کرد: بازیگران میتوانند مجری هم باشند به شرط اینکه خاک تلویزیون را خورده باشند، مراحل مختلف را طی کرده و پلهپله بالا آمده باشند. طی کردن دورههای مختلف باعث میشود فردی که علاقهمند به اجرای تلویزیونی است فنون لازم را یاد بگیرد.این مجری پیشکسوت در پایان صحبتهایش یادآور شد که مجریان تلویزیون هم باید توانمندیهای خود را در همه زمینهها بالا ببرند. البته ناگفته نماند که پیدا کردن 70فرد بااستعداد که قابلیت مجری شدن را داشته باشند از میان 70میلیون جمعیت ایران کار سختی نیست!
هر کسی کار خودش
سودابه آقاجانیان از مجریان باسابقه تلویزیون است که چند روز پیش در جمع مجریان تقدیر شده قرار گرفت. وی نیز با حضور بازیگران به عنوان مجری در تلویزیون مخالف است. او با همه احترامی که برای بازیگران قائل میشود میگوید بهتر است بازیگران به بازیگری بپردازند و مجریان هم کار اجرا را پیگیری کنند.آقاجانیان بر این باور است که بازیگران توانایی ارتباط با مخاطب را دارند اما چون با فضای رسانه آشنا نیستند، گاهی بیش از اندازه مقابل دوربین و میلیونها مخاطب راحت به اجرا میپردازند که همین راحتی باعث سوءبرداشتهایی میشود و حتی گاهی مخاطب را میرنجاند.وی افزود: مجری که برای تلویزیون تربیت شده و تجربه لازم در این زمینه را دارد، میداند که چگونه باید موضوع برنامه را مدیریت کند، بحث را از کجا شروع کند، چگونه آن را ادامه دهد و به پایان برساند. اما بیشتر بازیگران با این اصول آشنا نیستند و معمولا نمیتوانند برنامه را اداره کنند به همین دلیل برنامه به مرور زمان با افت کیفی روبهرو میشود.آقاجانیان در پاسخ به این پرسش که با همه این توضیحات چرا برخی از تهیهکنندگان از بازیگران به عنوان مجری استفاده میکنند، گفت: این گونه تهیهکنندگان چون میدانند محتوای برنامههایشان چیزی برای بیننده ندارد، اجرا را به بازیگران میسپارند تا به این وسیله مخاطب جذب کنند. اما این تهیهکنندهها بعد از این موظف هستند برای جذب مخاطب بیشتر، کیفیت برنامههایشان را بالا ببرند و برای دیدنی کردن برنامه از جذابیتهای تصویری استفاده کنند.
طاهره آشیانی / گروه رادیو و تلویزیون
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: